Kunnen bacteriën helpen tegen darmkanker?

Darmflora

De diversiteit van onze darmflora is de laatste 150 jaar sterk verarmd

Darmkanker is een van de meest voorkomende kankers. Ter bestrijding van die kanker wordt vaak chemotherapie toegepast, eventueel in combinatie met probiotica en vezelrijke voeding. In labproeven met celkweken bleken bepaalde bacteriën en plantenvezels in combinatie de groei van kankercellen af te remmen. Lees verder

Honderden zwakke plekken kankercellen blootgelegd

Longkankercellen

Longkankercellen

Ik heb op deze plek wel eens geklaagd dat er bijna elke dag wel een ‘doorbraak’ op het gebied van kanker of een nieuw therapeutisch doelwit is gevonden zonder dat die vindingen al te veel hebben betekent voor resultaat van kankerbehandelingen. Dat is hoogstwaarschijnlijk sterk overdreven en (dus) ook niet helemaal terecht, maar eindelijk blijken onderzoekers zich eens met het grotere geheel te zijn gaan bezighouden. Met behulp van de CRISPR-methode hebben ze in driehonderd kankermodellen en bij dertig verschillende kankersoorten onderzocht welke genen wezenlijk zijn voor de overleving van kankercellen. Dat zijn er een hoop: duizenden. De onderzoekers gaven ook aan welke daarvan het meest in aanmerking komen als therapeutisch doelwit. Ze maakten een lijst van 600 doelwitten. Lees verder

Geen biopsie meer nodig om diagnose kanker te stellen (?)

Kanercelanalysator

De kankercelanalysator van Nagrath (afb: univ. van Michigan)

Om er achter te komen wat de aard van een gezwel is en of er uitzaaiingen dreigen/zijn wordt meestal een stukje tumorweefsel onderzocht. Het lijkt er op dat die operatieve ingreep binnen niet al te lange tijd tot het verleden zou kunnen behoren. Onderzoekers zouden een manier gevonden hebben om met behulp van een draagbaar apparaatje kankercellen uit het bloed te verzamelen. Dierproeven met honden zouden goede resultaten hebben laten zien. Lees verder

Zeewormen en kwallen ‘leveren’ kankermedicijnen

De zeeworm Eulalia viridis heeft medische kwaliteiten

De zeeworm Eulalia viridis (afb: WikiMedia Commons)

Er zijn mensen die denken dat de natuur de middelen levert om ons te weren tegen vele zo niet alle kwalen en aandoeningen. Feit is dat er regelmatig verhalen opduiken over stofjes die in de natuur voorkomen en die effect blijken te hebben bij de bestrijding van ziektes. Russische onderzoekers hebben in de Troitsabaai in de Japanse Zee weekdieren hebben gevonden die stoffen produceren met een grote antitumor- en antimicrobiële activiteit. Lees verder

Nanodeeltjes kunnen uitzaaiing kanker bevorderen

Lekke bloedvaatjes in de hersens

Bloedvaten moeten enigszins ‘lel’ zijn om voedingsstoffen en afweercellen door te kunnen laten, maar te lek is nooit goed

Er worden allerlei manier verzonnen medicijnen daar af te leveren waar ze hun heilzame werk dienen te verrichten en ze niet nodeloos elders te verspillen. Daarbij worden vaak nanodeeltjes gebruikt als medicijndrager (of postbode). Die nanodeeltjes schijnen echter ook de uitzaaiing van kanker te kunnen bevorderen, doordat sommige nanodeeltjes de wanden van bloedvaten poreuzer maken. Dat is natuurlijk heel ongewenst als je nanodeeltjes gebruikt om kanker te bestrijden. Lees verder

Visolie en vitamine D onwerkzaam tegen kanker

visolie

Visolie

Visolie en vitamine D, twee supplementen waarvan wordt aangenomen dat ze zowel tegen kanker als tegen hart- en vaatziekten werkzaam zijn, hebben hun roep niet (geheel) waar kunnen maken. Epidemiologe JoAnn Manson van de Harvarduniversiteit in Boston en collega’s kwamen tot die conclusie na onderzoek onder 25 000 proefpersonen van vijftig jaar en ouder.  Een deel van de deelnemers nam een van de supplementen, anderen beide terwijl een derde deel placebo’s kreeg. Lees verder

Natuur de bron voor al onze geneesmiddelen (?)

