Bommensnuivers

Geplaatst op door
Beantwoorden

de GT200Soms zie je ze op tv nog wel lopen, soldaten met moderne wichelroedes die bommen, verdovende middelen en ander ongerief feilloos kunnen aanwijzen. Het Engelse bedrijf ATSC van Jim McCormick heeft ze bij honderden geleverd aan Irak om er explosieven mee op te sporen voor zo’n $ 4 000 het stuk. Het was niks en kon niet werken vond het BBC-programma Newsnight. Waardeloos spul vonden experts al snel, waar wat ‘plastic’ elektronica in was gefrummeld waar je niets mee kunt, zeker geen bommen traceren. McCormick werd in januari gearresteerd op verdenking van oplichting en de Britse regering liet het bericht rondgaan dat de ADE651-bommensnuiver onwerkzame rommel was. Frappant is dat allerlei Irakezen die met die wichelroede werken heilig geloven in het onding.
McCormick is niet de enige die de boel probeert op te lichten. Mexico heeft onlangs $ 10 miljoen uitgetrokken om GT200’s van het eveneens Britse bedrijf Global Technical van Gary Bolton aan te schaffen voor $ 20 000,- het stuk. De Mexicanen, verwikkeld in een bloedige drugsoorlog, willen met de GT200 wapens en narcotica opsporen. Voor elk op te sporen ongerief is er bij de GT200 een handig kaartje. Wat zit er in dat kaartje? Papier, zo bleek in Thailand. Thailand is zelf een grootgebruiker. En wat zat er in de pistoolachtige wichelroede? Niks, helemaal niks. De legeronderzoekers hebben voor de zekerheid ook de plastic helften waaruit het ‘pistool’ bestaat met röntgen doorgelicht. Niks wat ook maar in de verte op een sensor of elektronica zou lijken. Eigenaardig dat nooit eerder iemand op het idee was gekomen het ding uit elkaar te halen, ook al zal dat van Global Technical niet gemogen hebben (uiteraard).
Het is bekend, de mensheid wil belazerd worden, dus denken sommige andere mensen: belazer haar! Maar zelfs als je dat weet is het nog steeds raar dat er lieden blijven bestaan die in dit soort onnutte rotzooi blijven geloven. Zo’n bedrijfje als Global Technical is natuurlijk ook erg dom. Voor die $ 20 000,- had je toch wel voor een paar tientjes wat interessante printplaatjes kunnen monteren. Nu ziet de eerste de beste boerenlul dat dat ding nep is. Verbazingwekkend is dat een voorloper van de GT200, de MOLE, in 1999 in Engeland wel positief is getest.
De GT200 zal niet de laatste nepbommensnuiver zijn die voor een dikbelegde boterham van weer een nieuwe oplichter zal zorgen. De mensheid wil belazerd worden…

Hoe je het milieubeleid naar de kloten helpt

Geplaatst op door
Beantwoorden

Van minster Cramer moeten we naast glas, groenafval en papier ook kunstof afval apart inzamelen. Dat zou goed zijn voor het milieu (zie o.m. de Volkskrant (betaald)). Dat is grote nonsens en Cramer, ooit hoogleraar geweest in Delft, zou beter moeten weten. Want wat moet je met die troep? Kunststoffen zijn perfecte duurzame materialen en wat doen we er mee: we gebruiken ze voor wegwerpartikelen. Perfide maatschappij. Vervolgens gaan we een ‘oplossing’ bedenken voor die afvalberg duurzaam wegwerpmateriaal: inzamelen.
Prachtig, maar dan? Echt geen idee. Kunststoffen soort bij soort verzameld kunnen nog iets bruikbaars opleveren, maar ook dan gaat de kwaliteit van de producten achteruit. Voor de herverwerking zijn warmtebehandelingen nodig en die verkorten de koolstofketens waaruit kunststoffen bestaan. Verkorting van koolstofketens betekent verslechtering van eigenschappen.
Als je de boel door elkaar gooit kan je er alleen nog maar laagwaardige producten als bermpaaltjes van maken. Hoeveel bermpaaltjes hebben we nodig? Of zou Cramer een wondermiddel hebben uitgevonden waarmee je van die rotzooi prachtig materiaal kunt maken? Laat maar horen…
Laat ik je uit de droom helpen: dat is ook niet zo. En het stompzinnige is dat je kunststoffen met die gescheiden inzameling onttrekt uit de afvalstroom die verbrand wordt en zo, zoals dat eufemistisch heet, energetisch wordt hergebruikt. De meeste kunststoffen, want aardolieproducten, branden prima. Haal je die uit de afvalstroom die naar de afvalverbranding gaan, dan zal er ‘kolen’ bij moeten.
Nee, linksom of rechtsom is dit weer een milieumaatregel die het milieu naar de kloten helpt net als de glasinzameling en de bonus op elektrische auto’s en die hooguit kan dienen om de verkwistende consument een beetje het gevoel te geven iets voor het milieu te doen. Jammer dat het milieu daar helemaal niet mee gediend is. Nadenken schijnt nog knap lastig te zijn, ook voor een gewezen wetenschapper.

