Chimpansees zijn agressieve beesten. Nee, dan die lieve bonobo’s, waar wijfjes het voor het zeggen hebben en conflicten met seks zouden worden opgelost. Daar blijkt weinig van de kloppen zou uit onderzoek gebleken zijn van Emile Bryon van de universiteit Utrecht en zijn collega’s. Zij deden onderzoek bij groepen in dieren-tuinen. Dat geeft natuurlijk nog niet meteen uitsluitsel dat de apen zich in de natuur anders zouden kunnen gedragen, maar geeft wel te denken.
De onderzoekers bekeken de gedragingen van negen chimpanseegroepen met in het totaal 101 apen en dertien bononbogroepen met in het totaal 88 beesten. Ze noteerden 3243 agressieve bejegeningen, waarvan er in 1193 gevallen ook daadwerkelijk werd aangevallen (bijten, slaan en vechten). De rest ging om contactloze vormen van agressie zoals dreigen, met voorwerpen gooien e.d.
“Rekening houdend met groepsgrootte en geslachtsverhouding, vonden we geen soortspecifieke verschillen in agressiepercentages, noch voor contactagressie, noch voor andere vormen van conflict,” melden de onderzoekers. De verschillen tussen verschillende groepen van dezelfde soort waren aanzienlijk groter, waarbij zowel de minst als de meest conflictgevoelige groepen bestonden uit bonobo’s.

Mannetjes

Hoewel het totale aantal agressiegevallen vergelijkbaar was bij chimpansees en bonobo’s, was er wel een opvallend verschil: Bryon:”Bij chimpansees komt agressie voornamelijk van de mannetjes en is gericht tegen alle individuen. Bij bonobo’s komt agressie van alle individuen, maar is voornamelijk gericht tegen de mannetjes.”
Een mogelijke verklaring hiervoor is dat bonobogroepen de vrouwtjes de baas zijn. “De vrouwtjes hebben de leiding,” legt Bryon uit. “Daarom kunnen de mannetjes het zich niet veroorloven om agressief tegenover hen te zijn. De vrouwtjes lijken andere manieren te vinden om conflicten onderling op te lossen, bijvoorbeeld door meer sociaal-seksueel gedrag, wat bonobo’s gebruiken om spanning te verminderen. In plaats van elkaar aan te vallen, richten ze hun agressie op de mannetjes.” Daar gaat weer een ideaalbeeld de mist in.

Bron: bdw