Injecteerbaar biomateriaal zou herstel hersens helpen na beroerte

Biomateriaal ondersteunt herstel hersens na beroerte (bij muisjes)

Biomateriaal ondersteunt herstel hersens na beroerte (bij muisjes) (afb: Tatiana Segura et al./Cell Biomaterials)

Onderzoeksters van Duke-universiteit in de VS hebben een injecteerbaar biomateriaal ontwikkeld dat beschadigde hersens na een beroerte helpt bij de aanmaak van nieuwe bloedvaten, de hergroei van zenuwen ondersteunt en de beweging herstelt; bij muisjes althans. De behandeling lijkt gedeeltelijk te werken door de eigen afweercellen van het lichaam te activeren, waaronder neutrofielen (witte bloedlichaampjes) die onder de juiste omstandigheden van schadelijk naar nuttig kunnen overschakelen. Lees verder →

Hersens blijken ‘herstelbaarder’ dan aangenomen (?)

Herstel hersenschade

Links een hersenbeschadiging (diameter iets minder dan 0,5 millimeter). Aan de rand van de beschadiging beginnen de nieuw ontdekte herstelastrocyten het beschadigde weefsel te repareren. Ze vormen lange celuitlopers (rood), waarlangs de nieuw gevormde kernen (blauw) migreren naar het beschadigde gebied. Eromheen gewone astrocyten (groen). Rechts toont een vergroting van het gemarkeerde gebied links. (afb: instituut voor farmacologie en toxicologie, Universiteit van Zürich)

Na verwondingen of bepaalde auto-immuunziekten blijkt het brein zich beter te kunnen herstellen dan voorheen gedacht. Onderzoekers van de universiteit van Zürich zouden in een muismodel aangetoond hebben dat speciale ondersteunende en hersencellen, gliacellen, beschadigde hersengebieden herstellen door in eerste instantie alleen de nieuw gevormde celkernen daarheen te laten migreren. Lees verder →

Hersens blijven, met lever, in leven na de dood van de eigenaar

Hersens in leven gehouden. Dat is nog knap ingewikkeld (afb: Zhiyong Guo et al./EMBO Molecular Medicine)

Roald Dahl, de meester van de lichte gruwel, schreef ooit een. verhaal van een vrouw die bij het overlijden van haar dominante en betweterige man zijn hersens en een ook in leven hield, die ze vervolgens ging treiteren door voor dat ook een sigaret te gaan roken waar hij erg tegen was/is.
Hersens in leven laten is al langer een droom om, bijvoorbeeld, de kennis te bewaren die daarin is opgeslagen. Andere organen krijgen een leven na de dood van de eigenaar, waarom hersens niet? Nu schijnen Chinese onderzoekers daarin geslaagd te zijn bij varkenshersens. De lever lijkt daarin een doorslaggevende rol te spelen. Lees verder →

‘Stamcellen’ in hersens gevonden bij patiënten met hersenschade

Gliose

Gliose is de reactie van gliacellen (hier stercellen) op schade (afb: Götz et. al/Nature)

Al tientallen jaren wordt er gestreden over het bestaan van hersenstamcellen, die schade in de hersens zou kunnen herstellen. Voorlopig wordt er door de meeste hersenonderzoekers van uit gegaan dat die misschien hooguit in de hippocampus hersenstamcellen zouden (kunnen) zijn. Nu lijken onderzoeksters in Duitsland bij mensen met hersenschade cellen te hebben ontdekt met eigenschappen van hersenstamcellen. Daarbij speelt het eiwit galectine-3 een rol dat meteen als kandidaat wordt aangemerkt voor therapeutische doeleinden. Lees verder →

Kunstbaarmoeder ontwikkeld voor extreme vroeggeboortes

Lamsvrucht in een kunstbaarmoeder

Lammetje in de biozak (afb: univ. van Philpadelphia/Volkskrant)

Amerikaanse onderzoekers hebben een kunstbaarmoeder ontwikkeld voor extreemvroeg-geborenen. Voorlopig is het systeem alleen nog uitgeprobeerd op een ongeboren lammetjes van, omgerekend in mensentermen, 23 weken. De foetussen ontwikkelden zich minstens vier weken normaal in het  vruchtwater van de kunstbaarmoeder en sommigen daarvan ademden daarna spontaan in de buitenwereld, aldus de onderzoekers. Lees verder →

Hersenschade lijkt te repareren met stamcellen

HersenkwabbenHet lijkt er op dat schade in de hersens of beter gezegd de hersenschors te herstellen valt door inspuiting van embryonale stamcellen. Onderzoekers van, onder meer, het Franse onderzoeksinstituut Inserm constateerden dat tenminste bij muizen. Dat zou voor het eerst zijn.

Lees verder →

Kunnen we regenereren als salamanders?

Als salamanders of hagedissen onderdelen kwijtraken, waardoor dan ook, dan groeien die weer aan. Dat is een mooie eigenschap en het zou handig zijn als dat bij de mens ook zou gebeuren. Dan zou een mankement aan een wervelkolom, bijvoorbeeld een dwarsleasie, of schade aan de hersens simpelweg weer kunnen worden hersteld. Hoe flikken die beesten dat toch? Uit Australisch onderzoek blijkt dat macrofagen, gespecialiseerde cellen die de ‘rommel’ in het lichaam opruimen, daarin een belangrijke rol spelen. Als deze cellen systematisch werden verwijderd bij salamanders, dan bleken de dieren niet meer in staat tot regeneratie. “Vroeger dachten we dat de macrofagen juist regeneratie tegenhouden, maar dat blijkt dus niet het geval”, zegt onderzoeksleider James Goodwin. “Als de macrofagen niet vroeg in het genezingsproces aanwezig zijn, dan doet regeneratie zich niet voor. Het gaat er nu om uit te vinden hoe macrofagen daar aan bijdragen.” Salamander regenereert littekenloos
Alle dieren, ook mensen (en planten), hebben een zeker ’talent’ voor regeneratie – de huid herstelt zich weer na verwonding, gebroken bot groeit weer aan elkaar – maar dat valt in het niet bij die van salamanders en hagedissen. Het lijkt er op dat een aantal dieren in aanleg die veel rigoureuzere mogelijkheid tot regeneratie nog wel heeft, maar dat die in de meeste gevallen is ‘verschrompeld’ tot wat wond- en botgenezing. “Mogelijk”, zegt Goodwin, “dat we in staat zijn het volume van deze processen weer wat op te schroeven.”

Bron: Eurekalert (foto Monash-universiteit)