
Artrosehanden (afb: WikiMedia Commons)

Artrosehanden (afb: WikiMedia Commons)
In allerlei persberichten over, voor, genetische onderwerpen worden genen of eiwitten vaak aangewezen als de kwaaie pier, maar door de bank genomen gaat het dan om mutaties. Normaal hebben die eiwitten wel degelijk (voor ons) nuttige functies. Zo worden tau-eiwitten geassocieerd met de ziekte van Alzheimer, aangezien tauknopen kenmerkend zijn voor die ziekte en ook wel eens als oorzaak worden aangemerkt (wat nog steeds niet bewezen is). Die tau-eiwitten hebben wel degelijk nuttige functies. Ze zouden wezenlijk zijn voor het vastleggen van nieuwe ervaringen, door geheugenopslagcellen in de hersens te helpen organiseren. Lees verder

Creatinetoediening zou immuuntherapieën tegen kanker mogelijk effectiever maken. Bij muisjes werkte dat (afb: Lili Yang et al./iScience)
Een onderzoek van de universiteit van Californië in Los Angeles (UCLA) zou hebben uitgewezen dat creatine het afweersysteem kan helpen bij het bestrijden van kanker. Die natuurlijke stof wordt vaak gebruikt door sporters en ‘lijfbouwers’ om spieren te versterken. De onderzoeksters ontdekten dat creatine een van de belangrijkste kankerbestrijdende mechanismen van het afweersysteem kan versterken door dendritische cellen te activeren die T-dodercellen stimuleren. Voorlopig zijn die resultaten alleen bij proefdieren en bij kweken van menselijke cellen behaald. Lees verder

De onderzoeksopzet met hersenweefsel van gezonde mensen en van Alzheimerpatiënten met en zonder ziekteverschijnselen (afb: Evgenia Salta et al./Cell Stem Cell)
Soms hebben mensen verschijnselen in hun hersens die kenmerkend zijn voor de ziekte van Alzheimer, maar kennen de daarbij behoorde ziektesymptomen niet. Het lijkt er op dat bij die mensen de hersens Alzheimer bestrijden door onrijpe hersencellen te helpen de schade te overleven. Er achter komen hoe dat kan zou aanwijzingen kunnen opleveren voor een afdoende behandeling. Onderzoeksters denken nu te weten hoe dat zit. De crux zou liggen bij de zogeheten onrijpe hersencellen. Lees verder

Julia Osterman (afb: uni van Gotenburg)
De Europese Commissie wil de huidige regelgeving voor de goedkeuring van bestrijdingsmiddelen hervormen met een nieuw wetgevingspakket. Wetenschappers van 27 Europese onderzoeksinstellingen wijzen erop dat het “Omnibuspakket X: Voedsel- en diervoederveiligheid” wezenlijke waarborgen in het goedkeuringsproces verzwakt, met gevolgen voor de volksgezondheid en het milieu. Lees verder

Microtubuli in een cel (afb: WikiMedia Commons)
Wat de ziekte van Alzheimer veroorzaakt is nog steeds onbekend. Steeds weer zijn er wetenscha-ppers die de ‘ware’ oorzaak denken te hebben ontdekt. Nu weer zo’n poging. In plaats van beta-amyloïdeplaques te beschouwen als de hoofdoor-zaak, lijken die plaques de wer-king van tau-eiwitten te verstoren. Dat zijn eiwitten die neuronen helpen goed te functioneren, maar disfunctionele tau-knopen zijn ook vaak te zine in de hersens van Alzheimerpatiënten. Die verstoring zou de hersenschade kunnen veroorzaken die met Alzheimer komt. Lees verder

Koperverbinding herstelt bloed/hersenbarrière bij Alzheimermuisjes (afb: Jae Pyun et al./ACS Chemical Neuroscience)
Een driejarig onderzoek onder bijna 4000 volwassenen van 19 tot 94 jaar, overwegend vrouwen, zou hebben aangetoond dat de gezondheid van de hersenen op elke leeftijd is te verbeteren. Dit weerlegt de gangbare opvatting dat mentale scherpte afneemt naarmate we ouder worden. De deelnemers besteedden slechts een paar minuten per dag aan hersenoefeningen en de onderzoeksters vonden meetbare verbeteringen op verschillende aspecten van de hersengezondheid, waaronder helderheid van denken, emotioneel welzijn en zingeving. Lees verder

Inactief GRK2 zou de vorming van beta-amyloïdeophopingen bevorderen en de functie van mitochondriën verstoren (afb: Ursula Quitterer et al./Cell Reports Medicine)
Onderzoeksters in Zwitserland zouden een middel hebben ontwikkeld dat de voortgang van de ziekte van Alzheimer kan vertragen; geen medicijn, dus. Het is getest op muisjes. Lees verder
Daraxonrasib heeft de overleving van patiënten met uitgezaaide alvleesklierkanker verdubbeld van ruim zes maanden na diagnose naar dertien maanden, zo blijkt uit onderzoek onder 500 patiënten. Het middel vertraagt de voortgang van de kankervorm effectiever dan standaardchemo. Dat doet het door de aanmaak van kankergenererende mutaties van RAS te remmen. Dat wordt gezien als groot nieuws, maar het is nog steeds geen afdoend middel tegen deze dodelijke vorm van kanker. Lees verder