Categorie archieven: medicijnen

Sponsbacteriën lijken een veelzijdige chemische fabriek

Geplaatst op door
Beantwoorden
Theonella_swinhoei

De gele variant van de spons Theonella swinhoei

Sponzen zijn opmerkelijke wezens. Het zijn ongewervel-den die in symbiose leven met honderden verschillende bacteriën. “Om het simpel te zeggen, sponzen zijn klompen bacteriën waarin soms sponscellen worden gevonden”, zegt Jörn Piel van de ETH in het Zwitserse Zürich. Die bacteriën produceren verschillende interessante stoffen. Met name een bacterie van de Entotheonella-stam blijkt een interessante chemische fabriek, zo constateerden Piel en mede-onderzoekers.  Lees verder →

Vitaminen niet alleen maar gezond

Geplaatst op door
Beantwoorden
Boek vitamine C Pauling

Boek Linus Pauling en Ewan Cameron uit 1979

Ooit predikte Nobelprijswinnaar Linus Pauling het consumeren van grote hoeveelheden vitamine C als afweermiddel tegen een myriade aan ziektes, waaronder uiteraard ook kanker. De ideeën van de in 1994 overleden Amerikaanse scheikundige  worden, als dat al niet duidelijk was, nu definitief onderuit gehaald: antioxidanten als vitamine C, beta-caroteen en vitamine E zouden kanker zelfs een handje helpen. Uit Zweeds onderzoek, gepubliceerd in Science, blijkt dat antioxidanten bij muizen longkanker versterkt. Lees verder →

‘Liefdeshormoon’ oxytocine is ook link

Geplaatst op door
Beantwoorden
oxytocine

De structuurformule van oxytocine

Het natuurlijk hormoon oxytocine heeft een goede naam opgebouwd als chemische ‘vredesstichter”. Het helpt mensen aan rust in het hoofd en autisten en schizofrenen schijnen door het hormoon socialer te worden. Psychologen, ongetwijfeld in Amerika, schijnen echter met het liefdeshormoon te strooien. Dat is niet zo’n goed idee vinden onderzoekers Christopher Cardoso en Anne-Marie Linnen van het Canadese Concordia-universiteit. Te veel oxytocine kan bij jonge mensen leiden tot overgevoeligheid voor de reacties van anderen. Lees verder →

Spermabot: een gevangen zaadcel stuurbaar met magneet

Geplaatst op door
Beantwoorden

Doe een zaadcel een harnas aan en je hebt een spermabot. Daar kun je allerlei leuke en ook interessante dingen mee  doen, bedacht de Duitse onderzoeker Oliver Schmidt van het instituut voor nanowetenschappen in Dresden. Je kunt die cellen afzonderlijk leiden naar een eicel of je kunt ze gebruiken voor het vervoer van medicijnen. Lees verder →

Ibuprofen werkt niet bij verkoudheid of zere keel

Geplaatst op door
Beantwoorden

IboprofenEen studie van de universiteit van Southampton (GB) onder 899 patiënten heeft uitgewezen dat de ontstekingsremmende pijnstiller ibuprofen geen enkel nut heeft bij verkoudheid of keelaandoeningen, ook niet in combinatie met paracetamol. Ook heeft de zieke geen baat bij een stoombad .
Lees verder →

Resultaten veel klinische proeven nooit gepubliceerd

Geplaatst op door
Beantwoorden
Timothy Platts-Mills

Timothy Platts-Mills van de univ. van Noord-Carolina

Van bijna eenderde (29%) van de klinische proeven die in de VS zijn gehouden om medicijnen of therapieën te testen, worden nooit resultaten gepubliceerd. Dat gebeurt vooral met klinische proeven van bedrijven, zo heeft een analyse door onderzoekers van de universiteit van Noord-Carolina van 585 grote onderzoeken die zijn aangemeld op de Amerikaanse webstek ClinicalTrials.gov duidelijk gemaakt. Van het grootste deel daarvan (78%) zijn zelfs geen gegevens te vinden op de stek. “Het betekent”, zegt onderzoeker Christopher Jones, ” dat bijna 300 000 mensen voor niets zijn blootgesteld door deelname aan klinische proeven.” Lees verder →

Resistentie antibiotica kost VS 23 000 doden per jaar

Geplaatst op door
Beantwoorden
CRE-bacterie: omniresistent

De relatief zeldzame CRE-bacterie is resistent tegen alle antibiotica op de markt (foto CDC)

