Harlan maakt van grafische processor supercomputer

Een grafische processor doet/kan veel meer dan verwerken van beelden. Foto: Flickr/Wimox

Grafische processors zijn kleine chips die voor veel meer zaken gebruikt kunnen worden dan voor beeldverwerking. Zo gebruikt Google ze voor het modelleren van het menselijk brein en gebruikt het internetbedrijf SalesForce ze voor het analyseren van de gegevensstromen op Twitter. Grafische processors zijn goed in parallelle verwerking, het tegelijkertijd afhandelen van duizenden taken.
Het punt is dat je daarvoor aparte programmatuur moet ontwikkelen om daar maximaal gebruik van te kunnen maken. Eric Holk, een promovendus aan de universiteit van Indiana, heeft een programmeertaal ontwikkeld, Harlan, die speciaal ontworpen is voor grafische processors. Holk: “Het programmeren voor zulke processors bevat nog steeds veel basaal werk, die je afhoudt van het eigenlijke doel. Wij wilden een systeem dat dat voor de programmeur doet, terwijl die zich op het echte werk kan richten.”
De centrale processor in een computer werkt snel, maar in het algemeen niet parallel (het kan wel, maar ze zijn er niet voor ontworpen). Als je een grafische parallele processor op de juiste manier ‘aanspreekt’, kan die, per saldo, sneller werken dat die veel snellere seriële processor. Dan gaan we denken aan een supercomputer.
De grafische processor heeft zich ontwikkeld van een component dat puur bedoeld was voor de beeldverwerking tot een parallel systeem met verschillende programmeerbare kernen waar je van alles en nog wat mee kan. Het is heel goed mogelijk dat beide, de centrale en de grafische, processors op den duur zullen versmelten, maar ondertussen kun je veel meer uit de beeldverwerkers halen dan beeldverwerking. Amazon biedt GPU-verwerking aan als internetdienst. “Grafische processoren hebben ook meer geheugen, zodat ze relatief simpele berekeningen kunnen maken voor een groot aantal gegevens”, stelt Holk.
Er bestaan al programmeertalen voor grafische processoren, zoals CUDA en OpenCL, maar Harlan zou meer bieden. Holk wilde ook iets ontwikkelen dat van de grond af aan gericht is op de grafische processor. “Meestal wordt het programmeren van de grafische processor ingebed in een andere programmeeromgeving, waarvan je de ook de nukken moet kennen,” verklaart de onderzoeker. “Met Harlan kun je de juiste beslissingen nemen bedoeld voor de grafische processor.”
Harlan is gebaseerd op Lisp ooit in ’58 ontwikkeld door John McCarty voor kunstmatige intelligentie. Of eigenlijk is het daar weer een ‘dialect’ van waar in Indiana veel mee gewerkt wordt: Scheme. Op Lisp zou elke goede programmeertaal gebaseerd moeten zijn, stelde Yukihiro “Matz” Matsumoto, ontwerper van de taal Ruby.
Er zijn ook andere wegen naar Rome, zoals Mozilla’s programmeertaal Rust, maar Holk is er van overtuigd dat zijn taal de mogelijkheden van grafisch processors ten volle gaat benutten.

Bron: Wired

Glycanen (suikers) verraden ziekte

GycaansensorVeranderingen in de samenstelling van een glycaan, gebonden aan een eiwit (lichtgrijs) en drie verschillende lectines (kleur; lectines zijn eiwitten die glycanen kunnen ‘herkennen’.

