Krijgt het technisch temmen van aardopwarming toch een kans?

David Keith van de Harvard-universiteit

David Keith van de Harvard-universiteit (afb: Hravard)

Ingenieurs zijn altijd bezig technische oplossingen te bedenken voor allerlei soorten problemen. Ze proberen dan vaak met techniek de uitwassen van de techniek tegen te gaan. Dat zit kennelijk in hun systeem . Ook bij de aardopwarming hebben techneuten hele of halve gare ideeën bedacht om die met technische middelen te temperen. Hier en daar is er wel wat bekeken, maar meestal werden de onzekerheden en dus risico’s als te groot beoordeeld. Nu lijkt het er op dat er weer door onderzoekers van de Harvard-universiteit (VS) een project op stapel gezet om, wat heet, geotechniek in te zetten tegen klimaatverandering. En, o ja, 30 maart was de warmste 30 maart sinds de temperatuurmetingen in 1901 in Nederland zijn begonnen.

Lees verder

Zeeleven oceanen bedreigd door verstikking

Zuurstoftekort oceanen door klimaatverandering

Oplopend zuurstoftekort in de tijd (tot 2100). In de grijze gebieden valt tot 2100 geen vermindering te verwachten (afb: Mattew Long)

Door de opwarming is de aarde de laatste decennia groener geworden, maar over het algemeen brengt die ons weinig goeds. Onderzoekers van, onder meer, het Amerikaanse centrum voor atmosfeeronderzoek in Boulder hebben becijferd dat door de opwarming de hoeveelheid zuurstof die er in oceanen oplost steeds verder zal dalen. De effecten daarvan zullen waarschijnlijk al in 2030 (maar ten laatste in 2040) duidelijk worden. Ook de oceaanbewoners kunnen niet zonder zuurstof en een zuurstoftekort in het zeewater zou leiden tot een massale sterfte van de zeedieren. Lees verder

Aantal zeedieren zou sedert 1970 gehalveerd zijn

Graeffes zeekomkommer

Graeffes zeekomkommer

De populaties aan zeezoogdieren, vogels, vissen en reptielen die leven en en rond de zee, zou sinds 1970 met 52% zijn afgenomen, zo staat te lezen in een rapport van het WereldNatuur-Fonds. Volgens Marco Lambertini, voorzitter van WNF Internationaal, heeft de menselijke activiteit een verwoestende uitwerking gehad op het dierlijk leven in en rond de wereldzeeën. Lees verder

Staat van het klimaat: weer warmer

Noordpoolijsmetingen

Metingen van de dikte van het Noordpoolijs

Het wordt steeds warmer en het water stijgt, zo blijkt het het jongste klimaatverslag van het Amerikaanse oceanografische en atmosferische instituut NOAA. Het rapport richt zich vooral op de oceanen. Daarvan zouden de gemeten oppervlaktetemperaturen de hoogste zijn die in 135 jaar zijn gemeten. Ook het zeepeil zou hoger zijn dan ooit gemeten, deels veroorzaakt door uitzetting als gevolg van hogere temperaturen. Lees verder

Oceaan vol met grote onbekenden uit de plankton-wereld

Plankton opgevist met de 'Tara'

Plankton verzameld in de Stille Oceaan, een mengsel van meercellige organismen, zoöplankton, larven en eencelligen

Drieënhalf jaar hebben onderzoekers met het zeilschip ‘Tara’ op de zeven wereldzeeën gevist naar micro-organismen en vonden vele tot nu toe nog onontdekte ‘beestjes’, aangeduid met de verzamelnaam plankton.  Ze zijn van groot belang voor het welzijn van de wereld en zijn bewoners. Plankton zou verantwoordelijk zijn voor de helft van de zuurstofproductie op aarde. Over die speurtocht in een onbekende wereld zijn vijf artikelen in het blad Science verschenen ((1, 2, 3, 4, 5).> Lees verder

Zuurgraad van oceanen vanuit satelliet gemeten

Zuurgraad oceanen

De zuurgraad van de bovenste laag van de oceanen gemeten via satellieten (afb: ACS)

Met behulp van satellieten en zonder gebruik te maken van schepen of sonden is de zuurgraad van de oceanen gemeten. Dat maakt, als de resultaten kloppen, het onderzoek naar de (mogelijke) verzuring van de oceanen een stuk gemakkelijker. Door de oplopende concentratie van kooldioxide in de atmosfeer, worden de oceanen zuurder. De verzuring aan de polen blijkt het sterkst.

Lees verder

“Oceanen nog nooit zo warm”

Temperatur-Rekord: Ozeane sind so warm wie nie

In september werd het warmterecord van oceanen gebroken (afb: NOAA)

In september werd het warmterecord van oceanen gebroken (afb: NOAA)

Sedert het begin van de 19de eeuw, toen begonnen werd met systematische metingen. zouden de oceanen nog niet zo warm zijn geweest als nu, zo beweert Axel Timmermann van de universiteit van Hawaii. De temperatuur overtreft zelfs het record van 1998, toen een uitzonderlijk sterke El Niño de Stille Oceaan stevig opwarmde.

Lees verder

‘Nieuwe’ drijfveer smelting poolijs gevonden

Infrarooduitstraling

De simulatie toont de gemiddelde veranderingen in oppervlaktetemperaturen gedurende de jaren ’30 als de correctie voor de uitstraling van het verre infrarood is verrekend. Het gaat hierbij om graden Kelvin (of Celsius) (afb: Lawrence Berkeley-lab)

Dit soort berichten is natuurlijk gevonden vreten voor klimaatskeptici: Kijk eens hoe jullie nog in het duister tasten over de drijvende krachten achter de klimaatopwarming! Deze verandering maakt de boel er echter niet beter op. Onderzoekers van het Lawrence Berkeley Nationale lab, onderdeel van het Amerikaanse ministerie van energie, hebben een mechanisme ‘ontdekt’ dat een belangrijke bijdrage zou leveren aan de opwarming van de poolgebieden en het smelten van het poolijs. Ze vonden dat onbevroren oceanen minder efficiënt warmte uitstralen dan zeeijs en dat heeft effect op de aardopwarming op de polen die daardoor hoger zou worden dan wat de huidige klimaatmodellen voorspellen.
Lees verder

“Oceaan heeft grote invloed op aardopwarming”

Golfstromen 2,7 miljoen jaar geleden

De veranderingen van de golfstromen in de oceanen zou een belangrijke factor zijn gewijst bij de verijzing van de aarde zo’n 2,7 miljoen jaar geleden

De meeste zorgen rond de aardopwarming richten zich op de broeikasgassen die in de atmosfeer terechtkomen, maar vlak de rol van de oceaan niet uit. Onderzoekers van, onder meer, de Amerikaanse Rutgers-universiteit stellen dat verandering van de watercirculatie van de oceanen samenviel met een wereldwijde afkoeling en ijsgroei op het noordelijk halfrond. We praten dan wel over 2,7 miljoen jaar geleden. De onderzoekers denken dat het de effecten de watermassa op aarde op het klimaat minstens zo groot zijn geweest als andere mogelijke factoren als daling van het kooldioxidegehalte in de atmosfeer en de tectonische activiteit.
Lees verder