Elk jaar worden tenminste 2 miljoen Amerikanen ziek door toedoen van antibioticaresistente bacteriën, waarvan er meer dan 23 000 overlijden. Dat staat in een rapport van de Amerikaanse gezondheidsdienst CDC. De schatting komt lager uit dan eerdere taxaties, deels te verklaren doordat de CDC die gevallen schrapte waarbij besmetting met resistente bacteriën niet de directe doodsoorzaak was. In 2007 hield de CDC het nog op 100 000 doden per jaar. Toch lijkt het er op dat de VS, waar zeker in het verleden antibiotica voor het minste of geringste werd voorgeschreven, in de nabije toekomst een groot probleem hebben bij de bestrijding van zelfs de simpelste infectie.  Lees verder →

Lever maar een plasje in

Geplaatst op door
Beantwoorden

UrinemonsterAls we iets mankeren, dan wordt er vaak bloed geprikt om een diagnose te stellen. Een heel enkele keer moeten we een plas inleveren, maar dat zou in de toekost wel eens heel anders kunnen worden. Onderzoekers van, onder meer, de Canadese universiteit van Alberta vonden meer dan 3000 verschillende stoffen in urinemonsters. Urine bevat vijf tot tien keer meer stoffen dan andere biologische vloeistoffen. Zo komen 480 stoffen in urine voor die niet in bloed worden gevonden (wat op zich al weer een nieuw licht werpt op de afvalverwerking in ons lichaam). Een goudmijn voor diagnostici, zou je zeggen.
Onze plas bevat, onder meer, afbraakproducten uit ons lichaam. Dat is al lang bekend, maar toch wordt urine weinig gebruikt bij het stellen van een diagnose. Een bekend voorbeeld en dus uitzondering is de urinemonsters die worden gebruikt worden bij dopingcontrole. Bloedmonsters zijn verre favoriet. “Medische handboeken kennen zo’n 50 tot 100 stoffen, waarvan er maar zes à zeven nauwkeurig bepaald kunnen worden”, zegt David Wishart van de universiteit van Alberta.
Het onderzoek leverde een lange lijst op van 3079 stoffen. Die kwamen uit urinemonsters van 22 gezonde personen. Het voorkomen van de stoffen in de monsters werd bepaald met behulp van analysetechnieken als NMR-spectroscopie (een techniek die verwant is aan MRI), een massaspectrometrie, gas- en vloeistofchromotografie. Daarnaast werd een eeuw aan wetenschappelijke literatuur over dit onderwerp doorgeploegd.

Piesende mannen

Per dag lozen we zo’n 1,5 tot 2 l urine: een zwembad vol van 8 x 5 x 1,5 m gedurende ons leven.

Het resultaat is een nooit eerder met zo’n precisie opgeschreven ‘inventarislijst’: 72 stoffen zijn afkomstig van bacteriën, zo’n kleine 1500 zijn (afbraak)producten van ons lichaam en zo’n 2300 komen van allerlei andere bronnen zoals voeding, medicijnen, drugs, cosmetica en stoffen die we via het milieu innemen. Dat het optelsommetje niet klopt heeft te maken met het feit dat sommige stoffen in meer dan een van de drie categorieën kunnen voorkomen.
Onze urine is ook rijk geschakeerd. Van de 356 typen chemische verbindingen die scheikundigen onderscheiden, komen er 230 in onze plas voor. De onderzoekers hebben hun gegevens in een databank gestopt.
Nu worden, zoals gesteld, nog maar een paar ziektes via urinemonsters vastgesteld, onder andere suikerziekte, maar de verwachting is dat dat aantal drastisch zal toenemen; ook bij het diagnosticeren, bijvoorbeeld, van diverse typen kanker. Overigens is de lijst met stoffen nog lang niet compleet. Wishart is er van overtuigd dat met betere analysetechnieken nog talrijke andere stoffen zullen worden gevonden, die dan op hun beurt weer kunnen ‘helpen’ bij de diagnosticering.

