Psychopaat heeft meegevoel (op commando)

Geplaatst op door
Beantwoorden
Handenspel

Het vertoonde handenspel (afb. in Brain-artikel)

Psychopaten zouden allerlei vreselijke doen bij andere mensen omdat ze geen compassie hebben met hun medemens, omdat ze daar gewoon niet toe in staat zouden zijn, maar Gronings onderzoek maakt aannemelijk dat ze wel degelijk kunnen meevoelen. Alleen moeten ze daar de opdracht voor krijgen. De Groninger onderzoekers rond Christian Keysers maten met mri hersenactiviteiten van 18 psychopathische gevangenen bij het bekijken van filmpjes, waarop neutrale, liefkozende of pijnveroorzakende handen van twee mensen waren te zien. Normale mensen reageren daarop via een soort spiegelmechanisme, psychopaten niet. Vervolgens werd de psychopaten gevraagd om zich in te leven in het slachtoffer en zie: hun hersenen vertoonden activiteiten die stroken met die van niet-psychopaten. Psychopaten kennen dus wel degelijk meegevoel, maar het lijkt er op of dat in de ‘normale’ stand is uitgeschakeld, lijkt de conclusie te moeten zijn. Uit het onderzoek is niet gebleken of de psychopaten hun meegevoel bewust kunnen uitschakelen. Wel denken de onderzoekers dat het resultaat van het onderzoek gebruikt kan worden bij een therapie die er op gericht zal zijn het meegevoel automatisch in te schakelen zoals bij niet-psychopaten.
De onderzoekers geven in hun artikel in het tijdschrift Brain aan dat ze uit veiligheidsoverwegingen geen controlegroep niet-psychopathische gevangenen hebben meegenomen. Hoewel leeftijd en links-/rechtshandigheid overeenkwamen, bleek er tussen de controlegroep en de psychopaten een aanzienlijk verschil in opleiding en intelligentie. Zo ging de controlegroep (gemiddeld dertigers, net als de psychopaten) bijna 12 jaar naar school, terwijl de psychopaten iets meer dan 7 jaar school gingen, wat ook betekent dat de hoogst bereikte opleiding van de controlegroep hoger was dan die van de gevangenen. Ook het IQ van de controlegroep lag hoger. Ook vragen de onderzoekers zich af of ze, gezien de omvang van groep, wel algemene conclusies kunnen trekken, hoewel zelden eerder een zo grote groep psychopathische gevangenen is ‘doorgelicht’. De onderzoekers realiseren zich dat ze slechts een sub-groep van de psychopaten hebben bekeken. Dat betekent niet dat hun uitkomsten nietszeggend zijn, vinden ze. Die werpen wel degelijk een nieuw licht op dit thema.
Volgens schattingen heeft 1 op elke 100 mensen psychopathische aandoeningen. Psychopaten komen onevenredig vaak met justitie in aanraking. Volgens onderzoekingen is zo’n 20 tot 30% van de Amerikaanse gevangenisbevolking een psychopaat.

Bron: bild der wissenschaft.

