Daraxonrasib heeft de overleving van patiënten met uitgezaaide alvleesklierkanker verdubbeld van ruim zes maanden na diagnose naar dertien maanden, zo blijkt uit onderzoek onder 500 patiënten. Het middel vertraagt de voortgang van de kankervorm effectiever dan standaardchemo. Dat doet het door de aanmaak van kankergenererende mutaties van RAS te remmen. Dat wordt gezien als groot nieuws, maar het is nog steeds geen afdoend middel tegen deze dodelijke vorm van kanker.
Onderzoeksters onder leiding van Eileen O’Reilly van het Memorial Sloan Ketteringkankercentrum in New York hebben een medicijn ontwikkeld en getest. Het RAS-gen (en dus het daarbij behorende eiwit) is gemuteerd en overactief bij 90% van de patiënten met alvleesklierkanker. Alle 500 deelnemers leden aan uitgezaaide alvleesklierkanker en hadden al een eerste chemotherapiekuur ondergaan. De helft van hen kreeg daraxonrasib, terwijl de andere helft een tweede chemotherapiekuur kreeg, zoals gebruikelijk is.
Daraxonrasib had bijwerkingen zoals diarree, misselijkheid, huiduitslag en slijmvliesontsteking, maar die zouden minder ernstig zijn dan bij de standaardchemotherapie. Bijwerkingen die leidden tot stopzetting van de therapie kwamen slechts voor bij 1,2% van de patiënten, vergeleken met 11,2% in de chemotherapiegroep, meldden de onderzoeksters.

Andere kankers

Mutaties in het RAS-kankergen worden niet alleen gevonden bij alvleesklierkanker, maar worden ook beschouwd als drijvende krachten achter andere kankersoorten. Zo vertoont ongeveer de helft van alle darmtumoren dergelijke RAS-mutaties en deze mutatie komt ook voor bij niet-kleincellige longkanker en andere vaste tumoren. De eerste klinische studies naar de werkzaamheid van daraxonrasib tegen niet-kleincellige longkanker zijn al gaande.

Bron: bdw