Volkskrant verrekent zich led-ig

De Volkskrant had op 1 november weer eens een win/win-situatie op energiegebied. We leveren Mexico spaarlampen en hups we besparen 7 miljoen ton kooldioxide. Kijk, zo bestrijden we de klimaatcrisis (nog een wat anders dan de energie crisis. Even rekenen:
Als ik het artikel in het economiekatern van de Volkskrant goed gelezen heb, dan zouden 30 miljoen spaarlampen 7 miljoen ton CO2 vermijden of wel elke lamp vermijdt 7/30 ton= 233 kg. Dat lijkt wat aan de hoge kant.

Alles staat of valt natuurlijk met de wijze waarop die elektriciteit wordt opgewekt. In de Nederlandse omstandigheden veroorzaakt de produktie van 1 kilowattuur ongeveer 500 gr kooldioxide (http://www.neosave.nl/html/co2_uitstoot_per_kwh.html). Als een gloeilamp van 40 watt constant brandt, dan kost dat op 24*365*40*0,5=175 kg CO2. Een spaarlamp van 10 W dus een kwart: ± 46 kg. Besparing per lamp per jaar ongeveer 130 kg als die lamp de ganse dag brandt. Normaal gesproken is dat maar ongeveer eenderde van die tijd, waarschijnlijk minder. Een brandtijd van acht uur per dag brengt de besparing per lamp terug tot zo’n 43 kg vermeden kooldioxide per lamp, aanzienlijk minder dan in het artikel staat. Die zeven miljoen ton was ook wat aan de ruime kant als je weet dat Nederland per jaar zo’n 220 miljoen ton kooldioxide uitstoot (http://www.energieraad.nl/newsitem.asp?pageid=3473). En dan hebben we natuurlijk niet meegenomen wat dat gesleep met led-lampen en het maken van die dingen kost. Rekenen is nog niet zo eenvoudig.

Water brandt (volgens NASA-man)

Bob Park is hoogleraar aan de universiteit van Maryland (VS). Bob is een leuke professor en blogde al voordat iemand daar ooit van gehoord had. De creationisten moeten het vaak ontgelden bij Bob, maar ook de NASA kan weinig goed doen en als je Bob mag geloven – ik doe dat maar al te graag – is dat ook een erg klungelige organisatie. Nu hebben die Amerikaanse ruimtevorsers een satelliet naar de maan gestuurd om te kijken of daar water is. Nogal duur water, vond Bob. Hij bood zijn eigen kraanwater aan, maar daar had de NASA geen behoefte aan. Wat moeten jullie met dat water, vroeg Bob. De raketten bijtanken. De raketten bijtanken? Is water dan een brandstof, vroeg hij. Nee, zei de NASA-meneer, maar daar zit waterstof in en dat is een bestanddeel van raketbrandstof. Maar dan zal je het water toch eerst moeten splitsen en dat kost toch energie, vroeg Bob verbaasd. Neem me niet kwalijk, zei de NASA-meneer, maar mijn mobiel gaat.
Se non è vero, è ben trovato (Als het niet waar is, is het mooi verzonnen)…

Wind in zijn hoofd

Je gelooft je eigen ogen niet. Het schijnt toch echt waar te zijn. De Flevolandse gedeputeerde Harrij Dijksma heeft voorgesteld het fietspad tussen Amsterdam en Almere te overdekken en te voorzien van een windinstallatie, zodat fietsers altijd wind in de rug hebben, zo meldt het dagblad Stentor van 19 november. Hoe had de hoogedele Dijksma dat gedacht? Als de wind naar Amsterdam blaast, dan wordt het voor fietsers die toevallig de andere kant op moeten behoorlijk ploeteren. Of krijgen we ook gescheiden rijsluizen? Vinden fietsers dat wel leuk dagelijks in een lange tunnel naar Amsterdam te moeten peddelen? En hoe zit het trouwens met het energieverbuik? Volgens Dijksma is fietsen gezond, maar dit plan klinkt toch behoorlijk ziek. Dat verveelt zich kennelijk, daar in het provinciehuis van Flevoland.

Tikje meer realiteitszin heeft Dijksma’s idee oplaadpunten voor elektrische fietsen langs de ploeterweg tussen Amsterdam en Almere te zetten. Alhoewel? Ik weet niet hoe lang het opladen van fietsaccu’s kost, maar dat is vast niet in een paar minuten gebeurd. Zie je die elektrofietsers al een half uur lang elektronen tanken? Laat dat soort plannetjes toch aan ex-ruimtevaarder prof.W.Ockels over…