Groenlandse haai heeft nauwelijks last van veroudering netvlies, al is ie 400 jaar

Groenlandse haai

Groenlandse haaien kunnen heel oud worden, tot wel meer dan 400 jaar


De Groenlandse haai is een op-merkelijk beest dat zo’n vierhon-derd jaar oud zou kunnen worden en tot op grote diepte, tot zo’n 3000 m (de WikiPedia houdt het op 2200 m), in de nog koele wateren rond de Noordpool leeft. Op die diepte is het vrij duister en je zou verwachten dat die haaiensoort zijn ogen in iedergeval grotendeels kwijt zou raken. Dat is allesbehalve het geval, zagen onderzoek-sters rond Dorota Skowronska-Krawczyk van de universiteit van Californië in Irvine (UCI), door de ogen van een Groenlandse haai te bekijken. Je vraagt je dan af wat er met de rest van het 150 jaar oude beest is gebeurd. Lees verder

Onderzoekers zouden weten hoe hersens herinneringen vastleggen

Onze hersens moeten in staat zijn om de inhoud van een herinnering te koppelen aan de omstandigheden waarin die plaatsvond. Onderzoekers in Bonn zouden nu ontdekt hebben hoe het menselijk brein twee verschillende groepen neuronen gebruikt om inhoud en context afzonderlijk op te slaan. Deze groepen zenuwcellen werken op een gecoördineerde manier samen om herinneringen te vormen. Lees verder

Er zou nog een natuurkracht zijn: zoek het in de atoomkern

Bosonen brengen krachten over

Bosonen brengen de fundamentele krachten over (afb: WikiMedia Commons)

Aangezien met de huidige kennis over de natuurkrachten bepaalde zaken niet zijn te verklaren, overwegen theoretisch natuurkundigen al langer de mogelijkheid dat er een vijfde natuurkracht bestaat die nog niet te meten zou zijn. Een groep theoretisch natuurkundigen stelt nu voor om ernaar te zoeken in het hart van atomen: de kernen. Lees verder

Verpakkingen vormen een gigantisch probleem dat oplossing verdient

Verpakkingsafval

Verpakkingsafval:…gerecycleerd? (afb: arno schrauwers)

Als ik(=as) in mijn vuilniszak kijk dan schat ik dat het overgrote deel van wat ik weggooi verpakkingsmate-riaal is en dat aandeel wordt steeds groter. Nu wordt dat afvalpro-bleem nog ‘opge-lost’ door de burgers samen met de overheid. Mijn idee is dat de verantwoording moet worden gelegd waar die ligt: bij de producent en wederverkoper. Die bedrijven worden verantwoordelijk voor het kringlopen van verpakkingsmateriaal, dunkt me.
Ik lijk niet de enige te zijn die de oplossing in die richting zoekt. De Fransman Alexis Dhellemmes, oprichter van Avril (een merk voor biologische cosmetica), stelt dat verpakkingen een strategisch instrument zijn geworden. Er moet iets, vindt hij, gedaan worden aan oververpakking vermijden. Navullen zou de norm moeten worden. Dat lijkt me niet, want dat geeft ook afval. Hergebruik moet de norm worden. Lees verder

Veel onverdachte chemicaliën slecht voor onze darmflora

Invloed van 1076 veelgebruiktechemicaliën op  22n darmbacteriën (afb: Kiran Patl et al./Nature Microbiology)

Een grootschalig onderzoek heeft aangetoond dat tientallen veelgebruikte chemicaliën onze darmflora kunnen aantasten. Van veel van deze stoffen, die voorkomen in bestrijdingsmi-ddelen en alle-daagse industriële producten, werd nooit gedacht dat ze zelfs invloed zouden hebben op levende organismen. Wanneer darmbacteriën door deze chemicaliën worden belast, kunnen sommige ook resistent worden tegen antibiotica, stellen de onderzoeksters. De wereld zit ingewikkelder in elkaar dan we denken. Lees verder

Ki zou niet zoveel gegevens hoeven verstouwen om iets te kunnen

Nick Bronner

Mick Bronner (afb: Johns Hokinsuniv.)

