Een groepje menselijke hersencellen op een chip bleken in een week het oude computerspelletje Doom te kunnen spelen (YouTube). Vorig jaar bracht het Australische bedrijf Cordical Labs al de CL1 op de markt. Die kon Pong spelen. Is het biorekentuig nu weer een stap dichterbij of blijft dat een eeuwig hersenspinsel (niet in de laatste plaats doordat die hybdride machine de cellen in leven moet zien te houden)?
Weer gaat het dus om dat Australische bedrijf. “In tegenstelling tot het Pong-project dat we een paar jaar geleden deden, waar jarenlang wetenschappelijk onderzoek aan vooerafging, is deze demonstratie in een paar dagen voltooid door iemand die voorheen relatief weinig ervaring had met biologie”, zegt Brett Kagan van Cortical Labs. “Het is deze toegankelijkheid en flexibiliteit die het zo spannend maakt.”
Cortical Labs heeft nu een interface ontwikkeld waarmee deze chips gemakkelijker te programmeren zijn met de populaire programmeertaal Python. Onafhankelijk ontwikkelaar Sean Cole gebruikte vervolgens Python om de chips Doom te leren spelen, wat hem in ongeveer een week lukte. Cole zou geeen speciale affiniteit met biologie hebben.
De neuronenchips lijken niet op menselijke hersenen, zegt Kagan. “Ja, het leeft, en ja, het is biologisch, maar het wordt in feite gebruikt als een materiaal dat informatie op zeer speciale manieren kan verwerken die we niet in silicium kunnen nabootsen.” Doom schijnt een stuk ingewikkelder zijn dan eerdere spelletjes die de ‘biocomputer’ zich aanleerde.  Het programma is binnen te halen op GitHub. Nog steeds zit ik(=as) met het probleem hoe je zo’n biocomputer in leven houdt…

Bron: New Scientist