Vandaag zag ik dat er de Volkskrant een stukje stond met de, hopelijk ironisch bedoelde titel: Alle mensen boven de 75 een kunstgebit. Ik(=as) denk (ik heb geen abo op die krant) dat die is ingegeven door het tekort aan tandartsen (maar dan heb je natuurlijk weer een hoop tandtechnici nodig).
Nu lees ik over een (al oude) vinding die de boel voor, denk ik, slachtoffer en tandarts een stuk simpeler heeft gemaakt: tanden en kiezen repareren zonder te hoeven boren. Daarbij wordt een vloeistof met zilverdiaminefluoride op het aangetast (melk?)gebit aangebracht. Daardoor stopte het bederf in de helft van de gevallen. De aangetaste plek wordt wel zwart (althans, donkerder). Dat blijkt veilig en relatief succesvol, zo blijkt (nu pas?) uit klinisch onderzoek.
Onbehandelde gaatjes zorgen jaarlijks voor dat er in de Verenigde Staten duizenden kinderen op de spoedeisende hulp belanden. Omdat artsen in ziekenhuizen het onderliggende tandprobleem meestal niet kunnen verhelpen, blijven sommige kinderen met problemen kampen, terwijl anderen uiteindelijk een operatie onder algehele narcose nodig hebben, staat er in het persbericht te lezen. Dat lijkt mij een goed voorbeeld hoe de Amerikaanse zorg (niet) werkt.
Dat schijnt overigens al een oud gebruik te zijn, tenminste hier in Nederland en waarschijnlijk ook elders in Europa (zou hier nooit klinisch onderzoek naar zijn gedaan?). De Amerikanen zijn er wat laat mee. De tandarts (oid) brengt met een sponsje wat zilverdiamineoplossing op de aangetaste kies of tand. De behandeling moet wel regelmatig herhaald worden.

“Dit is een zeer effectieve en veilige behandeling, zelfs bij kinderen van slechts 1 jaar oud”, aldus Margherita Fontana, hoogleraar tandheelkunde aan de universiteit van Michigan en hoofdonderzoeker van de studie. Dat zou zijn gebleken uit een fase III-onderzoek bij 830 kinderen onder de zes. Dat klinische onderzoek zou nog niet eerder gedaan zijn.
Ze zegt dat de vloeistof met name nuttig zou kunnen zijn voor zeer jonge kinderen, ouderen, mensen met een ontwikkelings- of lichamelijke beperking en patiënten met ernstige tandartsangst. Het kan ook mensen helpen die beperkte toegang hebben tot reguliere tandheelkundige zorg of die standaardprocedures niet goed verdragen.

Bron: Science Daily