Kunstmatige intelligentie op niveau 4-jarige

Geplaatst op door
Beantwoorden

We zijn altijd danig onder de indruk van de kunsten waartoe computers in staat zijn. Op sommige domeinen is dat terecht: computers, zoals de naam al suggereert, kunnen rekenen als de beste. Op andere terreinen zijn computers klunzen. Je hoeft maar twee seconden met digitale robot gesproken te hebben om er achter te komen dat die te dom is voor woorden. Er zit vooruitgang in, laat het Britse blad New Scientist ons weten. Met woorden heeft kunstmatige intelligentiehet nu geschopt tot het niveau van een 4-jarige. Op deelterreinen scoren computers goed, maar dat gebeurt meestal door toepassing van trucs, zoals Google Translate, dat gebruik maakt van een gigantische databank van uitdrukkingen, maar dat niet in staat is om een ‘menselijke manier’ te vertalen. Een soortgelijk databanksysteem hebben onderzoekers op zijn ‘intelligentie’ getest. De onderzoekers, Robert Sloan en Stellan Ohlsson, gebruikten als toetssteen de databank ConceptNet die gevuld is met ’triviale’ weetjes als “een ijsje kan smelten”, ontwikkeld door Catherine Havasi van het medialab van het befaamde MIT in Boston. Denkende robot
Er waren vragen in vijf categorieën variërend van “Wat is een huis?” tot de wat lastiger “Je kunt er doorheen kijken, het is vierkant en het kan geopend worden. Wat is het?”. In zo’n geval gaat het systeem op zoek naar trefwoorden. Voor de drie belangrijkste categorieën (informatie, woordenschat en redeneren) vonden Sloan en Ohlsson dat ConceptNet het niveau van een 4-jarige haalde. Havasi benadrukt dat de onderzoekers alleen hebben gekeken naar de verbale vermogens en niet naar ruimtelijk en symbolisch redeneren. Op dat terrein zou de computer een stuk beter scoren. Volgens haar kom je met de jongste versie van ConceptNet, met zo’n 17 miljoen uitspraken, veel verder dan met de versie die de onderzoekers gebruikten. Sloane verwacht dat met een verbeterd algoritme ConceptNet even hoog zou scoren als een 5- of 6-jarige.

Bron: New Scientist

De wurger van Boston heeft het toch gedaan

Geplaatst op door
Beantwoorden

De wurger van Boston 50 jaar na dato is uit DNA-onderzoek gebleken dat de belangrijkste verdachte voor de 11 moorden die tussen 1962 en 1964 in Boston plaatsvonden in ieder geval een van die, tenminste, 11 moorden heeft gepleegd. Officieel is de man, bekend onder de naam de wurger van Boston, daar nooit voor veroordeeld, ondanks dat ie aanvankelijk een bekentenis had afgelegd. De verdachte, Albert DeSalvo, trok later zijn bekentenis in de moord op Mary Sullivan en twaalf andere vrouwen gepleegd te hebben. Hij zou in ’73 in de gevangenis worden vermoord, terwijl hij een straf uitzat voor andere delicten die deze roemruchte moordenaar op zijn geweten zou hebben.
Het DNA-materiaal van DeSalvo was afkomstig van drie tanden en een botdeeltje. Het mannelijk DNA op Mary Sullivan was afkomstig van haar stoffelijke resten en van een laken waarop ze, vermoord, had gelegen. Het DNA-materiaal werd naar twee forensische labs gestuurd (Bode Technology in Lorton, Virginia, en Orchid Cellmark in Dallas, Texas). De beide labs gebruiken geavanceerde technieken om profielen te maken van gedegradeerd DNA. Beide vonden hetzelfde DNA-profiel dat niet voorkwam in de CODIS-databank van de FBI. Het DNA-profiel van DeSalvo kwam in de analyse van Orchid Cellmark overeen met dat dat was gevonden op plaats delict. Volgens Donald Haynes, directeur van het misdaadlab van de Bostonse politie, is vergissing bijna niet mogelijk. “Je zou vier keer de aardpopulatie moeten bekijken om iemand met hetzelfde DNA-profiel te vinden en Albert DeSalvo had dat profiel.”
Een gelukkig toeval bij het oplossen van deze oude zaak was dat het Y-chromosoom van de DeSalvo’s een kenmerkende afwijking vertoonde (ook een neef in vaderlijk lijn was op slinkse wijze DNA afgenomen), waardoor het gevonden DNA 99,9% van de mannelijk bevolking uitsluit. Door dit gelukkige toeval kregen de onderzoekers toestemming de stoffelijke resten van DeSalvo op te graven voor DNA-onderzoek.

Bron: New Scientist

Stand vlinders in Europese weiden gehalveerd

Geplaatst op door
Beantwoorden

IcarusblauwtjeStalkruid- of icarusblauwtje (foto EMA)

 

 

In 20 jaar tijd is het vlinderbestand in de Europese weiden gehalveerd, zo meldt het Europese milieuagentschap.  Vlinders zijn, zo stelt het agentschap, een belangrijke indicator voor de gezondheid van een ecosysteem. De telling van de vlinders vond plaats in 19 landen en onder 17 vlindersoorten.

