Vetzucht 3x belangrijker doodsoorzaak in VS dan gedacht

Vet Amerikaans Van een op de vijf Amerikanen die overlijdt is vetzucht de doodsoorzaak. Dat geldt zowel voor blanke als zwarte Amerikanen. Dat cijfer uit onderzoek van Ryan Masters van de Columbia-universiteit ligt ruim drie keer hoger dan de 5% die tot nu toe werd aangenomen. “Obesitas heeft veel kwalijker gevolgen dan ook recente rapporten ons willen laten geloven”, zegt Masters. “We verwachten dat vetzucht steeds vaker doodsoorzaak zal zijn in de VS en misschien zelfs leidt tot een verkorting van de levensverwachting.”
Hoewel er enige kentering lijkt te zijn gekomen in de toename van (ernstig) overgewicht in de VS, duiden de recente cijfers op een bijna historisch dieptepunt. Kinderen en volwassenen die al te dik zijn, zullen daar niet gauw van af komen, met alle schadelijke gevolgen van dien. Bij oudere Amerikanen eist vetzucht al zijn tol. Bij blanke mannen die in de jaren tussen 1986 en 2006 overleden op een leeftijd van 65 tot 70 jaar was duidelijk het groeiende aandeel van vetzucht als doodsoorzaak waar te nemen: van mannen geboren tussen 1915 en 1919 overleed 3,5% aan vetzucht (BMI van 30 en hoger), van de mannen die 10 jaar later waren geboren was dat 5%, weer 10 jaar later 7%. Hoe later geboren, hoe vaker iemand overgewichtig is.
Kinderen die nu in de VS geboren worden krijgen vanaf hun geboorte de volle ongezonde ‘lading’.”Tegenwoordig is vetzucht normaler dan twee generaties geleden. De bekers zijn groter, de kleren ook en velen in de omgeving van de kinderen zijn dik”, stelt co-auteur Bruce Link.  “Als iemand dik is dan is het moeilijk daarvan af te komen, daarom lijkt het aannemelijk dat we het ergste nog moeten krijgen, tot de huidige generatie kinderen oud is geworden.” De onderzoekers richtten zich op de leeftijdsgroep van 40 tot en met 85 om ’toevallige’ sterfgevallen als moorden, doden ten gevolge van ongelukken of aangeboren afwijkingen uit te sluiten – doodsoorzaken van vooral jongeren.
Bij zwarte vrouwen kwam vetzucht als doodsoorzaak het meest voor (27%), bij zwarte mannen maar voor 5%. Blanke vrouwen (21%) en blanke mannen (15%) scoorden daar tussenin. Zwarte mannen zijn gemiddeld even dik als witte, maar de cijfers worden ‘verstoord’ door andere doodsoorzaken zoals overmatig roken. Er waren te weinig gegevens om uitspraken over Amerikanen van Aziatische, Latijns-Amerikaanse of andere  afkomst te produceren. Het onderzoek is betaald door de Robert Wood Johnson Foundation, een organisatie die zich bezighoudt met de gezondheid van Amerikanen en ook de leerstoel van Ryan Masters aan de Columbia-universiteit betaalt

