Rotte-eiergas voorkomt dat hersens ‘dementeren’

Waterstofsulfideaanmaak in de hersens

CSE zorgt voor aanmaak van kleine hoeveelheden waterstofsulfide in de hersens (afb: Bindu Paul et al./PNAS)

Er wordt veel onderzoek gedaan naar dementie met Alzheimer als meest voorkomende vorm en er komt dan ook veel over de ziekte naar buiten. zonder dat oorzaak en/of medicijn zijn gevonden. Nu hebben wetenschapsters weer eens een facet van de ziekte van Alzheimer nader onderzocht. Het eiwit CSE helpt bij de productie van kleine hoeveelheden waterstofsulfidegas (rotte-eiergas; H2S) in de hersenen. In experimenten met genetisch gemodificeerde muisjes leidde het verwijderen van dit eiwit tot geheugenverlies, hersenschade en andere kenmerken van Alzheimer, waaronder een verzwakte bloed/hersenbarrière en verminderde vorming van nieuwe neuronen. Het stinkende gas zou, juist gedoseerd, hersencellen kunnen beschermen en het geheugen ondersteunen. Lees verder

FLAV-27 remt Alzheimer in proefdieren de goede kant op

FLAV-27 remt Alzheimer

FLAV-27 verandert het epigenoom bij Alzheimerproefdiertjes de goede kant op (afb: Aina Bellver et al./Cell Molecular Therapy)

Onderzoekersters zouden een verbinding, FLAV-27 gedoopt, hebben ontdekt die het epigenoom (welk gen is actief en welk niet) zou herprogrammeren. Die behandeling zou in proeven met dieren die een vorm van Alzheimer hadden effectief zijn gebleken. Een volgende losse flodder in de eeuwigdurende zoektocht naar een effectief middel tegen Alzheimer of een methode die hout snijdt? Lees verder

Microgliacellen (mede)verantwoordelijk voor Alzheimer (?)

beta-amyloïde-plaques.

Beta-amyloïdeplaques (rood) en de microgliacellen (lichtblauw en paars) (afb: Jason Drees/univ. van Arizona)

Microgliacellen zijn de afweercellen van de hersens. Al eerder zijn ze in verband gebracht met de ziekte van Alzheimer. Een nieuwe studie onder leiding van onderzoekers van VIB en KU Leuven zou hebben aangetoond dat  microgliacellen actief de vorming van beta-amyloïdeplaques bij de ziekte van Alzheimer kunnen bevorderen. Lees verder

Veroudering is een gesynchroniseerd lichaamsbreed proces

Celverouderingsatlas van muisjes

Celverouderingsatlas van drie leeftijdsgroepen muisjes (afb: JunYue Cao et al./Science)

Wetenschappers hebben een grote celatlas samengesteld die laat zien hoe veroudering het lichaam in 21 organen verandert. Door bijna 7 miljoen cellen te bestuderen, ontdekten ze dat veroudering eerder begint dan verwacht en zich op een gecoördineerde manier door het hele lichaam voltrekt. Ongeveer een kwart van de celtypen verandert in aantal in de loop van de tijd en veel van deze veranderingen verschillen tussen mannen en vrouwen. Het onderzoek benadrukt ook gedeelde genetische ‘knelpunten’ die doelwitten zouden kunnen worden voor anti-verouderingstherapieën. Lees verder

Onderzoekers zouden weten hoe hersens herinneringen vastleggen

Onze hersens moeten in staat zijn om de inhoud van een herinnering te koppelen aan de omstandigheden waarin die plaatsvond. Onderzoekers in Bonn zouden nu ontdekt hebben hoe het menselijk brein twee verschillende groepen neuronen gebruikt om inhoud en context afzonderlijk op te slaan. Deze groepen zenuwcellen werken op een gecoördineerde manier samen om herinneringen te vormen. Lees verder

Een slaappil lijkt te werken om ‘Alzheimer-eiwitten’ af te breken

Middagdutje

Tijdens je slaap wordt de rotzooi in je hersens opgeruimd, maar dat werkt, schijnt het, alleen ’s nachts (afb: Futura-Siences)

