Kunstmatige intelligentie laat zich erg makkelijk foppen

Ki makkelijk te foppen

Plak wat dingetjes op een stopbord en het ki-systeem leest ’45’ (afb: Nature)

Kunstmatige intelligentie wordt tegenwoordig overal bijgehaald, maar die techniek blijkt ontzettend makkelijk te flessen te zijn. Koester de menselijke intelligentie zo lang ki nog verregaand onbetrouwbaar is. Dan hebben we het nog niet eens over de energierekening gehad die ki ons presenteert. Net als bij allerlei veelbelovende medicijnen wordt bij dit soort ‘veelbelovende’ technologieën nooit het prijskaartje getoond… In Nature staat daar een mooi verhaal over. Lees dat, zou ik zeggen. Lees verder

Intel ontwikkelt Nervana-processoren speciaal voor ki

Of we er blij mee moeten zijn weet ik niet, ik bedoel met kunstmatige intelligentie (ki). Er zitten aan die techniek heel wat nare kantjes, maar er zouden ook mooie dingen mee te doen zijn. Een belangrijk probleem bij ki-toepassingen is dat die zoveel energie vreten (een van die nare kantjes). Intel heeft daarom speciaal voor ki twee nieuwe processoren ontwikkeld die, verhoudingsdgewijs, minder energie zou vreten. Een Nervana dus (geen Nirwana). Lees verder

Ki grotere milieuramp dan de auto (?)

Energiehongerige ict-branche

Datacentra vreten een hoop energie, onder meer voor koeling (afb: Google)

Steeds meer van ons leven wordt opgehangen aan computers en we doen met zijn allen net of die elektronen hun werk gratis doen. Dat is natuurlijk allerminst het geval en het voorval van de cryptomunten als bitcoin met hun blokketens waarvoor veel gerekend moet worden maakte duidelijk dat het energieverbruik daarbij nogal in de papieren loopt. Iets soortgelijks geldt voor kunstmatige intelligentie. Volgens recente schattingen kan de koolstofvoetafdruk  van het leerproces van een ki-systeem zoveel energie kosten dat bij het opwekken daarvan 284 ton kooldioxide ontstaat. Dat zou net zo veel zijn als een gemiddelde auto in zijn hele ‘leven’ uitstoot. Lees verder

Lichtchip maakt computer aanzienlijk zuiniger

LLichtchip: snel, energiezuinig en effeiciënt

De lichtchip bedoeld als ki-versneller (afb: MIT)

Het MIT in Cambridge (VS) heeft een chip ontwikkeld die niet met elektronen werkt maar met licht. Die lichtchip zou aanzienlijk minder energiehongerig zijn dat de huidige elektronische en zou kunnen worden gebruikt om gegevens te verwerken via een groot neuraal netwerk en zou daarmee miljoenen malen efficiënter zijn dan de huidige elektronische tegenhangers, aldus de MIT-onderzoekers

. Lees verder

Hersensignalen omgezet in (redelijk) verstaanbare taal

Signalen spraakcentrum omgezet in gesproken taal

Signalen uit de hersens werden eerst omgezet in bewegingen van het spraakorgaan (afb: UCSF)

Het schijnt dat onderzoekers in Amerika rond Gopala Anumanchipalli van de universiteit van Californië in San Francisco een manier hebben gevonden om signalen van het spraakcentrum in de hersens om te zetten in verstaanbare taal. Dat gaat dan in twee stappen: eerste worden de signalen die mond, gehemelte en keel aansturen geregistreerd waarmee een virtueel spreekorgaan wordt ‘bediend’; daaruit destilleert een tweede algoritme het bijbehorende geluid. Dat systeem zou een beter resultaat opleveren dan de pogingen die tot nu toe gedaan zijn, vinden de onderzoekers zelf. Lees verder

Volwassen hersens zouden nauwelijks nieuwe cellen aanmaken

Het zeepaardje met daarin de getande winding

Hippocampus met daarin de getande winding (gyrus dentatus)

Het is zo langzamerhand een niet eindigend welles/nietes-spelletje. Na jaren te hebben gedacht dat we ons hele leven moesten doen met de hersencellen die we bij de geboorte hadden werd ontdekt dat dat niet helemaal zou kloppen. In bepaalde delen, met name de hippocampus (het zeepaardje), zouden ook tijdens ons volwassen leven nieuwe hersencellen worden aangemaakt. Nu komen onderzoekers rond neurobioloog José Manuel Garcia Verdugo van het Cavanillesinstituut weer tot de conclusie dat volwassen hersencellen nauwelijks nieuwe hersencellen aanmaken, zeg maar niet. Dat zal vast niet het laatste woord over dit onderwerp zijn. Lees verder

Trillende kiezelstaafjes als onderdeel van een computer(?)

Reservoircomputer meet en rekent

Het trillende siliciumstaafje (rood) is het hart van de reservoircomputer. De aandrijving geel en rood en blauw zijn de meetonderdelen (afb: Guillaume Dion)

Onderzoekers in Canada hebben een computerachtig systeem ontwikkeld waarbij de niet-lineaire dynamica van trillende kiezelstaafjes onderdeel uit maakt. Dit huwelijk van elektronica en mechanica (MEMS gedoopt), door de bedenkers reservoirrekenen genoemd, maakt het mogelijk om neurale netwerken te bouwen die kunnen omgaan met ki-toepassingen zoals patroon- en woordherkenning. Die reservoircomputers zouden veel minder energie nodig hebben dan de traditionele elektronische rekentuigen. Lees verder

‘Hersencomputer’ blijkt onverwacht snel

'Hersencomputers'

Computers gebouwd als onze hersens (afb: IBM Research)

IBM-onderzoekers werken aan een nieuw type computer dat veel beter dan de huidige zou kunnen omgaan met de almaar wassende datastroom en met kunstmatige intelligentie. De architectuur daarvan is geïnspireerd op die van onze hersens (vandaar mijn term ‘hersencomputer’) en zou in tests de huidige computers met ki-algoritmes verre achter zich hebben gelaten in snelheid. Tot verrassing van de onderzoekers, overigens. Lees verder

Optisch neuraal netwerk lijkt te functioneren

optische neurale netwerken

Tien ‘invoerneuronen’ waren elk verbonden met tien ‘uitvoerneuronen’ het geen een vierkant van honderd ‘beeldpunten oplevert (afb: NIST)

Onderzoekers van het Amerikaanse norminstituut NIST hebben laten zien dat het mogelijk is met licht een neuraal netwerk te laten functioneren. Snel als het licht (dus). Om nou te zeggen dat het (voor deze leek; as) spectaculair is… Neuh, niet echt. Lees verder

Robot gemaakt met zelflerende neurale netwerken als ‘hersens’

Hond met zelflerende neurale netwerken

De ‘hond (afb: UGent)

Bij het onderzoek op het gebied van kunstmatige intelligentie (ki) zijn diepe neurale netwerken tegenwoordig de grote mode. Met behulp van die systemen lijken machines/robots steeds meer menselijke trekjes te krijgen en leren daarmee, bijvoorbeeld, mensen op foto’s te herkennen of teksten te begrijpen. Jonas Degrave van de universiteit van Gent heeft voor zijn promotieopdracht die netwerken gebruikt om een robot aan te sturen, zijn hersens zou je kunnen zeggen. Lees verder