Bron: Eureraklert

Zielig hondje is zieliger dan een zielige volwassene, vinden mensen

hondje

Mensen zijn rare wezens. Nou zou weer zijn gebleken dat de meeste mensen meer moeite hebben met een mishandeld hondje dan met een mishandeld mens; tenminste , als dat mens geen kind is (dat is dan wel weer erg). Dat blijkt uit onderzoek van Jack Levin en Arnold Arluke.
Een grote meerderheid van de 240 personen die aan het experiment van de twee onderzoekers deelnamen, reageerde met grote afschuw en verontwaardiging op een artikel over mishandelde dieren (fictief, maar dat wisten de proefpersonen niet). Ook bij de, overeenkomstig getoonzette, verhalen over mishandelde kinderen waren de reacties over het algemeen even heftig.
De proefpersonen kregen een verhaal over mishandeling van puppies, kleine kinderen, volwassen dieren en van volwassenen te lezen en moesten aangeven hoe ernstig dat verhaal hen had aangegrepen. Dat de mishandeling van kleine kinderen en puppies de heftigste reacties van de proefpersonen opwekte, lag in de lijn der verwachting. Vreemder was het dat ook het verhaal over de mishandeling van een volwassen hond meer emoties opriep dan dat over mishandeling van een volwassen mens. “Dan lijkt het er op dat er toch wel enige waarheid zit in de volkswijsheid dat veel mensen zich meer bekommeren om het leed van dieren dan van mensen”, stellen de onderzoekers voorzichtig; tenminste als het om mishandeling gaat. De volwassen mens wekte met afstand de minste emotie op.
Waarom dat is? Volgens beide onderzoekers zou dat kunnen komen doordat we dieren (jong en oud) en kinderen dezelfde eigenschappen toedichten: onschuld en weerloosheid. Volwassenen zouden hun mannetje moeten kunnen staan. Die voldoen niet aan het klassieke beeld van het onschuldige slachtoffer. De onderzoekers denken dat bij katten een soortgelijk resultaat zou zijn geboekt, hoewel ze dat niet hebben onderzocht. Dat is dan weer een wetenschappelijk bedenkelijke opmerking.

Bron: bild der wissenschaft

Het moorden gaat door

Zes vermoedelijke terroristen zijn vandaag in Jemen vermoord door een aanval met een Amerikaanse droon (onbemand vliegtuigje), zo meldt de Volkskrant. De zes zouden in contact gestaan hebben met al-Qaida. Ze zaten in twee auto’s in de provincie Shabwa. De auto’s werden geraakt door twee raketten.
In de afgelopen week zijn er in Jemen in totaal 20 mensen zonder enige vorm van rechtspraak vermoord door Amerikaanse doodsraketten. Wie op de dodenlijst van de Amerikaanse president Obama staat is niet bekend en ook niet wie het volgende slachtoffer zal zijn. Onlangs heeft Obama nog verklaard dat hij het gebruik van de droons zou matigen, maar in de praktijk is daar niets van gebleken. Het Amerikaanse staatshoofd moet elke moordaanval goedkeuren. Obama, ooit bijna heilig verklaard in Europa, blijkt een kwalijker president dan Bush junior ooit geweest is.

Bron: De Volkskrant

Mexico passeert VS als dikste

vetkwab
Volgens de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), is Mexico de VS gepasseerd als land met de meeste zwaarlijvige mensen. Volgens de FAO is 32,8% van de Mexicaanse bevolking ernstig overwichtig, tegen 31,8% in de VS. Als alle overgewicht wordt meegerekend dan is 70% van de Mexicanen te dik. Als gevolg van dat overgewicht heeft 1 op de 6 Mexicanen suikerziekte (type 2). Daaraan sterven jaarlijks 70 000 Mexicanen. De FAO schrijft het overgewicht van de Mexicanen toe aan de geïndustrialiseerde landbouw, het grote aantal snelvoerketens als McDonalds en de goedkope slechte maaltijden. Opmerkelijk is dat de helft van de Mexicaanse bevolking tot de armen wordt gerekend, meestal een ‘argument’ voor slankheid.

Bron: De Volkskrant

Neanderthalers konden praten

Konden Neanderthalers meer dan grommen?Konden Neanderthalers meer dan grommen?

