Knokkelkoorts te bestrijden met bacteriebesmette muggen

Gelekoorts-, knokkelkoortsmug, Aedes aegypti

De gelekoorts- of Egyptsche mug (Aedes aegypti) brengt het knokkelkoortsvirus over (afb: Wiki Commons)

De Wolbachia-bacterie lijkt het vermogen van (stekende) muggen om knokkelkoorts door te geven te blokkeren. Knokkelkoortsbesmettingen schijnen snel te dalen in streken in Indonesië, Vietnam, Brazilië en Australië waar met Wolbachia-bacteriën besmette muggen zijn verspreid. Dit zou het eerste bewijs zijn in grootschalige veldproeven dat de verspreiding van het ziekmakende knokkelkoortsvirus (of ook andere virussen) kan worden geblokkeerd. Lees verder

Onderzoekers roeien tijgermug uit met nieuwe methode

Aziatische tijgermug

Aziatische tijgermug (afb: WikiMedia Commons)

Onderzoekers hebben met een combinatie van sterilisering en een bacterie de roemruchte Aziatische tijgermug op twee eilandjes nagenoeg uitgeroeid (94%). Of dat ook een praktische bestrijdings-methode is voor deze ziekteverspreider is echter de grote vraag. Het was voor het eerst dat deze techniek werd getest in veldproeven.
Lees verder

Hoe virussen afweer uitzetten en kanker veroorzaken

Humane papilloomvirus

Hpv is verantwoordelijk voor het ontstaan van baarmoederhaldskanker

Dat virussen kanker kunnen veroorzaken is geen nieuws. Zo is het menselijke papilloomvirus verantwoordelijk voor het ontstaan van baarmoederhalskanker. Virussen zijn er op gericht zich zo veel mogelijk te vermenigvuldigen en daar hebben ze het transcriptie- en translatieapparaat van hun gastheer voor nodig. Overmatige celdeling leidt tot kanker. Daarnaast manipuleren virussen ons afweersysteem. Dat schijnt nieuwe kennis te zijn die kan helpen bij het effectiever maken van kankerbestrijdende immuuntherapieën. Lees verder

Waarom vleermuizen geen last van virussen hebben

Vliegende hond

Vleermuizen en vliegenden honden worden beschouwd als de belangrijkste ‘leveranciers van gevaarlijke virussen (foto: Colombusmagazine.nl)

Vleermuizen zijn bronnen van akelige ziekteverwekkers zoals het ebola- en marburgvirus, maar zelf schijnen ze daar helemaal weinig last van te hebben. De vleermuizen hebben zelfs hun virusverdediging, de STING-route, op een laag pitje gezet, maar hebben kennelijk voldoende bescherming zonder het afweersysteem al teveel te belasten. “Het lijkt er op dat om zich te beschermen tegen virussen bij vleermuizen bepaalde signaalroutes zijn afgeremd”, zegt onderzoeker Peng Zhou van de universiteit van de Chinese academie van wetenschappen in Peking. Lees verder

Antilichaam werkt bij apen tegen Marburgvirus

Het Marburgvirus is verwant aan het Ebolavirus

Het Marburgvirus

Het Ebolavirus en de wedloop tussen onderzoeksgroepen welke het eerst met een medicijn op de proppen zou komen stond zo’n anderhalf jaar geleden langdurig in het middelpunt van de belangstelling. De epidemie is voorbij en daarmee ook de publieke aandacht. Onderzoekers gaan gewoon door. Nu schijnen onderzoekers van, onder meer, de universiteit van Texas een monoklonaal antilichaam te hebben gevonden dat bij apen het Marburg– en Ravnvirus volledig onschadelijk maakt. Die virussen lijken in hun uitwerking op het Ebolavirus en ook daar bestaan geen afdoende behandelingen voor. De proefdieren, naast resusaapjes ook cavia’s, verkeerden alle in een vergevorderde besmettingsfase. Lees verder