Glycanen zijn suikers die je als de eerste verdedigingslinie van ons afweersysteem zou kunnen beschouwen. Ze spelen een rol in het op gang brengen van de ’trein’ van het afweersysteem als er indringers zijn gesignaleerd. Het meten van glycanen zou een adekwate methode zijn om ziektes vroegtijdig op het spoor te komen. Het probleem daarbij was de ingewikkeldheid van dit type suikers. De Slowaakse onderzoeker Ján Tkáč heeft samen met zijn medewerkers een biochipsensor ontwikkeld, waarmee, met behulp van binding aan lectines (een bepaald soort eiwitten), de veranderingen in de glycosylering (het binden aan eiwitten of andere organische moleculen) kan worden gedetecteerd, waardoor zo een ziekte bijtijds op het spoor kan worden gekomen. Op deze manier zouden, bijvoorbeeld, kankercellen kunnen worden opgespoord. De gevoeligheid van deze sensor zou een miljoen tot een miljard maal hoger zijn dan die van fluorescentiebiochips, stelt Tkáč.
De chips zijn zo klein dat ze ook in het lichaam toegepast kunnen worden. Op die manier zouden ook indringers kunnen worden getraceerd, die er veel ‘werk’ van maken zich af te schermen van het afweersysteem zoals sommige kankercellen of HIV. Binnen het onderzoeksproject, ELENA gedoopt, zou de glycaanmeter ook betrouwbaarder (moeten) zijn. Analysemethodes waarbij met ‘markeringen’ zoals fluorescentie wordt gewerkt om interacties te kunnen constateren zouden invloed op het meetresultaat kunnen hebben. “Wij meten een elektrische weerstand en hebben geen markeerders nodig. Zo kunnen we de reacties op een natuurlijker wijze meten, dichter bij de bron, waardoor de meting sneller, gevoeliger en betrouwbaarder kan zijn”, zegt de onderzoeker.

Bron: Alpha Galileo

Nederlands is een maffe taal, Duits nog maffer

Nederlands is een van de 25 mafste talen van de wereld, zo heeft taalblog/-bedrijf idibon.com uitgevogeld. Het Duits is met zijn tiende plaats zelfs nog een stukje maffer. Zelfs Engels is een behoorlijke geschifte taal: nr. 33 van de in het totaal 239 genoteerde talen. Hindi is de voorbeeldigste taal die er bestaat; van die 239 dan.
Maar er zijn toch veel meer talen? Dat klopt. De Wereldatlas van taalstructuren (WALS) heeft van 2676 talen gegevens, maar van lang niet alle talen waren genoeg gegevens bekend om ze in te kunnen schalen op de mafheidsschaal. Idibon keek naar een aantal zaken zoals woordvolgorde, lidwoorden, vragende zinnen enzovoorts. Vervolgens werd gekeken welke constructie het meest voorkwam. Dat was normaal. De rest was maf (eigenlijk afwijkend). Zo bekeek Idibon 162 contructies (WALS kent er 192). Een taal deed pas mee als van tweederde daarvan gegevens bekend waren in WALS. Vandaar die 239.

De 25 mafste talen van de wereld.

De 25 mafste talen van de wereld.
In Noord-Amerika: Chalcatongo Mixtec, Choctaw, Mesa Grande Diegueño, Kutenai en Zoque;
in Zuid-Amerika: Paumarí en Trumai; in Australië/Oceanië: Pitjantjatjara en Lavukaleve;
in Afrika: Harar Oromo, Iraqw, Kongo, Mumuye, Ju|’hoan en Khoekhoe;
in Azië: Nenets, Oost-Armeens, Abchasisch, Ladakhi en Mandarijn;
in Europa: Duits, Nederlands, Noors, Tjechisch en Spaans.


Dat betekent niet dat er alleen grote, westerse talen meededen. Er staan ook talen in de lijst die maar weinig sprekers hebben (enkele tienduizenden). Ainu, bijvoorbeeld, is een van de normaalste talen (nr. 3), maar deze in Japan (nog) gesproken taal wordt nog maar door een handjevol mensen gesproken en staat op het punt van uitsterven. Hongaars, door velen als gek en onbegrijpelijk gezien, is een van de normaalste talen van de wereld volgens deze maatlat.
Zegt zo’n lijst wat over de bruikbaarheid van een taal? Helemaal niks natuurlijk. Ook het Mandarijn (zeg maar algemeen beschaafd Chinees) is een maffe taal, want staat in de top 25.

Bron: Onze Taal

Vliegtuig taxiet elektrisch

Een elektrisch aangedreven landingsgestel.
Elektrische motoren drijven het landingsgestel aan van deze A320 (foto: © Éric Drouin, Safran).

