Ebolamedicijn in de maak

Zo dringt het ebolavirus de cel binnen

Zo dringt het ebolavirus de cel binnen. De geteste antilichamen voorkomen dat. (afb: Albert Einstein College)

Het lijkt er op dat er een effectief middel is ter bestrijding van de ebolabesmetting of zelfs twee. In een klinische proef zou 90% van de ebolagevallen met succes zijn behandeld me twee experimentele medicijnen, aangeduid met REGN-EB3 en mAb114. De klinische proef, uitgevoerd in Congo, bleek zo succesvol dat die vroegtijdig werd afgebroken. Tot nu toe zijn in Congo 2800 mensen besmet door het ebolavirus, waarvan er inmiddels 1900 zijn overleden. Lees verder

Antilichaam werkt bij apen tegen Marburgvirus

Het Marburgvirus is verwant aan het Ebolavirus

Het Marburgvirus

Het Ebolavirus en de wedloop tussen onderzoeksgroepen welke het eerst met een medicijn op de proppen zou komen stond zo’n anderhalf jaar geleden langdurig in het middelpunt van de belangstelling. De epidemie is voorbij en daarmee ook de publieke aandacht. Onderzoekers gaan gewoon door. Nu schijnen onderzoekers van, onder meer, de universiteit van Texas een monoklonaal antilichaam te hebben gevonden dat bij apen het Marburg– en Ravnvirus volledig onschadelijk maakt. Die virussen lijken in hun uitwerking op het Ebolavirus en ook daar bestaan geen afdoende behandelingen voor. De proefdieren, naast resusaapjes ook cavia’s, verkeerden alle in een vergevorderde besmettingsfase. Lees verder

Bacterie stimuleert afweersysteem om kanker aan te pakken

Bifidobacterium helpt het afweersysteem kanker te bestrijden

Bifidobacterium helpt het afweersysteem kanker te bestrijden

Door bij muizen met huidkanker (melanoom) bepaalde bacteriën, Bifidobacterium, in de darmflora te brengen werd  het eigen afweersysteem gestimuleerd de kankercellen te bestrijden. Het resultaat was vergelijkbaar met bepaalde kankermedicijnen die bekend staan als ‘controlepostremmers’ (checkpointremmers), de zogeheten PD-L1-blokkeerders. PD-L1 is een eiwit dat een rol speelt bij de geprogrammeerde celdood. De combinatie van bacterietoevoeging en anti-PD-L1 bracht de groei van de tumor bijna geheel tot stilstand, zo stellen onderzoekers van, onder meer, de universiteit van Chicago (VS).  De bacteriehulp zou ook positief kunnen uitwerken bij immuuntherapie.

Lees verder

WHO: experimentele medicijnen tegen ebola toelaatbaar

Ebola-virus

Het ebola-virus

Een ethiekcommissie van de wereldgezondheidsorganisatie WHO heeft het gebruik van experimentele geneesmiddelen bij het bestrijden van de ebola-epidemie goedgekeurd. Volgens plaatsvervangend directeur-generaal Marie-Paule Kieny, van de WHO was de instemming unaniem. Er zijn bedenkingen tegen deze beslissing, niet in de laatste plaats doordat een van de toegepaste vaccins (ZMapp) maar zeer beperkt voorhanden is. Het zou maanden duren om meer ZMapp te produceren, een mengsel van monoklonale antilichamen. Twee besmette Amerikaanse gezondheidswerkers zijn met ZMapp behandeld. Dat zette de discussie in gang. Wetenschapsblad Science heeft op zijn webstek een  vrij toegankelijk overzicht gemaakt van nieuws en artikelen over ebola.

Bron: Science

APOE-loze man krijgt waarschijnlijk geen Alzheimer

Structuurmodel APOE

Een structuurmodel van APOE (apolipoproteïne E)

De Amerikaan is 40 jaar. Hij heeft overal puisten en gezwellen, die soms pijn doen en het lopen bemoeilijken. Hij lijdt aan een zeldzame ziekte (met de onuitsprekelijke naam dysbetalipo-proteïnemie), waardoor zijn cholesterolspiegel zo hoog wordt dat vetpoelen onder zijn huid lijken op te borrelen. Een ding moet hem een troost zijn: hij krijgt zeer waarschijnlijk geen Alzheimer. Zijn ziekte is toe te schrijven aan het ontbreken van het gen voor de aanmaak van het eiwit apolipoproteïne E-gen, afgekort tot APOE. Dat lijkt bij het opruimen van de beta-amyloïde plaques in de hersens een rol te spelen en doemen er bij Mary Malloy van de  vetkliniek van de universiteit van Californië in San Francisco ideeën op over een geneeswijze voor de ziekte van Alzheimer. Er is eerder een verband tussen APOE en die ziekte aannemelijk gemaakt. Malloy en medewerkers vonden dat de afwezigheid van dat gen de hersens niet deerde. Lees verder