Schrödingers visie over kwantumwillekeur blijkt anders dan tot nu toe gedacht

Erwin Schrödinger

Erwin Schrödinger: deterministisch of niet?(afb: WikiMedia Commons)

Met de vondst van een verloren gewaand document (dat gewoon in het Schröderingarchief bleek te zitten) blijkt dat de visie van kwantummechanicus Erwin Schrödinger toch anders was dan tot nu toe aangenomen. De Duitser ontwikkelde een deterministisch model voor een polarisatiefilter, maar dat betekende niet dat hij de natuur als volledig voorbestemd beschouwde. Zijn ongepubliceerde concepttekst wijst juist op een zekere openheid voor de mogelijkheid van willekeur. Lees verder →

Majorana-2 van Microsoft: echt of kul?

Majorana 2

De Majorana-2-chip van Microsoft (afb: Microsoft)

De nieuwe kwantumchip van Microsoft, de Majorana 2, zou duizend keer betrouwbaarder zijn dan de kwantumbits die nu in omloop zijn.  Microsoft zou voor deze technologie zijn inspiratie hebben gehaald bij QuTech van de TU in Delft. Opmerkelijk is dat het systeem gebruikt maakt van Majoranadeeltjes die voorspeld zijn door de, spoorloos verdwenen, Italiaanse natuurkundige Ettore Majorana, maar waarvan nog steeds niet zeker is of die ook bestaan. Lees verder →

Meer superposities tegelijk zou kwantumcomputer ‘zekerder’ maken

De kat van Schrödinger

De kat in zijn dodelijke kistje (afb: Wiki Commons)

Het beroemde om niet te zeggen beruchte gedachte-experiment van Schrödingers kat illustreert het fenomeen van kwantumsuperpositie. Nu zouden natuurkundigen er voor het eerst in geslaagd (levert een ‘blokkade’ bij mij=as op) zijn een vorm van dergelijke ‘kattentoestanden’ aan te tonen in een kwantumoscillator, iets wat voorheen alleen theoretisch voorspeld was. Het grote voordeel: dergelijke kwantumoscillatoren kunnen meer dan twee toestanden ‘stapelen’ en zouden robuuster zijn dan ‘conventionele’ kwantumbits. Lees verder →

‘Onkraakbare’ kwantumsleutels verstuurd over 120 km glasvezel

Onderzoekers hebben een opmerkelijk stabiel kwantumversleutelingssysteem (zeggen ze zelf) gedemonstreerd dat werkte over meer dan 120 kilometer glasvezel. Door gebruik te maken van minuscule halfgeleider-kwantumstippen die op aanvraag afzonderlijke lichtdeeltjes uitzenden, bereikten ze een ​​van de hoogste veilige sleutelsnelheden tot nu toe voor dit type technologie, terwijl het systeem meer dan zes uur ononderbroken bleef werken zonder handmatige aanpassingen. Lees verder →

Nieuw type ‘wisselpoort’ zou kwantumrekentuig stabieler maken

De instabiliteit van kwantumtoestanden blijft een groot probleem voor de kwantumtechniek. Kwantum-wisselpoorten vormen een wezenlijk onderdeel van kwantumcomputers met een groot aantal kwantumbits. Onderzoekers van de ETH in Zürich hebben een wisselpoort voor kwabits gemaakt van neutrale atomen die gebaseerd is op een speciaal fysisch effect: de toestand van de deeltjes verandert afhankelijk van het pad dat ze afleggen, niet door externe verstoringen. Deze zogenaamde geometrische fasen maken het systeem aanzienlijk minder gevoelig voor verstoringen (ruis) of onnauwkeurigheden. De nieuwe wisselpoort zou met een nauwkeurigheid werken van meer dan 99,9% en kan gelijktijdig op 17 000 kwabits worden toegepast. Lees verder →

Kwantumcomputers schijnen vergeetachtig te zijn

Antonio Anna Mele

Antonio Anna Mele (sep 2022) (afb: Vrije Universiteit Berlijn)

Kwantumcircuits zouden krachtiger moeten worden naarmate ze groter worden, maar ruis gooit roet in het eten. Een nieuwe studie toont aan dat eerdere stappen in deze circuits geleidelijk aan hun invloed verliezen, waardoor alleen de laatste lagen er echt toe doen. Als gevolg hiervan gedragen ‘diepe’ kwantumcircuits zich meer als ‘ondiepe circuits’. Dat zou de mogelijkheden van kwantumrekentuigen aanzienlijk beperken. Dag het idee van de fabelachtige mogelijkheden van zo’n rekenaar. Lees verder →

Er zou een maximum aan aantal kwantumbits zitten

Tim Palmer (Oxford)

Tim Palmer (afb: univ. van Oxford)

Kwantumcomputers zouden geweldenaren zijn, maar als Tim Palmer van de universiteit van Oxford gelijk heeft dan is er een limiet voor het aantal kwantumbits in een kwantumprocessor. Die zou bij zo’n duizend kwabits liggen. Dat zou Palmer hebben berekend, rekeninghoudend met de kwantumprincipes. Weg de dagdromen over de schier eindeloze mogelijkheden van het kwantumre-kentuig (of?). Lees verder →

Is tripletsupergeleiding de oplossing voor kwantumcomputers?

Jacob Linder

Jacob Linder (afb: QuSpin)

Elke dag kan ik(=as) wel een verhaal plaatsen over de geweldige vorderingen die het onderzoek aan de kwantumtechnologie doormaakt (vaak aangeduid met de onzinterm ‘doorbraak’), maar het is nog steeds martelen met die kwantumcomputer. Kwantumtoestanden zijn uiterst wankel en het systeem moet daardoor constant fouten verbeteren. Tripletsupergeleiding zou een uitkomst kunnen bieden, denken sommige onderzoekersters. Lees verder →

Kwantumcomputers met miljoenen kwantumbits mogelijk door fotonvallen?

Jon Simon, Stanford

Jon Simon (afb: Stanford)

Een nieuwe, op licht gebaseerde aanpak zou kwantumcomputers eindelijk helpen aan bruikbare hoeveelheden kwantumbits. Onderzoekers maakte minuscule optische holtes die efficiënt licht van afzonderlijke atomen zouden kunnen opvangen, waardoor veel kwabits tegelijk kunnen worden uitgelezen. Ze zouden al werkende chips met tientallen en zelfs honderden holtes hebben gedemonstreerd. Het uiteindelijke streven is miljoenen kwabits in een processor te fabriceren waarmee uiteindelijk de ‘superioriteit’ van de kwantumtechniek tegenover de digitale zou kunnen worden waargemaakt. Lees verder →

Onbreekbaar? Kwantumcomputers kunnen wel eens akelig lek zijn

Gosh en Upadhyay over veiligheid kwantumsystemen

Gosh (r) en Upadhyay (afb: univ. van Pennsylvanië)

Er wordt al lang gezwateld over de geweldige capaciteiten van kwantumcomputers, maar voorlopig moeten ze nog maar eerst eens bewijzen dat ze meer kunnen dan die domme digitale rekentuigen. Zo zouden ze niet te kraken zijn, maar al eerder is daar al aan getwijfeld. Hun veronderstelde grote kracht zou ze juist kwetsbaar maken. Nieuw onderzoek van de universiteit van Pennsylvanië zou hebben aangetoond dat de huidige kwantumrekentuigen niet alleen futuristisch zijn, maar ook potentiële goudmijnen voor e-krakers. Er zouden niet alleen zwakke plekken in de programmatuur kunnen zitten, maar ook diep in de het fysieke systeem zelf, aldus de onderzoekers. Lees verder →