Een vliegtuig dat op het vliegveld taxiet gebruikt daarvoor zijn straalmotoren en dat kost nogal wat (fossiele) brandstof en levert ook nog eens kooldioxide op. Op de jongste vliegtuigbeurs In Parijs op Le Bourget, was een A320 te zien die zonder (straal)motoren over het platform bewoog. Dat vliegtuig bewoog zich elektrisch. Beetje vervelend is dat zo’n toepassing dan meteen ‘groen’ genoemd wordt, maar alla.
Normaal gebruikt zo’n Airbus-vliegtuig 750 liter kerosine om een uur te taxiën. Dat is nog bescheiden vergeleken bij een Boeing 747. Die verbruikt zo’n 1250 liter om 17 minuten te kunnen rondrijden. Als je bedenkt dat een vliegtuig per dag zo’n 2,5 uur taxiet, dan scheelt zo’n elektrische aandrijving een hoop kerosine. Daarbij komt dan ook veel minder kooldioxide in de atmosfeer terecht (tot 70%) evenals minder stikstofoxide (50%). Dat zijn cijfers voor het taxiën, maar het betekent ook dat gemiddeld per vlucht zo’n 4% minder brandstof wordt gebruikt, met een navenante lagere kooldioxide-uitstoot. Als ‘bonus’ voor het luchthavenpersoneel (en de passagiers en bemanningen) wordt met die elektrische aandrijving een vliegveld een stuk stiller en zal het fijnstofgehalte er dalen. Ook zijn er geen trekkers (eigenlijk duwers) meer nodig om de vliegtuigen naar achteren te duwen (een vliegtuig kan op de motoren alleen vooruit taxiën).
Het elektrische taxisysteem is ontwikkeld door de bedrijven Safran en Honeywell en het zal in 2016 commercieel worden toegepast in, hoogstwaarschijnlijk vooral, nieuwe vliegtuigen.

Bron: Futura-Sciences

Paypal zoekt de ruimte op

Apollo 17 moon missionAstronaut Eugene Cernan op de maan (1972). Hoe gaan ruimtereizigers betalen?(foto: NASA/Harrison H. Schmitt)

 

 

 

Om de een of andere reden zijn ruimtereisjes aantrekkelijk voor veel mensen. De inschrijving voor de eerste Mars-reis is nu al vele malen overschreden. Hebben die mensen de konsekwenties van hun droomreis wel eens overdacht? Hoe moet het bijvoorbeeld met het betalen van allerlei producten en diensten die je onderweg en aangekomen op je reisdoel nodig hebt? Webbankier Paypal, voor al uw intercontinentale betalingen, heeft daar al over nagedacht. Het bedrijf wil de financiële ruimte in. Althans, het wil samen met, onder meer, de NASA en SETI (club die op zoek is naar buitenaards leven) eens breinbruisen hoe dat zou kunnen. Nu zorgt de NASA nog voor betaling als astronauten buitenaards zijn, maar hoe zal dat gaan bij commerciële toeristenvluchten naar, om te beginnen, de maan? Die hebben geen ‘grondploeg’ van 1000 man op aarde die dat allemaal regelen, zoals astronauten hebben. Er zijn communicatiesatellieten die het elektronische betalingsverkeer (mede) mogelijk maken, maar iets regelen voor ruimtereizigers schijnt nog niet zo simpel te zijn. Welke maatschappij gaat voor ons elektronische geldverkeer zorgen? Hoe zit het met de regels?, vroeg Paypal-baas David Marcus zich af.
Marcus denkt dat met de snel dalende prijzen voor ruimtereizen, ruimtetoerisme niet lang meer science-fiction zal zijn. Miljonair Dennis Tito was in 2001 nog $ 20 miljoen kwijt voor een tochtje naar het internationale ruimteschip ISS, maar Virgin vraagt voor zijn eerste ruimtereis, voorzien volgend jaar, slechts een schamele twee dollarton en uit Canada komen nog goedkopere aanbiedingen. Het Russische bedrijf  Orbital Technologies wil in 2016 een ruimtehotel openen.
Ruimtearchitect John Spencer, een van de ‘meedenkers’, is blij met het initiatief van Paypal. Hij denkt dat een regeling voor de ruimte zou moeten lijken op regelingen rond cruisevaarten, maar er zal toch ook specifiekere regelgeving moeten komen. Over cruisevaarten gesproken: Spencer denkt niet dat het ruimtetoerisme zo’n vlucht zal nemen, maar het twijfelt er niet aan dat dit type toerisme bijzonder lucratief zal zijn.