Dat beweren althans twee onderzoekers van het Max Planck-instituut voor Psycholinguistiek in Nijmegen. Niet allleen Neanderthalers konden praten, maar ook onze gemeenschappelijke voorouders (waarschijnlijk de Homo heidelbergenis). Dat zou dan betekenen dat er niet, zoals nu wordt aangenomen, er op aarde zo’n 50 tot 100 000 jaar gesproken wordt, maar zo’n 500 000 tot een miljoen jaar.
Door recente ontdekkingen, door herbeoordeling van oudere gegevens, maar vooral door de beschikbaarheid van oud DNA, is het besef gegroeid dat de Homo sapiens veel meer gemeen had met zijn, wat altijd beschouwd werd als, debiele broertje de Neanderthaler, die zich, naar onze overtuiging, slechts grommend verstaanbaar had kunnen maken. De onderzoekers, Dan Dediu and Stephen C. Levinson, hebben al die informatie doorgevlooid en zijn tot de conclusie gekomen dat taal en spraak al bestond voor het ontstaan van de moderne mens. Taal en spraak moeten zijn ontstaan na het ‘opduiken’ van de eerste mensachtige, zo’n 1,8 miljoen jaar geleden en het ontstaan van de Homo heidelbergenis, denken de twee linguïsten. Deze veronderstelling is strijdig met de tot nu toe aangehangen theorie dat taal en spraak plotseling zijn ontstaan door een enkele of een paar kleine mutaties in het erfgoed. Taal en spraak zouden zich, als de theorie van de twee waar is, langzaam (evolutionair) hebben ontwikkeld. Omdat de moderne mens DNA heeft ‘overgenomen’ van de Neanderthalers en Denisovanen (een andere uitgestorven mensensoort) – hetgeen betekent dat de soorten zich gemengd hebben- zouden we wel eens sporen van hun talen kunnen hebben overgehouden. Dat zou kunnen betekenen dat tenminste een deel van de taaldiversiteit is terug te voeren op de ontmoetingen tussen de diverse mensensoorten. Dat zou kunnen worden geverifieerd door Afrikaanse en niet-Afrikaanse talen met elkaar te vergelijken. De moderne mens komt immers uit Afrika en de Neanderthalers uit Eurazië.

Bron: Science Daily

Vrouwen hebben geen verstand van politiek

Het is nu voor eens en voor al vastgesteld: vrouwen hebben geen verstand van politiek, althans minder dan mannen. Of eigenlijk is de uitkomst van een onderzoek van de Britse economische en sociale onderzoeksraad (ESRC) dat vrouwen er minder van weten. Dan zou het niet uitmaken hoe progressief of hoe democratisch het land ook is waar die vrouwen leven.
Vrouwen weten minder van politiek dan mannenZo is de kloof in politieke kennis tussen mannen en vrouwen in het egalitaire Noorwegen groter dan in het veel minder egalitaire Zuid-Korea. Het lijkt er zelfs op dat het gat in ‘gearriveerde’ democratieën als Amerika of Groot-Brittannië groter is dan in een zich ontwikkelende democratie als Colombia. Onderzoeker James Curran, directeur van het Goldsmiths Leverhulme-media-onderzoekscentrum van de universiteit van Londen, vindt de uitkomst van het onderzoek verbazingwekkend, maar je kunt er niet omheen:  in alle tien onderzochte landen  (Australia, Canada, Colombia, Griekenland, Italië, Japan, Korea, Noorwegen, Groot-Brittannië en de VS) blijken vrouwen minder van politiek te weten dan mannen.
De proefpersonen in de diverse landen werden getest op hun kennis van de binnen- en buitenlandse politiek. Om er achter te komen hoe die kloof zou kunnen zijn ontstaan bekeken de onderzoekers het nieuwsaanbod. Daaruit bleek dat het politieke nieuws heftig leunt op mannelijke bronnen, zelfs in landen met een grote vrouwelijke vertegenwoordiging onder de werkende bevolking zoals Australië en Groot-Brittannië. Zo zou maar 30% van de geïnterviewden in tv-programma’s vrouw zijn. Vrouwen zijn er meer voor de zachte onderwerpen als gezin, leefstijl of cultuur. Dat zou vrouwen ervan kunnen weerhouden zich met politiek te bemoeien, denkt Currans mede-onderzoeker Kaori Hayashi.
Het bleek de onderzoekers dat hoe meer een bevolking naar tv-nieuws keek, vooral op de publieke omroep, hoe beter de mensen over politiek geïnformeerd waren. Kranten doen er kennelijk niet toe. Nieuws is trouwens toch vooral een mannenzaak. In Canada, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk denken mannen dat ze dat veel meer tot zich nemen dan vrouwen. In die landen is de kenniskloof ook het grootst.
Blootstelling aan nieuws zou die kenniskloof hebben doen ontstaan, maar dat zegt natuurlijk helemaal niks over waarom vrouwen minder belangstelling hebben voor (politiek) nieuws. Vrouwen zouden minder tijd hebben en nog last hebben van oude normen en verwachtingen, zo slaan de onderzoekers er een slag naar. “Hoe dan ook, ons onderzoek toont aan dat over de hele wereld in de 21ste eeuw degenen met de meeste kennis over politiek oudere mannen in de ontwikkelde landen zijn.”

