Hoera, Japan stopt met kernenergie

De centrale in Tomari is laatste Japanse kerncentrale die sluitTerwijl hier Verhagen roept dat kernenergie moet (hij is niet de enige) stoppen ze in Japan rigoureus met kernenergie na de ramp vorig jaar met de kerncentrales in Fukusjima. Japan had heeft zo’n 54 kerncentrales die rond 30% van de E-productie in het Land van de Rijzende Zon verzorgen. Conventionele centrales moeten dat gat opvangen. Mij benieuwen of die Japanners voet bij stuk houden. In Duitsland zijn ze op dat terrein ook erg zwabberig geweest. Eerst de Ausstieg, toen weer niet of later en toen, met Fukusjima als afschrikwekkend voorbeeld, toch maar weer wel. Nederland is wat dat betreft steeds vaker achterblijvend gebied.
Overigens wordt in nogal wat kranten elektriciteitsproductie gelijk gesteld aan energieproductie. Daar zit een levensgroot ‘gat’ tussen: warmte. Het E-verbruik is zo’n kwart tot een derde van het totale energieverbruik.

Ingenieurs goede mensensoort?

Ingenieurs goede mensen? Mwah. De oplossingen die ingenieurs aandragen zijn nogal eens noodzakelijke vanwege fouten in eerdere ingenieurs’oplossingen’; denk aan de autokatalysator. Je hebt goede en slechte ingenieurs. Het zijn net mensen. Dat alles grom ik in een reactie op een door Taalpost doorgemeld bericht van @straatnamen over ingenieurs die een straat naar zich vernoemd hebben gekregen.
Mijn ervaring met ingenieurs is wel dat ze zelden dubbele bodems of verborgen agenda’s hebben… én dat ze nogal eens vrij monomaan zijn, met oogkleppen op lopen.

Dure zelfmoord

Er zijn mensen die zich anderhalf jaar hebben laten opsluiten om uit te vinden hoe het is om een reisje naar Mars te maken. Wat moeten mensen toch op die kale planeet? Ergens in, ik geloof, Arizona, is er een woestijn die ‘sprekend’ op Mars lijkt. Gezellig. Voor je er bent (ik bedoel Mars, niet Arizona) zit je driekwart jaar in een eng klein huisje, waar bovendien nog anderen op je lip zitten. Samen op vakantie gaan is een goede test voor een relatie. Dan mag zo’n Marsreis een extreme test heten.
De NASA is driftig op zoek naar water op Mars. Ja en wat als je dat vindt? Aan het Marsoppervlak vervliegt het waar je bij staat. Wat eten we daar, trouwens? Zelfgekweekte worteltjes en aardappelen? Lachen. Dus moet het voer worden meegenomen. Voor vele jaren. Er zijn mensen die dat spannend vinden. Er zijn goedkopere manieren om zelfmoord te plegen….Gale-krater op Mars, landingsplaats Discovery

Stapelgek

Fraude is van alle wetenschappen Ik ben die hele Diederik Stapel vergeten, die psycholoog die zijn onderzoeksresultaten bij elkaar fabuleerde bij die namaakuniversiteit in Tilburg (de KUT). Iedereen is geschokt, maar waarom dan toch? Het is een wedstrijd naar, laten we zeggen, de top van de Alp d’Huez. Op de weg naar boven wordt gesjoemeld of rechtuit vals gespeeld. Dat gebeurt in de wielrennerij, dat gebeurt overal waar mensen op de top proberen te komen, dus ook in de wetenschap. Uit de commentaren links en rechts kreeg ik de indruk dat fraude in de wetenschap vooral een alfa- of gamma-aangelegenheid zou zijn. Natuurwetenschappen zouden daar veel minder last van hebben. Fabeltjes. Ik weet niet of er meer of minder gefraudeerd wordt in de natuurwetenschappen, maar gefraudeerd wordt er volop. Ooit heb ik daar een verhaal over geschreven en Frank van Kolfschoten heeft daar maar liefst twee boeken aan gewijd. Oud-hoogleraar André Köbben heeft in eental publicaties over dit thema, onder meer de “Onwelkome boodschap”, aannemelijk gemaakt dat niet alleen eerzucht kan leiden tot fraude. Ook opdrachtgevers vinden soms de uitkomsten van een onderzoek niet plezant. Dat kunnen ook universiteitsbestuurders zijn. Bijna alle wetenschappers laten wel eens wat onwelgevallige resultaten weg. De weg naar fraude gaat langzaam omhoog…

André Kuipers gaat weer naar boven

Je kunt natuurlijk stellen dat vroeger ook een hoop tijd en geld verspild is met geloof, maar dat wil toch niet zeggen dat we daarin moeten volharden? Zit er een stijgende lijn in? Ik bedoel in de ontwikkeling van de mens. Ik geloof er niks van. We modderen gewoon door op technisch wat hoger (?) niveau.
Neem nou dat internationale ruimteschip. André Kuipers gaat er weer heen. Om wat te doen? Het er uithouden. Wat kost dat en wat levert dat op? Veel en weinig. We modderen gewoon door in een hogere baan.
En de Russen slagen er maar niet in een wagentje op Mars af te leveren. Ook zo’n verspilling. Vraag aan de Amerikanen of je wat instrumenten op hun karretje mag zetten of verlies je dan je gezicht? Zoals ik al zei: we modderen, soms letterlijk, door en veel slimmer worden we niet (ondanks al die hoogopgeleiden onder ons). André Kuipers maakt zinloos ruimtesprongetje