Brood breekt Grote HadronBotser

Geplaatst op door
Beantwoorden

BotsgevaarIk ben geen deeltjesvolger, maar ik wist wel dat de de Grote HadronBotser van CERN in Zwitserland wat probleempjes had met de apparatuur. Die schijnen te zijn opgelost en we kunnen er weer lustig op los botsen daar onder de Alpen. PhysicsWorld onthulde echter onlangs in een jaaroverzicht van bizarre voorvallen, dat ook een stuk stokbrood de hele peperdure machinerie kan lamleggen. In november schijnt een vogel of een vliegtuigpassagier (?) een stuk stuk brood te hebben laten vallen, zo was de eerste speculatie. Dat kwam precies op een ‘reel’ (een koperstaaf om de warmte af te voeren) terecht. Daardoor ontstond er kortsluiting in het koelsysteem, een van de acht die nodig zijn om de Grote Botser op 1,9 K te houden. Nadat het stuk brood verwijderd was koelde het systeem weer af tot 2,4 K.
Een woordvoerder van CERN ontkende later dat een vogel de boosdoener zou kunnen zijn geweest, maar er werden wel degelijk veren en brood op de ‘plaats delict’ gevonden. Het mysterie duurt voort, aldus PhysicsWorld.
Overigens had John Oliver aan de hand van de Amerikaanse Hadron-vrezer Walter Wagner in het programma The Daily Show van 30 april 2009 al aangetoond dat de Grote HadronBotser met een kans van 50% de wereld kan vernietigen. Briljante kansberekening van Walter.

Foute ouders

Geplaatst op door
Beantwoorden

De ‘grenzeloze jeugd’ is steeds meer op zichzelf gericht, gek op kicks en de maatschappij kan de jongeren steeds minder schelen. Ik weet het, het is oud nieuws. Deze uitkomst van een onderzoek van Motivaction is breed uitgemeten en ook, in de paar kranten die ik lees, meteen weer afgeserveerd. Nou weet ik wel dat je in opinie-onderzoek het antwoord kunt krijgen dat je zoekt. De onderzoekjes van Maurice de Hond zijn daar het sprekende bewijs van (en als het niet klopt verzint ie wel een argument om te ‘verklaren’ waarom het niet klopt zoals steevast bij de Tweedekamerverkiezingen). De teneur van het commentaar was dat de jeugd het in de ogen van de oudere generatie nooit goed doet. Dat is waar. Al eeuwen. We praten van de generatiekloof.
Wat ik echter opmerkelijk vind, en daar wordt in die door mij gelezen commentaren aan voorbij gegaan, is de houding van de oudere generatie. Die conformeert zich tegenwoordig maar al te graag aan jongheid. Ik las een tijdje terug een brief in de Volkskrant waarin de schrijver, een oudere man, er verontwaardigd op wees dat zijn generatie beslist niet oud en grauw is en dat hijzelf, bijvoorbeeld, wel degelijk in veelkleurige uitdossing de stukken er van af sportte. De oudere generatie wil jeugdig zijn en laten blijken dat ze heel goed met de nieuwste grillen van hun eigen kinderen mee kunnen komen.
Als je foto’s ziet van mannen en vrouwen van rond de eeuwwisseling, dan valt mij altijd op hoe ouwelijk die er uit zien: heren van 24 jaar met dikke snor en vadermoordenaar, vrouwen van 22 keurig in de baleinen (tot en met heur kapsel). Nu doet de oudere generatie er alles aan om op hun kinderen te lijken. Opmerkelijk.
Een ander aspect is dat de meningen van de jeugd over zichzelf en de maatschappij in de afgelopen jaren zijn veranderd. Je kunt natuurljk, weer, zeggen dat Motivaction waardeloos onderzoek uitvoert. Dat is heel goed mogelijk, maar ik wil dat toch niet op de voorhand aannemen. Laten we even stellen dat wat Motivaction gedaan heeft de toets der kritiek kan doorstaan, dan heb je iets om je over te verbazen. Niet zozeer over de zaken die de aloude generatiekloof aankleven, waar ouderen er alles aan doen om die te dichten, maar over hun houding tegenover de maatschappij. In dat verband is het toch opmerkelijk dat jongeren minder om het milieu geven. Het kan best dat de jongeren vroeger milieubewust waren om hun ouders te pesten, maar in eerdere tijden was de jeugd dé grote voorvechter van een gezond milieu. Waarom is dat minder geworden (ik ga er nog maar steeds van uit dat M. geen knoeiwerk heeft geleverd)? Omdat hun ouders milieubewuster zijn geworden? Daar geloof ik geen pest van. Dat zijn dingen die het overpeinzen waard zijn, vind ik en dan geeft het geen pas om met een Pavlov-reactie de uitkomsten van het rapport af te doen als volkomen logisch gezien de eeuwige strijd tussen de generaties.
(Ook gepubliceerd op Salpeter, weblog van VWN)