Sommige virussen maken subtiel misbruik van gastheer

Cytomegalovirus

Het cytomegalovirus

Virussen worden door veel biologen niet als levende organismen beschouwd. Desalniettemin kunnen die niet-beestjes het ons aardig lastig maken. Virussen stellen ook weinig voor. Ze bestaan uit een omhulling, genetisch materiaal en een paar voorzieningen om bij cellen in te breken. Daarbinnen in die cellen kapen ze de ‘genetische machine’ om duizenden kopieën van zichzelf te laten maken. Veel virussen onderdrukken boodschappen van de cel die de activiteiten aansturen die ze niet nodig hebben en versterken andere.
Sommige virussen bespelen hun gastheer subtieler, ontdekten onderzoekers van de universiteit van Californië in San Diego onlangs. Die blokkeren geen boodschappen van cellen, maar veranderen ze. Lees verder

Hawking ziet einde van de aarde niet als eind van mensheid

Stephen Hawking

Stephen Hawking (foto: the Guardian)

De beroemdste invalide ter wereld, Stephen Hawking, blijft verbazen. Al verschillende malen heeft Hawking gewaarschuwd voor de gevaren van kunstmatige intelligentie en onlangs waarschuwde de sterrenkundige ons weer dat de kans op een vernietigende ramp voor de aarde toeneemt. Dat geeft niet, want we gaan hier toch weg (en elders in het heelal de boel versjteren, denk ik dan). Ik moet het nog zien. Miljarden mensen expediëren van de aarde naar waar? Is Hawking aan het malen? Hoe dan ook: zijn verhaal intrigeert. Hij is in wezen een optimist. De BBC zendt die lezing in twee delen uit: op 26 januari en op 2 februari.
Lees verder

Nieuwe ‘doorbraak’ in productie waterstof (?)

waterstofproducerende virusbolletjes

Waterstofproducerende virusbolletjes (getekend)

Waterstof wordt al jarenlang een grote toekomst toegedicht als schone energiedrager, maar het wil maar niet vlotten met de al of niet bacteriologische methodes om waterstof te produceren, die niet meer energie vragen dan ze opleveren. Nano is het begrip dat alles beter maakt, dus zullen de ‘nanoreactoren’, P22Hyd gedoopt, van de onderzoekers van de universiteit van Indiana (VS) uitkomst moeten brengen, denken die onderzoekers. Hun minuscule reactortjes zouden efficiënt uit water waterstof winnen. Daartoe gebruikten ze een veranderd eiwit, een hydrogenase, dat wordt beschermd door een eiwitschil van een bacterieel virus. Op die wijze zou dat enzym 150 keer krachtiger zijn dan het onveranderde. De toekomst zal het leren of dat allemaal klopt.
Lees verder

‘Leuk’ idee: virussen en bacteriën opblazen

NanobomWe zitten in de wereld op het ogenblik toch rondom in de bommen en aanslagen, dus waarom niet, virussen en bacteriën en misschien wel kankercellen opblazen met nanobommetjes? Dat idee bedachten onderzoekers van de universiteit van Zuid-Denemarken in Odense. Ze gingen uit van buckyballen (fullerenen), de voetbalvormige koolstofverbindingen. Daar werden als explosieve component twaalf NO2-groepen gekoppeld. De elektronen van de koolstofatomen  zorgen ervoor dat deze nanobommetjes ontploffen, waarbij in een biljoenste seconde te temperatuur stijgt naar 4000 °C.  Een beetje onpraktisch is dat je de nanobommetjes eerst tot zo’n 700 °C moet verhitten. Overigens hebben de onderzoekers de ontploffingen niet in het echt veroorzaakt, maar de zaak ‘afgedaan’ met simulatie. Mwah.
Nanokoolstofbuisjes worden al in gezet om kankercellen op te blazen. Dat moet de nanobommen ook lukken, alleen is zo’n bacterie of virus eerst al overleden door de hoge aanvangstemperatuur. Dan hebben je geen ontploffingen meer nodig.

Bron: New Scientist