Een van de oorzaken van de grote energiehonger (heb ik=as altijd begrepen) van kunstmatige intelligentie is dat het systeem past ‘geleerd’ wordt na het doorploegen van idioot veel gegevens. Volgens nieuw onderzoek zou dat helemaal niet nodig zijn. De onderzoekers ontwierpen ki-systemen die meer op biologische hersenen (zouden) lijken (of althans hoe wij mensen ons voorstellen dat onze hersens werken) en sommige modellen zouden een hersenachtige activiteit vertonen zonder enige ‘opleiding’. Dat zou een oplossing kunnen zijn voor de idiote energieverspilling die kleeft aan ki-systemen. Lees verder

Een slaappil lijkt te werken om ‘Alzheimer-eiwitten’ af te breken

Middagdutje

Tijdens je slaap wordt de rotzooi in je hersens opgeruimd, maar dat werkt, schijnt het, alleen ’s nachts (afb: Futura-Siences)

En weer lijkt een onderzoeksgroep rond Brendan Lucey van de universiteit van Washington in St. Louis iets gevonden te hebben in de strijd tegen Alzheimer: een slaappil. Hun onderzoek zou hebben uitgewezen dat het veelgebruikte slaapmiddel suvorexant mogelijk gunstige effecten zou kunnen hebben op deze hersenziekte. Deze ontdekking zou nieuwe mogelijkheden openen om de voortgang van Alzheimer te vertragen (niet te genezen; as). Lees verder

Vette natie: 70% Amerikanen te dik

Donald Trump:... nog eens te dik ook...

Donald Trump: Amerikaanse ziekte… (afb: WikiMedia Commons)

Het is een (uiteraard) weer uit Amerika overgewaaide gewoonte om vetzucht/zwaarlijvigheid als een ziekte te beschouwen. Dat zal in een van de tienduizend gevallen wel eens kunnen, maar in verreweg de meeste gevallen komt dat doordat we te veel in ons lijf proppen voor de weinige energie die we verbruiken. Eigen schuld vette bult. In dat zieke Amerika, waar iedereen zelfs naar de plee de auto pakt, blijkt zo’n 70% te vet (obees heet dat dan vergoelijkend) te zijn. De president van Amerika staat er model voor. Overigens is die hogere uitkomst voornamelijk een gevolg van een betere methode om zwaarlijvigheid te bepalen dan de huidige. Lees verder

Komen we met iGluSnFR achter hoe de hersens werken?

structuur iGluSnFR3

Molecuulstructuur van iGluSnFR (afb: Kaspar Podgorski et al./Nature Methods)

Zouden we er ooit achter komen hoe onze hersens werken? Wetenschappers schijnen daar alle vertrouwen in te hebben. Nu stellen onderzoekers dat ze een eiwit hebben ontwikkeld, iGluSnFR gedoopt, dat de zwakke chemische signalen kan detecteren die neuronen van andere hersencellen ontvangen. Door met dat eiwit glutamaat te volgen zouden ze kunnen zien hoe neuronen binnenkomende informatie verwerken voordat ze signalen doorsturen. Dit zou de ontbrekende laag zijn van de hersencommunicatie die tot nu toe onzichtbaar zou zijn geweest. Lees verder

Steeds meer ‘doorbraken in onderzoek Alzheimer. Zit de echte daarbij?

NADH

Zou NAD+ de ‘knop’ zijn om bij Alzheimer aan te ‘draaien’? (afb: Andrew Pieper et al./Cell Reports Medicine)

Hoewel nog steeds niet duidelijk is wat de ziekte veroorzaakt, lijkt het er op dat de laatste tijd steeds meer ‘doorbraken’ in het Alzheimeron-derzoek worden gemeld. Zo lijken onderzoekers in de VS bij muisjes te hebben ’teruggedraaid en zou een andere groep de bloed-doorstroming in de hersens hebben hersteld die een rol zou spelen in die ziekte. Zoals bij vele ‘doorbraken’ geldt echter: een zwaluw maakt nog geen zomer. Vooralsnog is een werkelijk geneesmiddel tegen/voor Alzheimer nog niet in zicht. Lees verder