Een alkaloïde uit een tropische plant mogelijk werkzaam tegen alvleesklierkanker

Een plant verwant met lianen in het tropisch regenwoud van Congo voedt de hoop op een medicijn tegen alvleesklierkanker

Er zijn mensen die beweren dat de natuur zo niet alle dan toch vele oplossingen biedt voor een een reeks aan ziektes. Medicijnmannen die deden niet maar wat. Nu zouden een bepaalde tropische plant, verwant aan lianen, een verbinding bevat waar kankercellen dood van gaan (en gezonde cellen

kennelijk niet). Gerhard Bringmann van de Julius-Maximiliansuniversiteit in in Würzburg (D) en Suresh Awale van de universiteit van Toyama ontdekten een stof die als uitgangsstof voor medicijnen zou kunnen dienen die kansrijk zouden kunnen zijn tegen de nog steeds zeer dodelijke alsvleesklierkanker . Lees verder

Onderzoekers ontdekken ‘noodknop’ cel tegen kanker

MicroRNA's

MicroRNA’s vervullen allerlei taken in een cel zoals bij de eiwitvorming

Elke cel heeft een ‘noodknop’ die onder bepaalde omstandigheden wordt gebruikt om de cel te laten sterven. Dat is om te voorkomen dat het misgaat met het organisme. Bij kankercellen zou die ‘noodknop’ ook in werking moeten treden, maar dat gebeurt kennelijk niet altijd. Stoffen die worden gebruikt MicroRNA’s spelen een belangrijke rol in de zelfdoding van kankercellen. Onderzoekers ontwikkelden toxischer varianten van de natuurlijke.voor chemotherapie kunnen die ‘knop indrukken’, maar onderzoekers van de Amerikaanse Northwesternuniversiteit denken nu te weten hoe dat moet. Zonder chemo, dus. Lees verder

Geëtst glasplaatje dient als ‘natuurlijke’ omgeving kankercellen

Geëtst glasplaatje 'natuurlijke' omgeving kankercellen

De tumortjes op de bewerkte glasplaat (het microplatform) (afb: univ. van Hokkaido)

Onderzoekers van de universiteit van Hokkaido hebben een, wat ze noemen, microplatform ontwikkeld waarin kankercellen zich ‘natuurlijk’ zouden gedragen. Onderzoek aan kanker wordt, onder meer, geremd, doordat moeilijke te achterhalen is hoe kankercellen zich in hun natuurlijke omgeving gedragen. Bij wijze van proef bestudeerden de onderzoekers op het microplatform het gedrag van alvleesklierkankercellen. Lees verder

Mysterie Softenon nu eindelijk opgelost.

Het Softenonprobleem eindelijk opgelost (?)

Eric Fischer,

Het is al een oud verhaal. Het middel Softenon (thalidomide) leidde tot misvorming van de ongeboren vrucht (de zogeheten Softenon-baby’s). Van thalidomide bestaan twee ruimtelijk (en daarmee optisch), maar niet chemisch, verschillende isomeren (zogeheten enantiomeren of optische isomeren). Een van de twee zou het kwalijke effect hebben bewerkstelligd, maar al eerder was bewezen dat dat onmogelijk is. Nu na zestig jaar hebben Eric Fischer van het Dana Faber-kankerinstituut in Boston en medeonderzoekers ontdekt dat thalidomide een hele reeks transcriptiefactoren afbreekt met fatale gevolgen. Overigens wordt dat middel juist daarom nu tegen kanker gebruikt. Lees verder