Volkskrant verrekent zich led-ig

Geplaatst op door
Beantwoorden

De Volkskrant had op 1 november weer eens een win/win-situatie op energiegebied. We leveren Mexico spaarlampen en hups we besparen 7 miljoen ton kooldioxide. Kijk, zo bestrijden we de klimaatcrisis (nog een wat anders dan de energie crisis. Even rekenen:
Als ik het artikel in het economiekatern van de Volkskrant goed gelezen heb, dan zouden 30 miljoen spaarlampen 7 miljoen ton CO2 vermijden of wel elke lamp vermijdt 7/30 ton= 233 kg. Dat lijkt wat aan de hoge kant.

Alles staat of valt natuurlijk met de wijze waarop die elektriciteit wordt opgewekt. In de Nederlandse omstandigheden veroorzaakt de produktie van 1 kilowattuur ongeveer 500 gr kooldioxide (http://www.neosave.nl/html/co2_uitstoot_per_kwh.html). Als een gloeilamp van 40 watt constant brandt, dan kost dat op 24*365*40*0,5=175 kg CO2. Een spaarlamp van 10 W dus een kwart: ± 46 kg. Besparing per lamp per jaar ongeveer 130 kg als die lamp de ganse dag brandt. Normaal gesproken is dat maar ongeveer eenderde van die tijd, waarschijnlijk minder. Een brandtijd van acht uur per dag brengt de besparing per lamp terug tot zo’n 43 kg vermeden kooldioxide per lamp, aanzienlijk minder dan in het artikel staat. Die zeven miljoen ton was ook wat aan de ruime kant als je weet dat Nederland per jaar zo’n 220 miljoen ton kooldioxide uitstoot (http://www.energieraad.nl/newsitem.asp?pageid=3473). En dan hebben we natuurlijk niet meegenomen wat dat gesleep met led-lampen en het maken van die dingen kost. Rekenen is nog niet zo eenvoudig.
—

Schone voeten

Geplaatst op door
Beantwoorden

Waar je je al niet mee kunt bezighouden. Af en toe denk je dat er een hoop afgeklooid wordt op al die wetenschappelijke labs. De igNobel-prijzen laten zien dat het niet alles doorbraak is wat de wetenschap bereidt.
Nu hebben een paar Zwitsers aangetoond dat piepkleine zilverdeeltjes in sokken, bedoeld als ‘geurvreters’, er in de was makkelijk uitvliegen, zo valt in C2W (voorheen Chemisch Weekblad) te lezen. Bernd Nowack en collega’s mogen in het blad Environmental Science & Technology vertellen hoe ze monsters van negen verschillende merken nanozilvertextiel (zeven met metallisch zilver en twee met zilverchloride) onder gecontroleerde omstandiogheden hebben uitgespoeld en gewassen, met of zonder bleekmiddel. Per wasbeurt verloren de ‘geurvrije’ sokken tussen de 1 en 45% van hun zilverlast. Het bleekmiddel bleek geen effect te hebben op het uitspoelen, de grootte van de zilverdeeltjes wel. Vooral de deeltjes groter dan 0,000450 mm (450 nm) raakten los. Da’s onderzoek waar je als gemiddelde huisman tenminste wat aan hebt. De voeten van twee van mijn zwagers zijn tegenwoordig geurvrij. Of daar ook zilver(chloride) aa te pas is gekomen, weet ik niet.