Bron: CNET

Veel café’s verdwenen door rookverbod

Rookverbod doet in twee jaar tijd 3000 cafés verdwijnen
3000 café’s verdwenen in twee jaar rookverbod (foto De Standaard)

Sinds op 1 juli 2011 in België het rookverbod in de horeca van kracht werd, zijn er daar per saldo ruim 3000 cafés verdwenen. Dat schrijft de Waalse krant La Dernière Heure woensdag op basis van cijfers van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ).   Het aantal stopzettingen en faillissementen steeg in die twee jaar met 34% (Brussel zelfs 40%). De animo om een café te beginnen daalde sterk: 22% minder starters. Uiteraard spelen ook andere zaken mee bij de malaise in de Belgische horeca, maar volgens de NSZ is het rookverbod de voornaamste oorzaak voor de achteruitgang.

Bron: De Standaard

Rat met dwarslaesie kan weer plassen

Zenuwcellen
Al heel lang wordt er onderzoek gedaan naar een methode om kapotte zenuwbanen te herstellen. Tot nu toe is dat niet erg succesvol geweest. Resultaten van een onderzoek in het Amerikaanse Cleveland onder aanvoering van Yu-Shang Lee geven hoop voor de toekomst. De onderzoekers slaagden er in om een rat die door een dwarslaesie grotendeels verlamd was, door het laten groeien van zenuwcellen in het ruggenmerg diens plasfunctie enigszins te herstellen. De rat bleef weliswaar grotendeels verlamd, maar kon weer ‘uit eigen beweging’ plassen. Volgens Lee zou dit de eerste keer zijn dat via regeneratie van zenuwcellen bij een dwarsleaesie een dergelijke functie weer in zekere mate werd hersteld.
Bij een dwarslaesie raken de cellen in de hersenstam – waar, onder meer, de besturing van het plassysteem zetelt – het contact kwijt met de cellen in het ruggenmerg die de spieren voor de blaas en de urineweg bedienen. Het lichaam reageert op de verwonding (de laesie) door (litteken)weefsel te laten groeien om verspreiding van ontsteking te voorkomen, maar blokkeert daarmee de aangroei van nieuwe zenuwcellen die weer een verbinding tot stand zouden kunnen brengen.
Met behulp van het enzym chondroitinase tezamen met een fibroblastgroeifactor (fibroblasten zijn bindweefselcellen), voorkwamen de onderzoekers de vorming van littekenweefsel, waardoor op de plaats van de verwonding geïmplanteerde zenuwcellen konden groeien. Drie tot zes maanden na die operatie bleek de rat weer enigszins de beheersing over zijn plas te hebben teruggekregen. Ook zagen de onderzoekers dat er hersenstamcellen (geen stamcellen, maar cellen van de hersenstam) door de wondplaats groeiden. Hoe dat precies gebeurt, weten de onderzoekers niet. Volgens Elizabeth Bradbury van het King’s College in Londen, die op hetzelfde onderzoeksterrein opereert maar niet betrokken was bij het onderzoek, zal er nog wel wat moeten gebeuren alvorens deze therapie bij mensen kan worden toegepast, maar zijn de resultaten hoopvol.
(Meer informatie over dwarslaesie)

Bron: Eurekalert

Kan economie toch een wetenschap worden?