Bron: Eurekalert

Agent (=mens) is informatie rap kwijt

Agenten zijn al snel een groot deel van de gepresenteerde informatie en opdrachten vergeten die ze bij een briefing hebben gekregen. Dit blijkt uit een onderzoek van het Crisislab van de Radboud-universiteit.
De briefing is voor veel agenten het begin van hun dienst. Ze horen daar wat ze moeten doen en waar ze op moeten letten. In het rapport – gemaakt in opdracht van het programma Politie & Wetenschap – legt een agent uit wat er mis kan gaan als de informatie niet blijft hangen. Bij een aanhouding verzuimde hij een gevaarlijke inbraakverdachte direct in de boeien te slaan. De agent was de informatie diezelfde ochtend bij de briefing ( ‘zeer agressief en vuurwapengevaarlijk’)  straal vergeten.
De onderzoekers hielden geheugentests vlak na politiebriefings in de regio’s Brabant Zuid-Oost, Gelderland-Zuid en Drente. Ze concluderen dat de informatieoverdracht ‘zeer onbetrouwbaar’ is en doen aanbevelingen, zoals het gebruik van minder dia’s bij de presentaties. Ook aantekenboekjes kunnen helpen. Agenten die notities maakten – een minderheid – scoorden het best op de geheugentest.
Toch wil de politie niet af van de briefings. Alleen al het maken van aantekeningen helpt. Ook zijn er dit jaar informatiecentra ingericht, waarbij de agent mobiel alle relevante gegevens kan opvragen.

Bron: De Volkskrant

Is het hoofd- of lichaamstransplantatie?

Al in de jaren '70 werd bij Rhesusaapjes een hoofd getransplanteerd (beeld uit YouTube-filmpje)
Het zal niet meer zo lang duren eer de eerste hoofd(of lichaams-)transplantatie een feit zal zijn. Dat beweert althans de Italiaanse neuroloog Sergio Canavero in het blad Surgical Neurology International. Het zou dan gaan om mensen met een ziek lichaam (bijvoorbeeld aangetast door kanker) maar een gezond hoofd. De romp van de ‘donor’ (wie doneeert er aan wie?) moet, uiteraard, gezond zijn.
Bij de operatie luistert alles zeer nauw. Het hoofd en de romp moeten met een uiterst scherp mes van elkaar gescheiden worden, schrijft de Britse krant The Independent beeldend. Het hoofd zal dan met een polymere lijm (een mengsel van polyetheenglycol en chitosan) aan de nieuwe romp moeten worden vastgemaakt; eerst wordt het ruggenmerg weer verbonden en vervolgens de andere ‘banen’ (spieren, bloedvaten, zenuwbanen e.d.). Het verbinden van hoofd en romp zou ook kunnen gebeuren met behulp van elektrofusie, een techniek die lijkt op die die werd toegepast bij het tot leven brengen van het monster van Frankenstein in het boek van Mary Shelley, stelt de Britse krant fijntjes. Zo’n transplantatie is niet goedkoop. Die zou zo’n € 10 miljoen  kosten.
Al vele jaren geleden zijn er bij dieren hoofdtransplantaties uitgevoerd. In de jaren ’70 werd bij Rhesus-aapjes zo’n transplantatie uitgevoerd. De aapjes bleven in leven, maar doordat de zenuwbanen niet konden worden verbonden was het alsof die een dwarslaesie hadden: ze waren vanaf de schouders naar beneden geheel verlamd. Met de lijmmethode (GEMINI genaamd) zou dat obstakel de wereld uit zijn, maar perfect is die niet. Voor Canavera is dat geen probleem: “Als maar 10% verbonden is dan is dat voldoende om de beheersing te hebben over het bewegingsapparaat in de mens.” Voor hij de operatie bij mensen gaat uitvoeren, zal hij eerst oefenen met apen en lijken, zo meldt Futura-Sciences. Of het ook daadwerkelijk zo ver komt is nog maar de vraag, stelt dat webblad. Er zitten natuurlijk nogal wat ethische haken en ogen aan deze transplantatie. Zo kan de receptor (of is het toch de donor?) na ontvangst van een nieuw lichaam in principe wel kinderen krijgen, maar die hebben het erfgoed van de rompdonor (hoofdreceptor?). En dan spelen er natuurlijk ook nog andere hachelijke zaken zoals die bij andere transplantaties spelen, nog eens extra pregnant, want de een zijn/haar dood is leven voor een ander. En waarom, vraagt Futura-Sciences zich af, wordt zoiets niet in een belangwekkend blad als Nature of Science geplaatst?