Stralende toekomst

Geplaatst op door
Beantwoorden


Met de mond belijdt de overheid dat we moeten werken aan een duurzame toekomst, maar de praktijk wijst een heel andere kant op. Tot voor niet zo heel lang geleden hadden diverse overheden de zeggenschap in de energiemaatschappijen. Die hebben in dat duurzame verhaal een belangrijke rol. Maar nee, de (lagere) overheden willen van hun verantwoordelijkheden af en verpatsen hun aandelen aan buitenlandse energiebedrijven. Brabant wil van dat geld dan weer asfalt maken, maar dat zal wel het speciale gevoel van humor van die, onze zuidelijke medelanders zijn.
Essent wordt verkocht aan RWE, bekend van de desastreuze bruinkoolwinning, en Nuon gaat naar het Zweedse Vattenfall (waterval), die niet over zijn eerste kerncentrale is gestruikeld. Milieuorganisatie Wise vindt dat Nuon veel groener (=kooldioxide-armer) moet worden en biedt het bedrijf op ouderwets ludieke wijze een doos met 1200 handtekeningen aan. Øystein Løseth, de voorzitter van de raad van bestuur van Nuon die zo vriendelijke is de handtekeningen in ontvangst te nemen, heeft wel een oplossing voor het verminderen van de kooldioxide-uitstoot: kerncentrales. Geen groot licht, die Øystein.
Er staat ons een stralende toekomst te wachten..

Water brandt (volgens NASA-man)

Geplaatst op door
1

Bob Park is hoogleraar aan de universiteit van Maryland (VS). Bob is een leuke professor en blogde al voordat iemand daar ooit van gehoord had. De creationisten moeten het vaak ontgelden bij Bob, maar ook de NASA kan weinig goed doen en als je Bob mag geloven – ik doe dat maar al te graag – is dat ook een erg klungelige organisatie. Nu hebben die Amerikaanse ruimtevorsers een satelliet naar de maan gestuurd om te kijken of daar water is. Nogal duur water, vond Bob. Hij bood zijn eigen kraanwater aan, maar daar had de NASA geen behoefte aan. Wat moeten jullie met dat water, vroeg Bob. De raketten bijtanken. De raketten bijtanken? Is water dan een brandstof, vroeg hij. Nee, zei de NASA-meneer, maar daar zit waterstof in en dat is een bestanddeel van raketbrandstof. Maar dan zal je het water toch eerst moeten splitsen en dat kost toch energie, vroeg Bob verbaasd. Neem me niet kwalijk, zei de NASA-meneer, maar mijn mobiel gaat.
Se non è vero, è ben trovato (Als het niet waar is, is het mooi verzonnen)…

Professor boos

Geplaatst op door
1

Het is natuurlijk een beetje geleuter van een gekwetste ziel. Ik moest nu, meteen, onmiddellijk zijn foto’s van internet halen. Laten we hem prof.X noemen. In het gebruik best een aardige man, maar nadat het verhaal is gemaakt stelt hij rare eisen. Hij wil geen citaten waarin hij iets over een ander zegt. Geen negatieve dingen. Waarom? De professor zal zo zijn redenen hebben, die ik absoluut niet kan navoelen. Dat speelde nu zo’n dikke maand geleden. Inmiddels heeft de publiciteitsdame van de professor gezien dat de foto’s, die ik tijdens het bezoek met zijn toestemming heb genomen, hier, nu en onmiddelijk van het web moeten worden gehaald. Kennelijk is de professor boos. Maar waarom? Geen idee. Bang dat zijn hoofd te bekend wordt of vond hij bij nader inzien zijn polo niet zo mooi. Zeg het maar. De kronkelwegen van professors hersens zijn voor mij onnavolgbaar. En ja hoor, ik heb ze braaf van het web gehaald.