Sedert 1990 liep het bestand van 8 soorten terug, waaronder het stalkruidblauwtje (Polyommatus icarus), twee soorten bleven stabiel en een soort (het kalkgrasdikkopje) kwam zelfs vaker voor. Van zes soorten is de ontwikkeling onzeker.
Als oorzaken voor de achteruitgang wordt gewezen naar de intensieve landbouw, maar ook de verwaarlozing van weiden in berggebieden in, vooral, het Zuid- en West-Europa. Zo bieden in sommige delen van Europa nog slechts de berm van de wegen een thuisland voor de weidevlinders. Volgens EMA-chef Hans Bruyninckx zijn vlinders en andere insecten wezenlijk voor de gezondheid van een ecosysteem. “De bestuiving is essentiëel voor de natuurlijke systemen en voor de landbouw.”
Het Europees Milieu-agentschap is weliswaar een EU-organisatie, maar in het onderzoek zijn ook Zwitserland en delen van de Oekraïne en Rusland betrokken.

Bron: Der Spiegel

Schiphol laat 10 000 ganzen vermoorden

Geplaatst op door
Beantwoorden

Dit jaar zijn rond Schiphol bijna 10.000 grauwe ganzen vermoord. Dat zijn er twee keer meer dan vorig jaar, mede omdat het ingehuurde ‘moordbedrijf’ met de verneukeratieve naam Duke Faunabeheer mocht nu in een groter gebied zijn werk doen, zo meldt de Volkskrant. De ganzen zworden afgemaakt omdat ze een gevaar zouden zijn voor de luchtvaart. Vorig jaar gaf alleen de provincie Noord-Holland toestemming om te vangen, maar nu deden dat ook Zuid-Holland en Utrecht, in een straal van 20 kilometer rond de luchthaven.

Ganzen zijn vergast toen ze in de rui waren en niet konden vliegen. De vogels worden in een fuik gedreven en vergast met koolzuurgas. Volgens het moordbedrijf zou dat de diervriendelijkste methode zijn. De vermoorde ganzen gaan naar de poelier en naar dierentuinen, waar ze dienen als voer voor de roofdieren. Ook het karkas en de de veren worden gebruikt (voor bijvoorbeeld kussenvulling), voegt de Volkskrant er fijnzinnig aan toe.

Bron: De Volkskrant 

Eerste iPhone-moord?

Geplaatst op door
Beantwoorden

Het Amerikaanse tv-net ABC meldde onlangs dat de 23-jarige Chinese vrouw Ma Ailun zou zijn geëlektrocuteerd, nadat zij haar opladende iPhone had opgepakt om te bellen. ABC verlaat zich weer op berichtgeving Chinese nieuwsstek Xinhuanet. Apple zegt de zaak in onderzoek te hebben, maar wil verder geen commentaar leveren. Volgens Xinhuanet kocht de vrouw haar toestel in december en gebruikte ze de eigenlijke oplader. Mogelijk dat er iets mis was met de lader, zo veronderstelt een deskundige tegenover ABC News, maar hij stelde ook dat normaal gesproken laagspanningsapparaten als opladers geen problemen veroorzaken. Wordt vervolgd.

