Reservoirrekenen kun je met een bak water

Reservoirrekenen

Het elektrochemische systeem (m) en het reactiesignaal (r) afhankelijk van het invoersignaal (l) `(afb: univ. van Osaka)

Ik kan me voorstellen dat je met transistoren kunt rekenen, zelfs, met moeite, ook nog dat dat met kwantumbits mogelijk is, maar met een bak water? Onderzoeksters van de universiteit van Osaka schijnen daarin geslaagd te zijn door gebruik te maken van elektrochemische reacties. Als dat zo is moet dat een heel traag rekentuig zijn (maar ja, ik (=as) heb nergens verstand van…)…. Lees verder

Kwantuminformatie valt prima op te slaan (toch?)

Pavel Pantelejev

Pavel Pantelejev (afb: MSU)

In de kwantummechanica moet je leren leven met onzekerheid. De grote vraag is dan ook wat je met de resultaten uit die onzekere wereld aan kan. Hoe zeker zijn de uitkomsten van zo’n onzekere technologie en kun je je gegevens ook voor langere tijd opslaan of is dat onzeker? Nu zouden een paar Russische onderzoekers hebben aangetoond dat kwantumgegevens net zo goed bewaard kunnen worden als klassiek opgeslagen informatie. In theorie, althans. Lees verder

Kwantumcomputers worstelen voortdurend met fouten

Foutcorrectie kwantumcomputer

Voor foutcorrectie van een logische kwabit heb je negen fysieke kwabits nodig en twee hulpbits (afb: Quanta Magazine)

Kwantumbits zijn nogal instabiel. Dat betekent dat als je wat aan die dingen wil hebben dat je een manier moet zien te vinden om die fouten voortdurend te corrigeren. Daar wordt intussen volop aan gesleuteld. Lees verder

IBM stoomt door met kwantumcomputer: 127 kwantumsbits

Kwantumprocessor IBM Eagle

De kwantumprocessor van de Eagle van IBM (afb: IBM)

IBM heeft een kwantumcomputer gebouwd die werkt met supergeleiding met een processor waar maar liefst 127 kwantumbits in zijn verwerkt. Dat is ongeveer het dubbele van wat Google en de universiteit voor wetenschap en technologie China hebben bereikt, die met een soortgelijke kwantumbittechnologie werken.
Lees verder

Kunstmatige intelligentie een treurige puinhoop (?)

Friedrich Fröbel

De Duitse opvoedkundige Friedrich Fröbel (afb: WikiMedia Commons)

Steeds vaker lees je dat kunstmatige intelligentie (ki) wordt gebruikt, in wetenschappelijk onderzoek, bij het regelen van webzaken, door overheden, bedrijven en zelfs in spellen. Ki wordt allerlei prachtigs toegedicht, maar veelal duister is hoe die  systemen tot hun ‘conclusies’ komen. Dat zou wetenschappers toch moeten interesseren voordat ze die ‘zwarte doos’ gebruiken. Dan praten we nog niet eens over de gigantische hoeveelheden energie die ki verstookt. Robbert Dijkgraaf vraagt zich in Quanta Magazin af of ki de nieuwe alchemie is en of dat erg is. Hij denkt dat dat altijd zo werkt in wetenschap. Ja? Lees verder

Wordt de optische kwantumcomputer de winnaar?

Optische kwantumcomputer

Zo ziet een optische kwantumcomputer er in het lab uit (afb: DTU)

Doorbraken. Als ik iets haat zijn het doorbraken, of althans vindingen of gebeurtenissen die doorbraken zouden zijn. Vaak is het irritante Haagse bluf. De Deense technische universiteit (DTU) zegt een doorbraak bereikt te hebben in de ontwikkeling van optische kwantumrekentuigen. Het ding is universeel, werkt bij kamertemperatuur (anders dan vele types kwantumcomputers, opschaalbaar en de gebruikte technologie sluit aan bij de standaardtechnieken in de hedendaagse optica. God, wat wil een mens nog meer? Lees verder

Kwantumcomputers toch niet van die alleskunners?

De D-Wave 2X

De D-Wave 2X; een snelle rekenmachine met kwantumtrekken (?) (afb: D-Wave Systems)

Vaak wordt beweerd dat kwantum-computers in staat zullen zijn tot dingen waar ‘normale’ digitale supercomputers niet aan kunnen tippen, maar ik heb daar al vaker vraagtekens  bij gezet. Niet omdat ik er zo veel vanaf weet, maar meer vanuit een houding van gezond wantrouwen. Een groot probleem van kwantumtechnologie is de extreme instabiliteit, al werd dat laatst weer ontkracht. Hoe het ook zij, kwantumtechnologie is alles behalve appeltje-eitje. Nu komen theoretisch fysici weer met een verhaal dat de zogeheten ‘kwantumsuperioriteit’ erg kan tegenvallen. Lees verder

Kwantumsystemen hoeven niet zo ‘labiel’ te zijn

stabiele kwantumtoestanden?

De proef zou in strijd zijn met een principe in de kwantummechanica (afb: Enrique Sahagún, Scixel)

Kwantumsystemen zijn heel kwetsbaar. Zelfs de kleinste storing kan de boel al in elkaar doen stuiken. Nu hebben onderzoekers van onder meer de TU Delft laten zien dat twee gekoppelde atomen zich niets aantrekken van een elektronenbombardement. Dat is goed nieuws voor de ontwikkelaars van kwantumcomputers, maar zorgt ook voor discussie in dekwantumenergiewereld. Lees verder

Kwantumcomputer met pendelende ionen gebouwd

Pendelende ionen

Het idee van de pendelende ionen. De kwantumpoorten staan er niet op (afb: Nature)

Onderzoekers van Honeywell zouden een kwantumcomputer gebouwd hebben met microchips, waarbij het rekenwerk wordt gedaan door pendelende ionen. Het rekentuig zou uitstekend functioneren en zou ook goed opgeschaald kunnen worden. Moeten we nu geloven dat de kwantumcomputer echt bestaat en er aan komt? Lees verder

Polaritons de nieuwe bouwstenen voor kwantumcomputers?

Polaritondyades

De verschillende wisselwerkingen tussen polaritontweeheden (pijltjes geven de richting van de ‘spin’ aan)  (afb: Physical Review B)

Polaritons zijn… Pola wat?…ehh polaritonen kan ook hoor, maar dat zijn nogal rare nepdeeltjes die wel eens de ‘motor’ van de kwantumsupercomputers (superlatief op superlatief) zouden kunnen worden. Die nepdeeltjes gedragen zich als ‘kunstmatige moleculen’, zeggen de onderzoekers, en kunnen in principe naar behoeve aangepast worden. Deze vorm van hogere (onbegrijpelijkere) natuurkunde werd bedreven door onderzoekers van het Russische Skoltechinstituut en de universiteit van Cambridge. Lees verder