
De oplichtende (=actieve) stercellen in de diverse delen van de muizenhersentjes (afb: Jun Nagai et al./Nature)
Geheugen is een raar ‘ding’. Ik(=as) kan me met glasheldere beelden en al een voorval herinneren toen ik vier was en mijn vader me achter op de fiets naar de Berlagebrug bracht. Daar stond een muntgroene auto met houten strepen. Ik was niet blij toen ik in de auto werd gezet, waar de jongste broer van mijn vader achter het stuur zat. Mijn (glasheldere) herinnering gaat pas weer verder als we met pech in Limburg (leerde ik later) langs de weg staan en een stel opgeschoten jongens met mijn oom onder de kap doken. De rest van de reis en het feest (een eerste communie van een neef) herinner ik me niet.
Hoe werkt dat? En is het niet vreemd dat mensen met geheugenproblemen vaak de oudste herinneringen wel bewaren?
Onderzoekers van RIKEN rond Jun Nagai denken nu dat astrocyten (stercellen) verantwoordelijk zijn voor het stabiliseren van herinneringen en niet de neuronen; althans bij de proefdieren: muisjes Lees verder





De duvel en zijn oude moer, het maakt niet uit wat het is, ‘we’ gebruiken er ki voor. Onderzoekers van de universiteit van Manilla heeft kunstmatige intelligentie nu ook ingezet voor marktkraampjes en sari-sari-winkels (ik=as neem aan kledingwinkels). De dag zal niet ver weg meer zijn dat die nieuwe rage der techreuzen de wereld ‘overneemt’. De techbaasjes, vrees ik, zijn gevaarlijker voor de wereld dan de oorlogshitsers als Netanyahu en Poetin, met autisten als Musk en Zuckerberg. Hoe het zit kan ik niet verifiëren want als ik de koppeling aanklik 