Bron: ABC News

Slim mes wijst chirurg waar kanker zit

Geplaatst op door
Beantwoorden

'Slim' chirurgisch mes
Aan het Londense Imperial College is een ‘slim’ chirurgisch mes ontwikkeld dat de chirurg met 100% zekerheid vertelt of weefsel kankercellen bevat of niet. De deugdelijkheid zou op 91 patiënten zijn beproefd. Het wegsnijden van kankerweefsel is nog altijd een van de probate middelen om kanker te bestrijden. Veiligheidshalve haalt de chirurg dan altijd ook wat extra, gezond weefsel weg. Het is vaak lastig te zien of weefsel kankercellen bevat. Zo moet een op de vijf patiënten met borstkanker opnieuw geopereerd worden. Bij twijfel wordt een monster van het weefsel voor onderzoek naar het lab gestuurd, terwijl de patiënt verdoofd is.
Het ‘slimme’ mes, heel modisch iKnife gedoopt, is gebaseerd op zogeheten elektrochirurgie, een al in 1920 ontwikkelde techniek die tegenwoordig alom gebruikt wordt. Bij elektrochirurgie wordt elektrisch opgewekte hitte gebruikt om te snijden om, onder meer, bloedverlies te voorkomen. De uitvinder van het ‘slimme’ mes, Zoltan Takats, kwam op het idee de rook die daarbij ontstaat niet simpelweg af te zuigen, maar te analyseren met behulp van een massaspectrometer, een apparaat dat chemische verbindingen scheidt op basis van hun massa. Het spectrum dat daaruit ontstaat geeft informatie over het celmateriaal waar het mes doorheen snijdt. Takats en zijn medewerkers hadden al massaspectra gemaakt bij operaties van zowel kanker- als niet-kankerweefsel en van allerlei typen kanker. Daarmee kregen ze gegevens, in feite een soort bibliotheek, in handen waarmee ze konden bepalen of het doorsneden weefsel kankercellen bevat. Tijdens het opereren worden de massaspectra van de patiënt die onder het mes ligt vergeleken met de referentiespectra. Na 3 sec is dan duidelijk of het weefsel kankercellen bevat of niet. Het mes werd, zoals gezegd, gebruikt in 91 operaties en de ‘conclusies’ van het mes bleken in alle gevallen overeen te komen met de diagnose na de operatie.
Het eerste doel van het onderzoek was het ‘herkennen’ van kankerweefsel, maar volgens Takats is het ‘slimme’ mes tot veel meer in staat, zoals het detecteren van slechte doorbloeding of de diverse bacteriën die in een weefsel aanwezig zijn. Het mes is ook gebruikt om paarden- van rundervlees te onderscheiden.

Bron: Eurekalert

Giftigheid verbindingen berekenen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Gif
Drie onderzoekers van de universiteit van Kansas in Lawrence – Meenakshi Mishra, Hongliang Fei en Jun Huan –  hebben een rekenmethode ontwikkeld waarmee de giftigheid van een chemische verbinding is te berekenen. Giftigheid is een een relatief begrip, want afhankelijk van de dosering en de soort. In grote hoeveelheden is zelfs water giftig en wat voor de ene vogel voedsel is, is voor de ander zijn dood. Voor veel toepassingen is het handig alvorens maar één molecuul van de beoogde stof is gemaakt een schatting te maken of die stof ook in lage concentraties giftig zal zijn.
In de VS, dit bericht komt daar vandaan, zijn officieel zo’n 70 000 verschillende industriële chemicaliën aangemeld en elk jaar komen er zo’n 1000 nieuwe bij, waar zelfs niet de simpelste giftigheidstests bij worden uitgevoerd. De onderzoekers uit Kansas hebben hun rekenmethode uitgeprobeerd op 300 chemische verbindingen, waarvan de giftigheid(sgrens) bekend is. De methode zou dierproeven, nodig voor het bepalen van de giftigheid, overbodig kunnen maken, meldt Eurekalert, als de methode zijn deugdelijkheid voor de autoriteiten heeft bewezen.
De methode maakt gebruik van kwantitatieve structuuractiviteitsrelaties (Engelse afko QSAR), een methode die in de farmaceutische industrie wordt gebruikt. In deze benadering gaat het er om hoe de verschillende atomen in het molecuul met elkaar zijn verbonden en welk effect die ‘samenhang’ zou kunnen hebben op de helende werking van dat molecuul. Belangrijk is, bijvoorbeeld, de oplosbaarheid in water aangezien de processen in het lichaam zich afspelen in een waterige omgeving. De onderzoekers hebben de techniek ‘omgebogen’ naar giftigheid (in plaats van geneeskundige werkzaamheid).

