D-Wave van Google nog ver weg van kwantum’wonder’

De D-Wave 2X

De D-Wave 2X; een snelle rekenmachine (afb: D-Wave Systems)

De vraag speelt al jaren en lijkt maar geen antwoord te krijgen: is de computer van het Canadese bedrijf D-Wave Systems nu een kwantumcomputer of niet? Google heeft samen met de NASA de beschikking over een D-Wave-computer en leek zich nergens druk om te maken. Goede houding, dacht ik, wat maakt mij het uit wat het is als ie maar doet wat ik wil en liefst beter. Zoiets. Nu lijkt het er op of Google toch wil bewijzen dat zijn D-Wave 2X een kwantumcomputer is, de wondermachine die alles veel beter en sneller kan dan de aloude digitale siliciumbak. De Canadese machine zou 100 miljoen maal sneller zijn dan de klassieke rekentuigen bij het oplossen van allerlei problemen. Die proeven werden door onderzoekers van Google gedaan. De werkelijkheid is echter prozaïscher zoals ook bij eerdere onderzoeken is gebleken. De D-Wave 2X is eigenlijk een heel snelle rekenmachine.
Lees verder

Opslag gegevens in DNA-geheugen ‘eeuwigdurend’

DNA-mulitplicator volgens polymerasekettingreactie (PCR)

Een DNA-multiplicator is een van de apparaten die dienst zouden kunnen doen bij een DNA-geheugen

Digitale gegevens worden opgeslagen in magneetveldjes, elektrische ladingen of in patronen van minuscule stipjes die lichtbundels weerspiegelen. Veilig en langdurig is het idee, want ‘onverwoestbaar’ materiaal. Er zijn al vaker ideeën geopperd om DNA te gebruiken als materiaal om digitale gegevens op te slaan, maar DNA is een organisch materiaal en organisch materiaal heeft de on(?)aangename eigenschap om relatief snel te vergaan. Nu hebben onderzoekers de universiteit van Washington, in samenwerking met Microsoft, en van de universiteit van Illinois aannemelijk gemaakt dat alle digitale informatie op deze aarde op dit moment is op te slaan in negen liter vloeistof met DNA. Die informatie zou in dat DNA-geheugen zeker duizend jaar veilig en zeker zijn, denken die onderzoekers. Er zijn nog wel wat vlekjes weg te werken. Lees verder

Een robotslang als manusje-van-alles


Deze video laat zien wat de robotslang kan © Tangible Media Group, MIT Media Lab, Vimeo

Bij het medialab van het MIT in Cambridge (VS) hebben onderzoekers bij wijze van vingeroefening een soort robotslang ontwikkeld die zich in vele gedaanten kan voordoen: als telefoon, als webhorloge, als bureaulamp of een usb-kabel. Lineform is de naam. Voorlopig is het nog maar spielerei. Lees verder

Kwantumberekening uitgevoerd op silicium

kwantumbits van silicium

Een rasterelektronenmicroscopische opname van de twee kwantumbits (afb: Nature)

Kwantumcomputers krijgen veel prachtige eigenschappen toegedicht (die lang niet allemaal verwezenlijkt zullen worden), maar de ontwikkeling van een heuse kwantumcomputer (de D-Wave-machines even daargelaten) laat nog steeds op zich wachten. Nu blijkt dat onderzoekers met twee transistoren op silicium die zich voordeden als kwantumbits simpele rekensommetjes konden maken. Dan lijkt het een kwestie van uitbouwen om een volwassen kwantumcomputer te krijgen, met als voordeel dat de (computer)wereld gewend is aan het goeie oude kiezel. Lees verder

Gegevens op te slaan op een vast ‘lichtgeheugen’

meer bits per cel

De onderzoekers toonden aan dat er per cel vier verschillende energieniveaus zijn te onderscheiden, waardoor per cel meer dan 1 bit is op te slaan (afb: Nature Photonics)