Bron: Futura-Sciences

Spierziekte lijkt behandelbaar

Geplaatst op door
Beantwoorden

Een preklinische studie in de VS bij muizen, geeft aanleiding tot de veronderstelling dat spierdystrofie is te behandelen. Spierdystrofie is een ziekte waarbij de spieren ernstig worden aangetast. In een studie gepubliceerd in het tijdschrift van de Europese moleculair-biologische organisatie EMBO blijkt dat het medicijn VPB15, ontwikkeld door Reveragen Biopharma, de ontstekingen vermindert bij muizen met symptomen die lijken op Duchenne-spierdystrofie. De onderzoekers ontdekten dat het medicijn spieren  beschermt en versterkt, zonder dat het de nare bijeffecten heeft van de medicijnen die nu gebruikelijk zijn zoals glucocorticosteroïden en prednison. De Duchenne-variant van spierdystrofie leidt tot ernstige aantasting van de spieren. Wereldwijd zijn er zo’n 180 000 patiënten. Langdurig gebruik van glucocorticosteroïden veroorzaakt uiteindelijk broze botten, leidt tot onderdrukking van het afweersysteem en van de productie van het groeihormoon.

De onderzoekers van het nationaal kinderziekenhuis in Washington DC zagen ook dat VBP15 de transcriptiefactor NF-kB remt, een signaalmolecuul dat in verband wordt gebracht met ontstekingen en weefselschade. Eerder hadden ze al ontdekt dat NF-kB actief is in spiercellen met een dystrofine-tekort, jaren voordat de ziekte merkbaar wordt. Het idee is daarom ook dat een vroegtijdige behandeling met VBP15  de ziekte zou kunnen voorkomen of tenminste vertragen. “Het wordt steeds duidelijker dat het celmembraan en de reparatie daarvan belangrijke factoren zijn in spier-, hart- en zenuwziektes en bij ademhalingsproblemen”, zegt hoofdauteur Kanneboyina Nagaraju. “De chemische eigenschappen van VBP15 doen ook mogelijkheden vermoeden bij de behandeling van andere ziektes dan spierdystrofie.” Reveragen Biopharma is niet financieel betrokken geweest bij de studie, zo meldt EMBO.

Bron: E`urekalert

Wereldnieuws: Zweden maken magnesiumcarbonaat!

Geplaatst op door
Beantwoorden

magnesiumcarbonaatAls je niet beter wist zou je denken dat het 1 april was: Zweden maken magnesiumcarbonaat. De onderzoekers hebben er over geschreven in het vrij serieuze, ‘open’ blad PLoS One, dus dan ga je er maar van uit dat het groot nieuws is. Het grote probleem met magnesiumcarbonaat is dat er altijd water aan gaat zitten en, onder meer, hydraten vormt. Ik zou zeggen, dat stook je er toch af, maar dat schijnt vrij lastig te zijn. Het wordt dan ook wel als ‘onmogelijke stof’ betiteld (zo zie je maar weer dat ik tijdens mij 5,5 jaar scheikundestudie weinig heb opgestoken).
Al sedert het begin van de vorige eeuw proberen scheikundigen watervrij magnesiumcarbonaat te maken, maar dat lukte eigenlijk alleen door, zoals ik al zei, het water er uit te stoken. Ook dan is die verbinding instabiel. Ik kan het nog steeds niet geloven, maar in een oud handboek met eigenschappen van organische en anorganische verbindingen staat magnesiumcarbonaat niet vermeld.
Zoals vaker gebeurd is, leek het er op of de proefnemingen die Johan Forsgren van de universiteit van Uppsala hadden gedaan mislukt waren. De proefopstelling bleef een weekeinde zonder toezicht door’draaien’. De maandag er op ontstond onder de wetenschappers grote beroering. Er had zich een stijve gel gevormd: het ‘onmogelijke materiaal’. Het lijkt er op dat de verdrievoudiging van de kooldioxidedruk (dat gas moet met magnesiumoxide reageren en magnesiumcarbonaat opleveren) de truc is geweest om de reactie naar wens te laten verlopen onder verder milde omstandigheden (reactietemperatuur van 70°C).
Magnesiumcarbonaat is een stof die uitzonderlijk veel water kan opnemen (vandaar ook de grote problemen het te maken). Het zout, door de Zweedse onderzoekers upsaliet gedoopt, heeft vooral toepassing als absorbens. Het materiaal is uiterst poreus. Het kan grote hoeveelheden water maar ook olie of ander vloeistoffen opnemen. Te denken valt aan toepassingen in klimaatbeheersingssystemen. Verder wordt magnesiumcarbonaat ook in de farmaceutische industrie toegepaste vanwege, mogelijk, therapeutische eigenschappen. Voor die toepassingen voldoen echter ook de hydraten (de verbinding met watermoleculen).

Bron: Der Spiegel