Het Californische instituut Science Exchange wil, volgens een artikel in het Duitse weekblad De Spiegel, uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek keurmerken. Het open wetenschappelijke webblad PlosOne is medeinitiatiefnemer. De onderzoekers moeten zelf voor dit keurmerkonderzoek betalen.
Een raar initiatief, want wetenschappers staan op het standpunt dat de wetenschap zelf die foute onderzoeksresultaten of verkeerde gevolgtrekkingen uit onderzoeken corrigeert. Dat dat natuurlijk niet (helemaal) waar is moge blijken uit de toch nogal eens boven water komende malversaties van soms zelfs zeer gerenommeerde wetenschappers. Daarbij kun je er verzekerd van zijn dat het nog erger is. Daar moet natuurlijk bij worden opgemerkt dat opzettelijke verfraaiing van onderzoekgegevens en zelfs het verzinnen daarvan wat anders is dan daar klungelig mee omgaan. Voor heel wat onderzoekers is statistiek, bijvoorbeeld, een zwarte doos… Zou een gedegen opleiding in de statistiek niet al een groot deel van het probleem (onkunde) ondervangen?
Mag je moorden in naam van de vrede?
Tja, een goede vraag. Als de bomaanslag op Hitler was geslaagd en dat Duitse staatshoofd was omgekomen, zou de wereld niet heel blij moeten zijn geweest en zou de vrede er niet mee gediend zijn? Lastige vraag. In het algemeen zijn wij er voorstander van in ons beschaafd hoekje van de wereld (nou ja, beschaafd? waar zijn die wereldoorlogen begonnen?), dat iemand die iets tegen de door ons opgestelde regels doet voor de rechter moet verschijnen, die het de aangeklaagde ten laste gelegde feit bewezen geacht moet vinden (wat een werkwoordsvormen), waarna een veroordeling volgt. Hoe zit dat met Osama bin Laden? Is die voor een rechter verschenen? Niet dat ik weet. Hij werd in het Westen gezien als de baarlijke duivel en dus mocht hij zonder enige vorm van proces worden afgemaakt: geen betere indiaan dan een dode indiaan. 
In een artikel van vorig jaar stond te lezen dat in een jaar tijd twaalfduizend moslimstrijders zijn gedood of gevangen genomen in het kader van een diepgeheim Amerikaans programma. John Nagl, vroeger adviseur van de bekende generaal Petraeus die verantwoordelijk is voor dit project, beschrijft de campagne van JSOC (Joint Special Operations Command) als een haast industriële, antiterroristische moordmachine. Daarbij worden moordrobots ingezet, die vergoelijkend ‘drones’ genoemd worden met krijgshaftige namen als Predator (Roofdier) en Reaper (Maaier). De ongelukkigen hebben gemeen dat ze op een lijst staan, JPEL genoemd [Joint Prioritized Effects List]. Als je maar hoe genoeg op de lijst staat, ga je er aan,. Volgens Petraeus helemaal in orde en alles gesanctioneerd door de heilige Obama. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Hoe kom je op die lijst? Kun je er tegen in beroep gaan? Ik vrees dat dat niet mogelijk is. Dat gebeurt allemaal in de, wat de Amerikanen zelf noemen, beste democratie van de wereld. Je zou de democratie er bijna om gaan haten als je niet wist dat er aan die geweldige democratie aan de andere kant van het water wel het een en ander schort…
Hoera, Japan stopt met kernenergie
Terwijl hier Verhagen roept dat kernenergie moet (hij is niet de enige) stoppen ze in Japan rigoureus met kernenergie na de ramp vorig jaar met de kerncentrales in Fukusjima. Japan had heeft zo’n 54 kerncentrales die rond 30% van de E-productie in het Land van de Rijzende Zon verzorgen. Conventionele centrales moeten dat gat opvangen. Mij benieuwen of die Japanners voet bij stuk houden. In Duitsland zijn ze op dat terrein ook erg zwabberig geweest. Eerst de Ausstieg, toen weer niet of later en toen, met Fukusjima als afschrikwekkend voorbeeld, toch maar weer wel. Nederland is wat dat betreft steeds vaker achterblijvend gebied.
Overigens wordt in nogal wat kranten elektriciteitsproductie gelijk gesteld aan energieproductie. Daar zit een levensgroot ‘gat’ tussen: warmte. Het E-verbruik is zo’n kwart tot een derde van het totale energieverbruik.
Ingenieurs goede mensensoort?
Ingenieurs goede mensen? Mwah. De oplossingen die ingenieurs aandragen zijn nogal eens noodzakelijke vanwege fouten in eerdere ingenieurs’oplossingen’; denk aan de autokatalysator. Je hebt goede en slechte ingenieurs. Het zijn net mensen. Dat alles grom ik in een reactie op een door Taalpost doorgemeld bericht van @straatnamen over ingenieurs die een straat naar zich vernoemd hebben gekregen.
Mijn ervaring met ingenieurs is wel dat ze zelden dubbele bodems of verborgen agenda’s hebben… én dat ze nogal eens vrij monomaan zijn, met oogkleppen op lopen.
Dure zelfmoord
Er zijn mensen die zich anderhalf jaar hebben laten opsluiten om uit te vinden hoe het is om een reisje naar Mars te maken. Wat moeten mensen toch op die kale planeet? Ergens in, ik geloof, Arizona, is er een woestijn die ‘sprekend’ op Mars lijkt. Gezellig. Voor je er bent (ik bedoel Mars, niet Arizona) zit je driekwart jaar in een eng klein huisje, waar bovendien nog anderen op je lip zitten. Samen op vakantie gaan is een goede test voor een relatie. Dan mag zo’n Marsreis een extreme test heten.