Als het bericht van Eurekalert juist is, dan voorspelde de rekenmethode van de Kansasser onderzoekers twee van de drie geteste verbindingen juist. Dat is bij lange na niet voldoende om dierproeven overbodig te maken. Deze methode zou wel snel een grove schifting kunnen maken welke chemicaliën, wereldwijd zijn er zo’n 100 000 in omloop, ‘verdacht’ zijn. De onderzoekers werken nu aan een verbetering en verfijning van hun giftigheidsberekening.

Bron: Eurekalert

 

 

“Computational prediction of toxicity” in Int. J. Data Mining and Bioinformatics, 2013, 8, 338-348

Pratend programmeren

Geplaatst op door
Beantwoorden

Het was een kwestie van tijd. Computers kunnen praten en begrijpen gesproken opdrachten, dus moet het mogelijk zijn dat ze programma’s maken op basis van gesproken taal. Onderzoekers rond Regina Barzilay van het MIT in Boston hebben een programma gemaakt, waarmee je pratend de computer kunt laten programmeren. Dat betekent dat iemand die weinig kaas heeft gegeten van het maken van coderegels voor computerprogramma’s nu zelf kan ‘programmeren’. Dat betekent niet dat programmeurs niet verder overbodig zijn. Op de eerste plaats is het programma nog (?) lang niet foutloos (het programma scoorde 70% goed bij 106 testopgaven in gesproken tekst. Bovendien snapt een computer lang niet altijd wat de tekst betekent en het is de vraag of dat ooit zal gebeuren.
Voor programmeurs kan zo’n programma ook handig zijn , want dan kunnen zij zich concentreren op de stukken die creativiteit vereisen. Je kunt veel van de computer zeggen, maar creatief is dat ding niet: het blaft zoals zijn baasje hem heeft leren blaffen.

Bron: New Scientist

Bestrijdt kanker door uithongering kankercellen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Nieuwe kankertherapie: uithongering Chris Proud, hoogleraar aan de universiteit van Southampton (GB) heeft ontdekt dat kankercellen voor hun overleving, anders dan gezonde cellen, het eiwit eEF2K nodig hebben. Hij ziet een goede kans kankercellen uit te hongeren (foto universiteit van Southampton).

Chris Proud, hoogleraar biologie aan de universiteit van Southampton, heeft een manier bedacht, waarmee hij gericht kankercellen kan bestrijden: uithongering. “Kankercellen groeien en delen sneller dan normale cellen. Dat betekent dat ze ook meer voedingsstoffen en zuurstof nodig hebben. Wij ontdekten dat een molecuul, aangeduid met eEF2K, een belangrijke rol speelt in het voorkomen dat kankercellen verhongeren, terwijl normale cellen die stof niet nodig hebben. Door eEF2K te blokkeren, kunnen we de kankercellen doden, zonder dat de normale cellen daar last van hebben.”
Bijna alle cellen in het menselijke lichaam bevatten dezelfde basiscomponenten. Als een van die componenten als ‘doelwit’ van een therapie gekozen wordt, heeft dat invloed op alle cellen.  De conventionele therapieën zoals chemo- en radiotherapie, tasten alle cellen aan, dus ook de gezonde. Dit onderzoek heeft een eiwit gelokaliseerd dat alleen door kankercellen wordt benut, waardoor die ziekte heel gericht is te bestrijden. Bovendien is deze bestrijdingsmethode in principe van toepassing op allerlei soorten kanker en niet, zoals veel (veelbelovende) methodes, op een bepaald type kanker. Proud werkt nu in samenwerking met andere labs en farmaceutische bedrijven aan de ontwikkeling van stoffen die het eiwit eEF2K blokkeren.
De Britse hoogleraar is ook nog steeds op zoek naar de oorzaken die tot kanker leiden. “De eiwitsynthese is een fundamenteel proces dat het cellen mogelijk maakt te groeien, delen en fungeren. Als dat fout gaat kan er kanker ontstaan. Wij zijn geïnteresseerd hoe fouten in dat proces kunnen leiden tot kanker en andere ziektes.” De Britse hoogleraar heeft zijn onderzoek gedaan in samenwerking met het Canadese kankeronderzoekcentrum.

Bron: Eurekalert