Optisch neuraal netwerk verbruikt weinig energie

optische neurale brekingsnetwerken

Schema van het optische neurale brekingsnetwerk. Onderin de ‘brekingslagen’ naar ik begrijp het feitelijke neurale netwerk (afb: Nature)

Licht gebruiken in plaats van elektronen om te ‘rekenen’ is aantrekkelijk vanwege de hoge snelheid van licht ten opzichte van elektronen en de verwachting dat optische systemen (veel) minder energie nodig hebben dan elektronische. Onderzoekers van de universiteit van Californië in Los Angeles rond Aydogan Ozcan hebben nu een optisch neuraal netwerk gebouwd, bedoeld om kunstmatig intelligente dingen mee te doen. Tegenwoordig wordt ki overal bij gehaald, maar elektronische ki-systemen vreten energie en dat is niet gunstig in een tijd dat we te kampen hebben met een ernstige klimaatcrisis juiste vanwege ons hoge energieverbruik. Lees verder

Klimaatmodellen blijken vrij accuraat

Klimaatmodellen

De zeventien modellen. hun voorspelling en de werkelijke aardopwarming (afb: Zeke Hausfather et.al.)

Rekenmodellen die worden gebruikt om de gevolgen van broeikasgasemissies op de aardtemperatuur te berekenen blijken vrij accuraat te zijn, zo beoordeelden Zeke Hausfather en medeonderzoekers. Zij bekeken zeventien klimaatmodellen die tussen 1970 en 2007 zijn gebruikt en vonden dat de meerderheid resultaten voorspelden die “niet te onderscheiden waren van de gemeten waarden”. Lees verder

Oled met isolator geeft nieuw type geheugen

Oled & isolator geeft geheugenelement

De opbouw van het nieuwe pinMOS-geheugenelemnt (afb: TU Dresden)

Aan de basis van de nieuwe opslagtechnologie van onderzoekers van de TU Dresden liggen een organische lichtdiode (oled) en een isolator, gebaseerd op een oud idee. Dat geheugenelement kan niet alleen ‘bediend’ worden door zowel elektra als licht, maar kan ik in porties worden toegevoegd. Dat betekent dat een element verschillende opslagtoestanden heeft. Klinkt ideaal. Lees verder

Amerikaanse artsen niet blij met hun epd’s

EpdOok Amerikaanse artsen werken met elektronische patiëntendossiers (epd). Ook daar zijn die bedoeld om de kwaliteit en de doelmatigheid van de zorg op te krikken, maar de Amerikaanse artsen waardeerden hun epd (ehr in Engelse afko) met een F, iets dat in de buurt van een Nederlandse 1 zwerft. Die epd’s worden ook helemaal niet gebruikt om de zorg te verbeteren, maar om te factureren. Dat schijnt ook in Amerika een heidens karwei te zijn. Die epd’s zouden een belangrijk aandeel hebben in de overwerktheid van artsen, volgens onderzoekers van, onder meer, de Yale-universiteit. Lees verder

Volgens IBM heeft kwantumcomputer Google niets bewezen

Brittlestone-kwantumchip (72 bits)

De nieuwe 72 bits-kwantumchip van Google wordt door Marissa Giustina van de UCSB in het kwantumki-lab gemonteerd (afb: Google)

Vorige maand meldde Google dat zijn 54-bitskwantumcomputer het stadium van de kwantumsuprematie was binnengetreden. Dat wil zeggen dat die excercities heeft uitgevoerd waar de beste digitale computer zijn tanden op stuk bijt of waar die duizenden jaren aan zou moeten rekenen. Volgens IBM-onderzoekers klopt dat niet. Lees verder

Digitale apparaten verbruiken veel energie

Ecologische voetafdruk ITWe doen net alsof al dat digitale gedoe van ons geen energie kost, maar dat is natuurlijk flauwekul. Computers verbruiken energie en in datacentra staan dag in dag uit grote machines om al dat digitale verkeer mogelijk te maken en op te slaan.  Volgens de organisatie https://www.greenit.fr/2019/10/22/12982/“>GreenIT (pdf-document) produceren 34 miljard digitale apparaten over de hele wereld dit jaar naar schatting 1,4 miljard ton broeikasgasen, verstoken 6800 Terawattuur aan energie en verbruiken 7,8 miljoen m3 water en weegt bij elkaar zo’n 223 miljoen ton. “Dat is in massa gerekend het ekwivalent van 179 miljoen auto’s”, zegt Frédéric Bordage, oprichter van de Franse tak van GreenIT. Lees verder

Google zegt ‘kwantumsuprematie’ bereikt te hebben

Brittlestone-kwantumchip (72 bits)

De nieuwe 72 bits-kwantumchip (Bristlecone) van Google wordt door Marissa Giustina van de UCSB in het kwantum-ki-lab gemonteerd (afb: Google)

Ach ja, steeds maar weer die kwantum-computer. Komt ie wel, komt ie niet en als ie komt kan ie dan wat? Ik meld hier regelmatig vorderingen aan dat front, maar de kwantumcomputer lijkt veel overeenkomsten te vertonen met de fusiereactor: diens toekomst ligt gemiddeld 50 jaar verderop en dat verandert niet. Google zegt nou dat zijn kwantumcomputer een berekening heeft gemaakt waartoe de beste digitale supercomputer niet toe in staat is. Dan heb je het over de superieure mogelijkheden van de kwantummachine: kwantumsuprematie. Of dat klopt moeten we nog maar even afwachten. Lees verder

Met isolatie kunnen chips nog kleiner

isolatielaag maakt nog kleinere chips mogelijk

Zo ziet de opgedampte isolatielaag er (idealiter) uit (afb: KU Leuven)

Decennialang was de verkleining van de basiseenheden op geïntegreerde schakelingen (chips) de oplossing voor sneller en meer (en minder energieverbruik), maar die ‘truc’ loopt tegen zijn grenzen aan. Nu denken onderzoekers van de KU Leuven en het onderzoeksinstituut Imec dat die ‘truc’ nog even is voort te zetten met behulp van isolatie. Lees verder

Grootste processor van koolstofnanobuisjes gemaakt

Komt het kiezeltijdperk in de computerwereld langzaam aan zijn eind? Er wordt al enige tijd geëxperimenteerd met koolstofverbindingen als chipmateriaal. Nu hebben onderzoekers van het MIT in Cambridge (VS) de grootste geïntegreerde schakeling gemaakt van koolstofnanobuisjes (knb) tot toe. Onderzoekers zien in koolstofchips een goed alternatief voor kiezelchips aangezien die stroom efficiënter en sneller geleiden dan siliciumchips. Dat ‘mankement’ van silicumchips is tot nut toe opgelost door de de afmetingen van de transistoren daarop steeds kleiner te maken, maar aan die wedloop zit een vrij harde ondergrens. Lees verder

“Ki maakt vak machinegedrag noodzakelijk”

Iyad Rahwan: machinegedragdeskundige

Iyad Rahwan: machinegedrag (afb: Quant Magazine)

Algoritmes worden steeds ingewikkelder, zo ingewikkeld dat we niet kunnen voorspellen wat ze gaan doen. Bij veel toepassingen kunnen je dan grenzen stellen (stel ik (=as) me zo voor) maar bij wat wij kunstmatige intelligentie noemen (ki) ligt dat wat lastiger. Lees verder