De NASA is driftig op zoek naar water op Mars. Ja en wat als je dat vindt? Aan het Marsoppervlak vervliegt het waar je bij staat. Wat eten we daar, trouwens? Zelfgekweekte worteltjes en aardappelen? Lachen. Dus moet het voer worden meegenomen. Voor vele jaren. Er zijn mensen die dat spannend vinden. Er zijn goedkopere manieren om zelfmoord te plegen….
Stapelgek
Ik ben die hele Diederik Stapel vergeten, die psycholoog die zijn onderzoeksresultaten bij elkaar fabuleerde bij die namaakuniversiteit in Tilburg (de KUT). Iedereen is geschokt, maar waarom dan toch? Het is een wedstrijd naar, laten we zeggen, de top van de Alp d’Huez. Op de weg naar boven wordt gesjoemeld of rechtuit vals gespeeld. Dat gebeurt in de wielrennerij, dat gebeurt overal waar mensen op de top proberen te komen, dus ook in de wetenschap. Uit de commentaren links en rechts kreeg ik de indruk dat fraude in de wetenschap vooral een alfa- of gamma-aangelegenheid zou zijn. Natuurwetenschappen zouden daar veel minder last van hebben. Fabeltjes. Ik weet niet of er meer of minder gefraudeerd wordt in de natuurwetenschappen, maar gefraudeerd wordt er volop. Ooit heb ik daar een verhaal over geschreven en Frank van Kolfschoten heeft daar maar liefst twee boeken aan gewijd. Oud-hoogleraar André Köbben heeft in eental publicaties over dit thema, onder meer de “Onwelkome boodschap”, aannemelijk gemaakt dat niet alleen eerzucht kan leiden tot fraude. Ook opdrachtgevers vinden soms de uitkomsten van een onderzoek niet plezant. Dat kunnen ook universiteitsbestuurders zijn. Bijna alle wetenschappers laten wel eens wat onwelgevallige resultaten weg. De weg naar fraude gaat langzaam omhoog…
André Kuipers gaat weer naar boven
Je kunt natuurlijk stellen dat vroeger ook een hoop tijd en geld verspild is met geloof, maar dat wil toch niet zeggen dat we daarin moeten volharden? Zit er een stijgende lijn in? Ik bedoel in de ontwikkeling van de mens. Ik geloof er niks van. We modderen gewoon door op technisch wat hoger (?) niveau.
Neem nou dat internationale ruimteschip. André Kuipers gaat er weer heen. Om wat te doen? Het er uithouden. Wat kost dat en wat levert dat op? Veel en weinig. We modderen gewoon door in een hogere baan.
En de Russen slagen er maar niet in een wagentje op Mars af te leveren. Ook zo’n verspilling. Vraag aan de Amerikanen of je wat instrumenten op hun karretje mag zetten of verlies je dan je gezicht? Zoals ik al zei: we modderen, soms letterlijk, door en veel slimmer worden we niet (ondanks al die hoogopgeleiden onder ons). 
Stukjes vrijheid
Wie o wie helpt me de NS en andere vervoersbedrijven voor de rechter te slepen wegens onrechtmatig opslaan van mijn reisgegevens? Bits of freedom wil daar niet aan en waar het College Bescherming Persoonsgegevens mee bezig houdt is mij een raadsel. Opstellen in rijen van vier…
Saai
God, hoe hebben de mensen hun dagen vroeger toch doorgebracht? Wat moet dat saai geweest zijn, vreselijk saai. Nu ouwehoeren we ons een ongeluk. Je ziet nog maar weinig meisjes op de fiets die niet zo’n glimmend stuk elektronica aan hun oor geplakt hebben. Ooit leuterden we ons ongans in kletsdozen en nieuwsgroepen. Ouderwets, er moet geblogd worden voor het oog der ganse natie (wereld?), want elke mening telt (ook de mijne, constateert hij gemelijk). Achterhaald. We kwetteren ons tegenwoordig wezenloos. We laten onze slimfoon geen ogenblik uit het oog. Het gebrul is niet meer om aan te horen. Ach ja, gezeur van een ol en dat dan nog in zo’n achterhaald medium dat niemand leest… Ik verlang naar saai. Met een pot bier, dat wel natuurlijk.
Boeventuig 2
Amerikanen zijn er van overtuigd dat ze de beste democratie ter wereld hebben. Als dat zo is, dan is het met de democratie slecht gesteld, maar dat heeft Churchill al geconstateerd, wil de mare. In Amerika worden drie pubers in 1994 veroordeeld voor een gruwelijke moord op drie jochies van acht. Ze blijken onschuldig. In elke fatsoenlijke rechtstaat zouden ze dan onmiddellijk worden vrijgelaten en een schadevergoeding krijgen. Niet in de beste democratie ter wereld. Ze komen vrij als ze stellen dat het OM destijds voldoende bewijs had om ze te veroordelen (een van de drie had aanvankelijk de doodstraf gekregen). Dan hoeft de staat geen schadevergoeding te betalen. Vervolgens komt er een rechtszaak, waarin ze veroordeeld worden tot precies het aantal dagen dat ze in de bak hebben gezeten. Hier staat mijn verstand stil. Op welke gronden veroordeelt die rechter drie onschuldig opgesloten pubers tot zo’n 18 jaar opsluiting? Guantanamo Bay is al een grote aanfluiting voor ’s werelds beste democratie, die ondanks de H.Barack (althans in Europa bij zijn verkiezing heilig verklaard), maar dit staaltje van schandelijk onrecht slaat alles. Daar kan Kafka nog een puntje aan zuigen. En dan hebben we het nog niets eens over de (gekozen) rechter, die jarenlang de rechtsgang heeft gefrustreerd door herziening van het vonnis op basis van nieuw bewijsmateriaal herhaalde malen tegen te houden.