Economie is geen wetenschap, maar een bezigheid die ernstig overschat wordt. Ondanks al dat gestudeer van economen zijn die er nog niet in geslaagd om, om maar wat te noemen, een recept te bedenken voor de bestrijding van recessies. Het is in de economie niet zo dat als je dít doet, dat er dan dát gebeurt. Daarvoor zijn economische processen nog (?) te ingewikkeld voor de economische ‘geleerden’. Zou er geen hulp van natuurwetenschappelijke kant kunnen komen? Er zijn tenslotte natuurwetenschappers die zich bezig houden met wat zij ‘complexe systemen’ noemen.
Een van die complexe wetenschappers is Michael Harré van de universiteit van Sydney. Hij en enkelen van zijn collega’s denken dat je economie wel degelijk om de grote, gevaarlijke klippen heen kunt laten zeilen, door aan de macro-economische knoppen te draaien. Net als bij een echte wetenschap. Ze hebben hun ideeën opgeschreven in het wetenschapsblad European Physical Journal B.
Natuurkundigen hebben een lange ervaring met statistische mechanica bij het bestuderen van kleine fluctuaties rond evenwichtspunten van grote aantallen wisselwerkende deeltjes bij veranderlijke druk en temperatuur. Door die principes toe te passen in de economische speltheorie zou het mogelijk moeten zijn om, bijvoorbeeld, wisselwerkingen tussen beschrijven te beschrijven afhankelijk van de eigen strategische keuzes of die van derde bedrijven. Eerder onderzoek had al aannemelijk gemaakt dat als een macro-economische grootheid, bijvoorbeeld belastingdruk, verandert, bedrijven een klein beetje bewegen, niet te veel. Door de veranderingen bij bedrijven kan de economie een omkeerpunt bereiken waardoor de hele economie in elkaar klapt, rekenen Harré en zijn medewerkers voor. Het is, denken de onderzoekers, mogelijk een stabiele toestand te vinden waarbij de bijdragen van bedrijven aan de economie in financiële termen worden gemaximaliseerd. En áls de economie dreigt af te glijden naar een ineenstorting, zou door kleine veranderingen een katastrofe zijn te voorkomen, schrijven ze.
Dat alles valt en staat natuurlijk met de mogelijkheid om ook echt aan die knoppen (=economische parameters) te kunnen draaien en of je daadwerkelijk weet waar je economisch ten opzichte van die ‘omkeerpunten’ staat. Dat lijkt nog (?) niet het geval te zijn. Dus? Ik houd er voorlopig nog maar op dat economie geen wetenschap, al die mooie economische formules ten spijt.

Bron: Eurekalert

Afweersysteem geactiveerd door goudvaccin

Werkt gouden vaccin tegen verkoudheid?Onderzoekers van de Amerikaanse Vanderbilt-universiteit hebben met succes het afweersysteem voor de mal gehouden met nanobolletjes van goud die bekleed waren met een bepaald eiwit dat kenmerkend is voor het verkoudheidsvirus RSV. Onderzoeksleider James Crowe denkt dat de gebruikte techniek ook is te gebruiken bij vaccinering tegen andere virusinfecties. Meestal is het virus tamelijk ‘vriendelijk’, maar in sommige gevallen kan besmetting een dodelijke afloop hebben. Wereldwijd zouden er, op jaarlijks 65 miljoen besmettingen, enkele honderdduizenden doden RSV-vallen, zo stelt het webblad Science Daily.
De ‘boosdoener’ bij dit verkoudheidsvirus is het eiwit dat F genoemd wordt. Dat zit aan de buitenkant van het RS-virus. Het eiwit zorgt er voor dat het virus een cel binnenkomt en ook dat cellen samenklonteren waardoor het virus moeilijk te bestrijden is door het afweersysteem. Het blijkt ook lastig om op basis van gedeactiveerd of dood virus een goed werkend vaccin te maken tegen dit type verkoudheid.
De spil waar alles om draait is dat eiwit F, zo was de redenering van de onderzoekers. Als dat aan het afweersysteem ‘geleverd’ zou kunnen worden, kan dat zijn ‘plan’ trekken en het virus te lijf gaan als dat nodig is. De onderzoekers besloten een soort nepvirus te maken om een adequate afweerreactie van het lichaam uit te lokken: piepkleine nanobolletjes van goud (21 nm x 57 nm) die qua vorm op het virus lijken, bedekt met eiwit F. Het bleek dat dendritische cellen, die controleren in het bloed voortdurend of er vreemde indringers zijn, reageerden op de aanwezigheid van het ‘nepvirus’. Er werden, zoals het hoort, T-cellen aangemaakt die het virus te lijf gaan. Niet alleen bleken de gouden nepvirussen het immuunsysteem te activeren, ook zou het onderzoek hebben aangetoond dat de goudbolletjes geen gezondheidseffecten hebben, waarmee de weg naar de ontwikkeling van een nieuw type vaccin zou openliggen. Volgens Crowe zou deze nieuwe vaccinvorm niet alleen bij de bestrijding van virusinfecties kunnen worden gebruikt, maar ook bij het onschadelijk maken van bacteriële of schimmelinfecties. Nu moet Crowe nog laten zien dat het gouden vaccin ook in het menselijk lijf werkt.

Bron: Science Daily