Bron: Futura-Sciences (foto uit YouTube-filmpje)

Kan economie toch een wetenschap worden?

Economie is geen wetenschap, maar een bezigheid die ernstig overschat wordt. Ondanks al dat gestudeer van economen zijn die er nog niet in geslaagd om, om maar wat te noemen, een recept te bedenken voor de bestrijding van recessies. Het is in de economie niet zo dat als je dít doet, dat er dan dát gebeurt. Daarvoor zijn economische processen nog (?) te ingewikkeld voor de economische ‘geleerden’. Zou er geen hulp van natuurwetenschappelijke kant kunnen komen? Er zijn tenslotte natuurwetenschappers die zich bezig houden met wat zij ‘complexe systemen’ noemen.
Een van die complexe wetenschappers is Michael Harré van de universiteit van Sydney. Hij en enkelen van zijn collega’s denken dat je economie wel degelijk om de grote, gevaarlijke klippen heen kunt laten zeilen, door aan de macro-economische knoppen te draaien. Net als bij een echte wetenschap. Ze hebben hun ideeën opgeschreven in het wetenschapsblad European Physical Journal B.
Natuurkundigen hebben een lange ervaring met statistische mechanica bij het bestuderen van kleine fluctuaties rond evenwichtspunten van grote aantallen wisselwerkende deeltjes bij veranderlijke druk en temperatuur. Door die principes toe te passen in de economische speltheorie zou het mogelijk moeten zijn om, bijvoorbeeld, wisselwerkingen tussen beschrijven te beschrijven afhankelijk van de eigen strategische keuzes of die van derde bedrijven. Eerder onderzoek had al aannemelijk gemaakt dat als een macro-economische grootheid, bijvoorbeeld belastingdruk, verandert, bedrijven een klein beetje bewegen, niet te veel. Door de veranderingen bij bedrijven kan de economie een omkeerpunt bereiken waardoor de hele economie in elkaar klapt, rekenen Harré en zijn medewerkers voor. Het is, denken de onderzoekers, mogelijk een stabiele toestand te vinden waarbij de bijdragen van bedrijven aan de economie in financiële termen worden gemaximaliseerd. En áls de economie dreigt af te glijden naar een ineenstorting, zou door kleine veranderingen een katastrofe zijn te voorkomen, schrijven ze.
Dat alles valt en staat natuurlijk met de mogelijkheid om ook echt aan die knoppen (=economische parameters) te kunnen draaien en of je daadwerkelijk weet waar je economisch ten opzichte van die ‘omkeerpunten’ staat. Dat lijkt nog (?) niet het geval te zijn. Dus? Ik houd er voorlopig nog maar op dat economie geen wetenschap, al die mooie economische formules ten spijt.

Bron: Eurekalert

Hersens haarscherp in beeld

De hersens werden in 7400 flinterdunne plakjes gesneden.

De hersens werden in 7400 flinterdunne plakjes gesneden.

In het onderzoekscentrum Jülich in Duitsland is opname van hersenen gemaakt die zo’n 50 keer gedetailleerder zou zijn dan nu voorhanden hersenplaatjes. De hersens van een 65-jarige (uiteraard overleden) werden daartoe in 7400 van 20 micrometer (1 µm = 0,001 mm) flinterdunne plakjes gesneden. Die werden elk afzonderlijk gescand en uit die 7400 beelden werd een ruimtelijk plaatje gemaakt.

Bron: Der Spiegel