Mijnbouw vernielt nogal wat in Indonesië, vooral kolenmijnen

Goudwining-langs-de-Kahayan-in-Centraal-Kalimantan

Goudwining langs de Kahayan in Centraal-Kalimantan (afb: nusantara-atlas.org)

Dit verhaal gaat over Indonesië maar we hadden net zo goed Duitsland (bruinkoolwinning) of Zweden (ijzermijn) kunnen nemen, waar mijnbouw hele dorpen en steden van de aarde heeft gevaagd en het land van elk bewijs van natuur hebben ontdaan. In Indonesië is sedert 2001 tot en met 2023 721 000 ha (7120 km2) drastisch veranderd door grondstofwinning zo blijkt uit satellietbeelden die bestudeerd zijn door onderzoekers van TreeMap. Van die 721 000 ha was zo’n 150 000 ha oorspronkelijk regenwoud. Een en ander is vastgelegd in de Nusantara-atlas. Lees verder

Europarlement stemt in met richtlijnen over recht op reparatie

Het Europees Parlement heeft ingestemd met nieuwe richtlijnen over het recht op reparatie van producten. Na formele goedkeuring van de Europese Commissie en de Ministerraad en publicatie in het Publicatieblad hebben lidstaten twee jaar de tijd om de richtlijnen, eventueel met aanvullingen, in nationale wetten te verankeren. Overigens is het recht op reparatie alleen maar van toepassing op een beperkt aantal producten. Lees verder

Mijnbouw in Afrika bedreigt mensapen

schadelijke effecten mijnbouw voor natuur en biodiversiteit

Winning van voor de klimaatverandering belangrijke elementen is slecht voor mensapen (afb: Jessica Junker et. al/Science)

Volgens onderzoek van, onder meer, het Duitse centrum voor biodiversit-eitsonderzoek iDiv zijn de nadelen van grondstofwinning tot op heden ernstig onderschat. Zo bedreigt de winning en zoektocht naar koper, lithium, zeldzame aarden – elementen die alle belangrijk zijn voor, ironische genoeg, de overgang naar een duurzamere toekomst – het voortbestaan van mensapen in Afrika. De strijd tegen klimaatverandering mag niet ten koste gaan van natuur en biodiversiteit, vinden de onderzoeksters. Lees verder

Noorwegen kwakt 170 miljoen ton mijnafval in een fjord

FørdefjordNoorwegen heeft voor de tweede keer in korte tijd het slechte voorbeeld gegeven op gebied van milieubeleid. Onlangs keurde het Noorse parlement een voorstel van de regering goed om diepzeemijnbouw toe te staan in het Noorse deel van de Atlantische Oceaan. Nu geeft de Noorse overheid al weer toestemming om 170 miljoen ton mijnafval in het Førdefjord te kieperen.  Noorwegen is, met Papua-Nieuw Guinea en Turkije, een van de drie landen in de wereld die het toestaat om afval in zee te storten. Het dispuut over de storting duurt al vijftien jaar. Lees verder

Noorwegen begint met linke diepzeemijnbouw

Noorwegen heeft zich definitief begeven op het ‘doornige pad’ van de omstreden winning van mineralen op de zeebodem. De Noorse regering heeft een dergelijk plan voorgelegd aan het parlement die het goedkeurde. Gevreesd wordt dat diepzeemijnbouw grote schade zal toebrengen aan kostbare aquatische ecosystemen.  Noorse onderzoekers stellen dat diepzeemijnbouw een onherstelbare schade zal veroorzaken aan ecosystemen en biodiversiteit in zeeën en oceanen. Lees verder

Effecten van helft van de mijnbouwgebieden niet (goed) onderzocht

Illegale goudwinning in Peru

Die illegale goudwinning in Los Amigos in Peru is ook vanuit de ruimte te zien (afb: NASA)

Blijmoedig worden er regelmatig allerlei prachtige, ‘groene oplossingen’ voorgesteld zonder dat er gekeken is waar de daarvoor benodigde grondstoffen vandaan moeten komen. De elektrisering van het personenverkeer (=de auto), bijvoorbeeld, zou goed zijn voor het klimaat, maar daarvoor is een onder meer gigantische hoop lithium nodig. Volgens een artikel in Nature is meer dan de helft van de mijnbouwgebieden, we praten over een gebied van 120 duizend km2, niet gedocumenteerd en dus ook niet bekend welke effecten die, ook verlaten, mijnen hebben. Lees verder

Hergebruik lithium wezenlijk voor groene overgang

Opwerking lithium uit afgedankte batterijen

Zo stellen de onderzoekers de voordelen van hun opwerkingsmethode van lithium uit batterijen boven bestaande methoden voor (afb: Yu-Guo Guo et. al/Angewandte Chemie)

Lithiumbatterijen krijgen een belangrijke rol in de overgang naar een duurzame(re) samenleving, maar dan is opwerking en hergebruik van het ‘witte goud’ onontkoombaar. Nu al wordt er gevochten om de lithiumbronnen (bestaande en nieuwe), maar winning is alles behalve duurzaam. Opwerking en hergebruik zou echter lastig zijn. Chinese onderzoekers denken een oplossing gevonden hebben. Lees verder

Zeezandwinning verwoestend voor zeeleven

beton

Zand wordt onder meer gebruikt voor de productie van beton

Jaarlijks wordt er zo’n zesmiljard ton zand uit de oceanen gebaggerd. Volgens het milieuprogramma van de VN (UNEP) is dat zowel slecht voor het zeeleven als voor de (menselijke) kustbewoners. Deze bedreiging komt nog eens bovenop de andere door de mens veroorzaakte bedreigingen zoals verzuring, opwarming en kunststofvervuiling. Ook het veertiende duurzame-ontwikkelingsdoel van de VN, de bescherming en het duurzame gebruik van de oceanen, lijkt steeds verder uit het zich te verdwijnen. Lees verder

Schepje ‘suiker’ en de vloei(stof)batterij werkt beter

Vloei(stof)batterij

Een schepje suiker doet wonderen (afb: PNNL)

Met een schepje suiker (β-cyclodextrine) blijkt capaciteit en levensduur van de vloei(stof)batterij een aanzienlijke impuls te krijgen. Die type batterijen zouden dienst kunnen doen om de stabiliteit van stroomvoorziening door zonne- en windenergie te waarborgen en bovendien zouden die niet afhankelijk (hoeven) zijn van eindige en soms schaarse grondstofvoorraden. Dan mag je pas over groen praten. Nu de praktijk nog. Lees verder

Hoe houden we winning zeldzame aarden ‘netjes’?

Zeldzame aarden

Oxides van de zeldzame aarden praseodymium, cerium, lanthaan, neodymium, samarium en gadolinium (afb: WikiMedia Commons)

Zeldzame aarden vormt een groep elementen die voor diverse toepassingen wezenlijk is, voor in elektronische toepassingen. Onze steeds stijgende honger naar dergelijke producten maakt winning onvermijdelijk, maar daarbij worden nogal onaangename stoffen gebruikt. Nu hebben Chinese onderzoekers, de grootste voorraden van die elementen komen in China voor, een alternatieve, minder vieze winningsmethode voorgesteld om die overgangsmetalen van hun ‘omgeving’ (klei) te scheiden: elektra (maar aan het eind zijn alle voorraden uitputbaar). Volgens geologe Anouk Borst van de KU Leuven een grote vooruitgang. Lees verder