En weer lijkt een onderzoeksgroep rond Brendan Lucey van de universiteit van Washington in St. Louis iets gevonden te hebben in de strijd tegen Alzheimer: een slaappil. Hun onderzoek zou hebben uitgewezen dat het veelgebruikte slaapmiddel suvorexant mogelijk gunstige effecten zou kunnen hebben op deze hersenziekte. Deze ontdekking zou nieuwe mogelijkheden openen om de voortgang van Alzheimer te vertragen (niet te genezen; as). Lees verder

Komen we met iGluSnFR achter hoe de hersens werken?

structuur iGluSnFR3

Molecuulstructuur van iGluSnFR (afb: Kaspar Podgorski et al./Nature Methods)

Zouden we er ooit achter komen hoe onze hersens werken? Wetenschappers schijnen daar alle vertrouwen in te hebben. Nu stellen onderzoekers dat ze een eiwit hebben ontwikkeld, iGluSnFR gedoopt, dat de zwakke chemische signalen kan detecteren die neuronen van andere hersencellen ontvangen. Door met dat eiwit glutamaat te volgen zouden ze kunnen zien hoe neuronen binnenkomende informatie verwerken voordat ze signalen doorsturen. Dit zou de ontbrekende laag zijn van de hersencommunicatie die tot nu toe onzichtbaar zou zijn geweest. Lees verder

Steeds meer ‘doorbraken in onderzoek Alzheimer. Zit de echte daarbij?

NADH

Zou NAD+ de ‘knop’ zijn om bij Alzheimer aan te ‘draaien’? (afb: Andrew Pieper et al./Cell Reports Medicine)

Hoewel nog steeds niet duidelijk is wat de ziekte veroorzaakt, lijkt het er op dat de laatste tijd steeds meer ‘doorbraken’ in het Alzheimeron-derzoek worden gemeld. Zo lijken onderzoekers in de VS bij muisjes te hebben ’teruggedraaid en zou een andere groep de bloed-doorstroming in de hersens hebben hersteld die een rol zou spelen in die ziekte. Zoals bij vele ‘doorbraken’ geldt echter: een zwaluw maakt nog geen zomer. Vooralsnog is een werkelijk geneesmiddel tegen/voor Alzheimer nog niet in zicht. Lees verder

Bewustzijn is wijder verspreid dan gedacht

kraai met peuk

Kraai met peuk in proef in Amsterdam (?)

Wat is bewustzijn en hoe ‘materialiseert’ dat zich? Ga er maar aan staan. Bewustzijn zou in fasen zijn ontwikkeld, beginnend met basale overle-vingsreacties zoals pijn en alarm overlopend naar gerichte bewust-wording en zelf-reflectie. Deze lagen helpen organismen gevaar te vermijden, te leren van de omgeving en sociaal te coördineren. Verrassend genoeg vertonen vogels veel van dezelfde eigenschappen, van subjectieve waarneming tot basaal zelfbewustzijn. Dit suggereert dat bewustzijn veel ouder en wijdverspreider is dan voorheen werd gedacht, stelt het persbericht. Lees verder

Minuscuul implantaat maakt snelle communicatie tussen computer en hersens mogelijk

Hersenchipje

Het minuscule hersenchipje (afb: Columbia-uni)

Met een ultradun hersenimplantaat hebben onderzoekers een draadloze verbinding mogelijk gemaakt met hoge bandbreedte tussen de hersens en computers. Het chipje bevat tienduizenden elektroden en ondersteunt geavanceerde ki-modellen voor het ontcijferen van beweging, waarneming en intentie. Eerste klinische onderzoeken tonen aan dat het via een kleine opening in de schedel kan worden ingebracht en stabiel blijft terwijl het gedetailleerde hersenactiviteit vastlegt. De technologie zou de behandeling van epilepsie, verlamming en blindheid kunnen veranderen, denken de onderzoekers, maar zeker ook minder eerbare toepassingen mogelijk maken. Lees verder