Het geheugen van een hydrogel

Ik weet eerlijk gezegd niet of het serieuze wetenschap is, maar onderzoeksters in Japan hebben een hydrogel gebruikt om de werking van het geheugen na te bootsen, met behulp van koude en warme baden en twee kunststofplaten. Het gelgeheugen (een plaatje) verdwijnt na enkele uren. De lengte daarvan is afhankelijk van hoe lang de gel in een warm bad heeft gelegen. Net echt dus, met dat verschil dat onze geheugens herinneringen soms een leven lang bijblijven.
Lees verder

Stevige gel zou kapotte meniscus kunnen vervangen

http://synbio.arnoschrauwers.nl/wp-content/uploads/kniegewricht.jpgHet kniegewricht van mensen heeft het zwaar te verduren en het gaat daar nogal eens mis met als gevolg kapotte menisci, gewrichtskraakbeen en/of gescheurde kruisbanden. Al jaren wordt er gezocht naar middelen die euvels te verhelpen, maar kennelijk voldoen die niet. Onderzoekers van de Dukeuniversiteit (VS) hebben nu een gel ontwikkeld die kapot kraakbeen in het kniegewricht zou kunnen vervangen.
Lees verder

Peptide-gel zou open wonden sneller dichten

Voetzweer van suikerzieke

Een voetzweer van een suikerzieke

Onderzoekers van de universiteit van Toronto (Can) hebben een hydrogel ontwikkeld voorzien van een peptide QHREDGS (glutamine-histidine-arginine-glutamaat-aspartaat-glycine-serine, klein eiwit) die huidcellen stimuleren om open wonden te dichten. Dergelijke open wonden komen voor bij suikerzieken en doorligwonden. Vooralsnog is de gel alleen nog maar op celkweken getest. Lees verder

Geen naalden meer bij de tandarts

Verdovingsspuit bij de tandarts

Panisch?

Ik heb het nooit zo’n marteling gevonden, die prikjes die de tandarts of mondhygiënist(e) uitdeelt om de kaak te verdoven, maar kennelijk ben ik niet voorbeeldig. Er zijn tenminste onderzoekers geweest die de verdovingsprik wilden vervangen en dat schijnt ze nu gelukt te zijn: de prik is een stroomstoot geworden (plus hydrogel met verdoving). Zou dat echt veel minder ongemakkelijk zijn? Lees verder

‘Chemisch pincet’ is heel specifiek

Chemisch pincet

Het plaatje is bedoeld om te laten zien hoe een aptameer (een stukje DNA of RNA) het molecuul trombine oppakt en weer loslaat (afb: univ.v.Arizona)

Onderzoekers van de universiteit van Arizona hebben een methode ontwikkeld, waarbij, met behulp van een geleiachtige stof, moleculen bij ‘kop en kont’ worden gepakt en op de juiste plaats weer worden afgeleverd, je zou kunnen zeggen een chemische sorteermachine of beter gezegd scheikundige molecuulbezorging, die zijn/haar nut zou kunnen hebben in de (bio)chemische analyse.
Lees verder

Geleidende hydrogelspier ook handig voor luidspreker

hydrogelluidsprekerspier

Het idee van de spier/luidspreker: boven is de spanning er af, onder er op. 

Of het er van komt is natuurlijk een tweede, maar de mogelijkheden lijken ruim voorhanden voor  elektrisch geleidende hydrogels. Die maak je simpelweg door ze te vullen met, bijvoorbeeld, zout water. Als toepassing wordt gedacht aan kunstmatige spieren, maar ook aan doorzichtige luidsprekers. Lees verder

Nou is het het leven weer in klei begonnen…

Kleileven

Schematische voorstelling van de eiwitproductie in een (klei)hydrogel (afb.: Nature-artikel)

Hebben we net een paleontoloog (fossieldeskundige) gehad die zeker weet hoe het leven op aarde een aanvang nam, nu moeten we die mededeling weer met een korrel zout nemen, (b)lijkt. Onderzoekers van de Amerikaanse Cornell-universiteit beweren dat het leven begonnen is in klei. Ze hebben hun stelling proberen te onderbouwen door in klei met behulp van DNA en aminozuren eiwitten te produceren. Hypothese nummer zoveel (met wat onderbouwing, dat wel). Lees verder

Hydrogel maakt hersens doorzichtig

In Amerika hebben ze grootse plannen om de raadselen van de hersenen op te lossen en ook Europa wil op dat terrein niet achterblijven. De doelen zijn ambitieus, maar voorlopig weten we eigenlijk nog maar verrekt weinig van dit edele orgaan. Het kost ons zelfs moeite om een goed beeld te krijgen van werkende hersens.
Bij de Stanford-universiteit in Amerika hebben ze volgens de New York Times een techniek ontwikkeld om, dode, hersens doorzichtig te maken met een hydrogel. De onderzoekers noemen hun techniek Clarity, helderheid. Met behulp van die truc kan de hele fijne structuur tot op celniveau worden bekeken, zonder de hersens aan stukken te hoeven snijden.
Hersens zijn normaal niet doorzichtig. Dat komt door de in de hersens aanwezige lipiden, vetachtige stoffen. Nu zou je die lipiden kunnen verwijderen, maar dan valt het hele boeltje uit elkaar: lipiden maken ook deel uit van de celmembranen. Vandaar dat de onderzoekers een truc hebben gebracht: hydrogels erin, voor het bewaren van de structuur, en de lipiden er vervolgens uit. Het resultaat (zie filmpje): een fraai doorzichtig stel hersens (in dit geval muizenhersens).
Kwanghun Chung, hoofdauteur van het artikel dat over Clarity in Nature verschijnt, wil in een nieuw op te richten lab de techniek verfijnen. De techniek werkt overigens niet alleen bij hersens. Ook het hart, de lever en de longen is met deze techniek doorzichtig te maken.

Nagekomen: Ik lees net bij Wire dat een muis microledjes in zijn hersens heeft gekregen om zijn gedrag te beïnvloeden. Dat vind ik nou vooruitgang…

Bron: New York Times/Stanford-universiteit