In de informatica lopen er zo wat lijntjes naar de toekomst. De kwantumcomputer is er zo een, maar ook licht mag er zijn. De snelheid van de gegevensstromen wordt nu bepaald door de snelheid waarmee elektronen door geleidend materiaal kunnen bewegen, maar lichtdeeltjes zijn veel sneller. Dat vergt een heel andere elektronische infrastructuur, ook van de geheugens. Het lijkt er op dat onderzoekers van het  Karlsruher instituut voor technologie (KIT), samen met die van de universiteiten van Münster (D), Oxford (Eng) en Exeter (Eng) een vast geheugen hebben ontwikkeld dat werkt met licht. Door met bepaalde materialen te werken is het ze zelfs gelukt meer dan een bit per cel op te slaan. Lees verder

Goudkorreltjes slaan aan het rekenen

'goudcomputer'

De parallelle ‘goudcomputer’ (verbeeld)

Neem enkele tientallen gouddeeltjes van zo’n 20 nm (1 nm = 1 miljardste meter) op zo’n 1 nm van elkaar, omring het geheel aan goudkorreltjes met elektroden en het lijkt er op dat je dan iets krijgt dat op een neuraal netwerk lijkt. Dat zou de uitkomst zijn van een studie van een stel onderzoekers in Twente naar een computer die snel werkt en weinig energie vergt. Voorlopig werkt de ‘goudcomputer’ alleen nog maar bij heel lage temperatuur (0,3 K). Lees verder

‘Kwantumcomputer’ D-Wave schaalt op

De nieuwe 1000-kwantumbitchip van D-Wave (2X)

De nieuwe 1000-kwantumbitchip van D-Wave (2X)

Het Canadese bedrijf D-Wave Systems in British Columbia dat, naar eigen zeggen, het enige bedrijf ter wereld dat kwantumcomputers  verkoopt, heeft een nieuw model aangekondigd, D-Wave 2X, dat vijftien keer sneller zou zijn dan gewone bureaucomputers. Volgens door het Britse blad New Scientist geraadpleegde deskundigen zou het bedrijf bij de bepaling van het rekenvermogen van de 1000 kwantumbits niet helemaal eerlijk hebben gespeeld. De vorige computer van D-Wave Systems had een processor met 512 kwantumbits. Lees verder

Lichtchip zou kwantumcomputer wat dichterbij brengen

Programmeerbare lichtchip

Programmeerbare lichtchip

Er wordt veel gesproken over de kwantumcomputer en (minstens) een bedrijf zegt er al een te maken (D Wave Systems), maar het kwantumtijdperk laat nog even op zich wachten. Zo af en toe worden er vorderingen gemeld, zoals nu uit het Verenigd Koninkrijk. Onderzoekers van, onder meer, de universiteit van Bristol hebben een universele programmeerbare lichtchip gemaakt, waardoor de (fotonische) kwantumcomputer een stukje dichter bij de verwerkelijking komt. De lichtchip schijnt al enkele kwantummechanische kunststukjes te hebben uitgehaald. Lees verder

IBM geeft ‘Moore’ weer even respijt

Een plak met de 7nm-chips (foto: IBM)

Een plak met de 7nm-chips (foto: IBM)

IBM lijkt alles in het werk te stellen om de wet van Moore (elke anderhalf jaar een verdubbeling van de chipcapaciteit) niet te frusteren. Met de chips die in nanometers zijn te karakteriseren, is het bedrijf er in geslaagd elektrische schakelaars te maken met een afmeting van 7 nm. Daarmee zijn 20 miljard transistoren op een chip te frummelen. Nu moeten we het nog doen met twee keer zo grote transistoren. Vergelijk dat eens met het megachipproject van Siemens en Philips in de jaren ’80. IBM heeft 3 miljard dollar in de ontwikkeling gestoken (zo’n € 2,7 miljard).

Bron: ABC News

Feit of fictie? De computer helpt (een beetje)

Vurende hersencellen

Kunstmatige intelligentie kan helpen feit van flauwekul te scheiden

In Amerika worden ze nog volop gebruikt, leugendetectors, maar de meeste rechtstaten maken er geen gebruik van: verregaand onbetrouwbaar. Dat zou wel eens anders kunnen worden. Onderzoekers van de universiteit van Indiana (VS) rond Giovanni Ciampaglia zouden een programma hebben ontwikkeld die bij simpele uitspraken het waarheidsgehalte kan berekenen. Voorwaarde is wel dat de feitelijke informatie digitaal beschikbaar moet zijn. Daaag, leugendetectors. Lees verder