Saai

God, hoe hebben de mensen hun dagen vroeger toch doorgebracht? Wat moet dat saai geweest zijn, vreselijk saai. Nu ouwehoeren we ons een ongeluk. Je ziet nog maar weinig meisjes op de fiets die niet zo’n glimmend stuk elektronica aan hun oor geplakt hebben. Ooit leuterden we ons ongans in kletsdozen en nieuwsgroepen. Ouderwets, er moet geblogd worden voor het oog der ganse natie (wereld?), want elke mening telt (ook de mijne, constateert hij gemelijk). Achterhaald. We kwetteren ons tegenwoordig wezenloos. We laten onze slimfoon geen ogenblik uit het oog. Het gebrul is niet meer om aan te horen. Ach ja, gezeur van een ol en dat dan nog in zo’n achterhaald medium dat niemand leest… Ik verlang naar saai. Met een pot bier, dat wel natuurlijk.

Boeventuig 2

Amerikanen zijn er van overtuigd dat ze de beste democratie ter wereld hebben. Als dat zo is, dan is het met de democratie slecht gesteld, maar dat heeft Churchill al geconstateerd, wil de mare. In Amerika worden drie pubers in 1994 veroordeeld voor een gruwelijke moord op drie jochies van acht. Ze blijken onschuldig. In elke fatsoenlijke rechtstaat zouden ze dan onmiddellijk worden vrijgelaten en een schadevergoeding krijgen. Niet in de beste democratie ter wereld. Ze komen vrij als ze stellen dat het OM destijds voldoende bewijs had om ze te veroordelen (een van de drie had aanvankelijk de doodstraf gekregen). Dan hoeft de staat geen schadevergoeding te betalen. Vervolgens komt er een rechtszaak, waarin ze veroordeeld worden tot precies het aantal dagen dat ze in de bak hebben gezeten. Hier staat mijn verstand stil. Op welke gronden veroordeelt die rechter drie onschuldig opgesloten pubers tot zo’n 18 jaar opsluiting? Guantanamo Bay is al een grote aanfluiting voor ’s werelds beste democratie, die ondanks de H.Barack (althans in Europa bij zijn verkiezing heilig verklaard), maar dit staaltje van schandelijk onrecht slaat alles. Daar kan Kafka nog een puntje aan zuigen. En dan hebben we het nog niets eens over de (gekozen) rechter, die jarenlang de rechtsgang heeft gefrustreerd door herziening van het vonnis op basis van nieuw bewijsmateriaal herhaalde malen tegen te houden.

Boeventuig

Het heeft natuurlijk allemaal niks met wetenschap te maken, maar alles met zelfstandig ondernemerschap. Ooit dacht ik er handig aan te doen mijn geld voor de zware dagen later te steken in een paar beleggingsfondsjes. Een daarvan was het vermaledijde Koersplan. Zou me, met mijn periodieke betaling toch al gauw een paar guldenstonnen opleveren. Een paar jaar geleden heb ik die treurnis beëindigd en mijn geld opgevraagd: ik had het nog beter in een oude sok kunnen stoppen.
Ik krijg nu een brief van Aegon. De schatten hebben berekend dat ze me niet te veel beheerskosten hebben laten betalen en dat ik dus geen cent van ze krijg (tenzij ik een schrijnend geval ben, maar zo wil ik me niet zien). Het belangrijkste punt blijft onbesproken. Ik had het idee dat zo’n beleggingsfonds mensen in dienst heeft die mijn geld doen groeien. Stomme gedachte, natuurlijk. Mijn oude dooie tante had mijn centen beter belegd dan dat overbetaalde boeventuig van Aegon. Die beleggingsverzekering was (eigen schuld, dikke bult) pure diefstal, maar zo gaat dat in dit voorheen (?) fatsoenlijke land: als je maar genoeg jat val je in de categorie stelende bankiers en dan doen we met zijn allen net of onze neus bloedt. Waarom heb ik geen vak geleerd (jammerde hij)?

In de wolken

Ik zal wel een gebrek aan fantasie hebben, maar ik begrijp die jubel over het webgewolk niet zo erg. Voor een paar centen koop je tegenwoordig een harde schijf waar je niet eens zo heel lang geleden een supercomputer voor nodig had en vervolgens wil de een na de ander je in de wolken hebben, waarbij je je bestanden ‘elders’ parkeert. Laatst kwam Apple aankakken met zijn iWolk. De ‘analisten’ waren laaiend enthousiast.
Zo handig, hoor je dan. Handig? Weet je wat handig is? Als je vast in je kist gaat liggen. Dan hoeven die lijkverzorgers niet zo veel moeite te doen om je er knap uit te laten zien, als het eenmaal zo ver is….
Kijk eens bij sync.nl. In die omgeving ben je natuurlijk een kneus als je niet in de wolken wil. In de wolken