Methaan direct gesplitst in koolstof en waterstof

Methaan direct gesplitst in koolstof en waterstof

De methaankraker van KIT en IASS (afb: KIT/IASS)

Aardgas bestaat voornamelijk uit methaan: een koolstofatoom omringd door vier waterstofatomen.  Als je dat verbrandt ontstaat er water en het broeikasgas kooldioxide.  Het Technologisch instituut van Karlsruhe (KIT) en het instituut voor duurzaamheidsstudies (IASS) in Potsdam hebben een proces ontwikkeld om methaan direct te splitsen in koolstof en waterstof. Daarvoor kregen ze de innovatieprijs van de Duitse gaseconomie (wat dat ook moge wezen).
Lees verder

En weer stoten we meer broeikasgassen uit

Fijn stof van dieselauto's verstoort leverfunctiesEn weer hebben wij met zijn allen meer broeikasgassen de atmosfeer in gestuurd. Eind vorig jaar lag het kooldioxidegehalte daar 405,5 delen per miljoen. Dat zou de laatste driemiljoen jaar in de wereld niet vertoond zijn. zo deelt de wereldmeteorologische organisatie (WMO) mee. Ook de uitstoot van het zware broeikasgas methaan is gestegen. De trend is allesbehalve dalend. Lees verder

Broeikasgasconcentratie atmosfeer in 2017 naar nieuwe hoogten

Aardopwarming 2017 in beeld

Oppervlaktetemperaturen vergeleken bij een gemiddelde van 1981 – 2010 (afb: NOAA-rapport)

Erg van dat klimaat, hè, en we gaan over tot de orde van de dag: met autorijden, vliegen, verstoken van fossiele brandstoffen en het eten van vlees. Het nationale Amerikaanse instituut voor oceanografisch en atmosferisch onderzoek NOAA heeft moeten constateren dat de broeikasgasconcentratie in de atmosfeer het vorig jaar hoger waren dan ooit eerder gemeten (pdf-bestand). Lees verder

Redt de wolfspin/springstaartje het poolklimaat ?

Wolfspin eet in opwarmende aarde geen springstaartjes meer

Een wolfspinnetje (afb: Science)

Onzin natuurlijk, maar deze wolfspinnen zouden wel degelijk invloed kunnen hebben op het Arctische klimaat. Als de temperaturen stijgen dan veranderen deze agressieve spinnen van dieet en vreten elkaar op in plaats van insecten die broeikasgasproducerende zwammen in bedwang houden hebben onderzoekers ontdekt. Dat zou dus leiden tot een verminderde uitstoot van die broekasgassenzwammen. Lees verder

Waterkracht is zo ‘groen’ nog niet

'Witte steenkool' is niet altijd zo groen

De waterkrachtcentrales in het stroomgebied van de Mekong (afb: Aalto-universiteit)

De uitstoot van broeikasgassen van een waterkracht-centrale in de Mekong (Zuidoost-Azië) kan hoger zijn dan als die energie zou worden opgewekt met fossiele brandstoffen. Waterkracht werd altijd beschouwd als schone energie, al gaat met de aanleg van stuwmeren vaak een hoop natuur verloren, maar  uit een recente studie van onderzoekers van de Finse Aalto-universiteit blijkt dat de ‘witte steenkool’ soms niet eens zo erg groen is, althans in het stroomgebied van de Mekong. Lees verder

Dooi permafrost ontketent extreem broeikasgas lachgas

Meting lachgasuitstoot bij dooiend permafrost

Onderzoekers aan het werk in Fins Lapland (afb: Carolina Voigt)

Lachgas, distikstofoxide (N2O), wordt gebruikt als verdovings- maar ook als genotsmiddel. Lachgas is ook een heftig broeikasgas met een 300 keer hogere opwarmingspo-tentie dan kooldioxide. Door de aardopwarming dooien steeds grotere delen van de ooit ‘permanent’ bevroren bodem (permafrost). Daardoor schijnt niet alleen de (ook) broeikasgassen methaan en kooldioxide vrij te komen, maar ook lachgas. Volgens onderzoekers heeft dat verstrekkende gevolgen voor de aardopwarming. Lees verder

‘Kortlevende’ broeikasgassen hebben ‘lange armen’

Prognoses van de zeespiegelstijging

De uitersten van de zeespiegelstijging bij een temperatuurstijging van 2 en van 5°C. De plaatjes komen uit een andere studie. (afb: Jevrejeva et.al.)

Koolstofdioxide is het broeikasgas waar ons aller aandacht op gericht wordt, maar vlak de andere broeikasgassen als methaan, chloorfluorkool-waterstoffen (cfk’s) en fluor-koolwaterstoffen (hfk’s) niet uit. Volgens berekeningen van onderzoekers van het MIT in Cambridge (VS) en de Simon Fraser-universiteit kunnen die ‘kortlevende’ broeikasgassen, die maar enkele jaren in de atmosfeer verblijven, vele eeuwen voor veel narigheid zorgen zoals de zeespiegelstijging. Dat gebeurt ook als de mensheid er in zou slagen vanaf midden deze eeuw geen koolstofdioxide meer de atmosfeer in te blazen. Lees verder

Snelle stijging methaanuitstoot verrast onderzoekers

Methaan is een sterker broeikasgas dan koolstofdioxide

Methaanconcentraties in de atmosfeer zijn veel lager dan die van koolstofdioxide, maar methaan heeft een sterker broeikaseffect (afb: Wikpipedia)

Methaan warmt, verhoudings-gewijs, de aarde ruim twintig keer sterker op dan koolstofdioxide, maar de hoeveelheden methaan in de atmosfeer zijn stukken lager dan die van CO2. Bovendien zou methaan in de atmosfeer minder stabiel zijn dan koolstofdioxide.  Tot grote verbazing van onderzoekers lijkt de methaanuitstoot (pdf-bestand) de laatste tien jaar sterk te zijn gestegen. Over de oorzaak tasten ze in het duister. Lees verder

Waarom Charon een rode ‘pool’ heeft

Plutomaan Charon met rode kap

Plutomaan Charon met rode kap (afb: NASA)

De Plutomaan Charon is op zijn noordpool opvallend rood gekleurd. Met gegevens van de NASA-satelliet New Horizons is nu duidelijk geworden waar die kleur vandaan komt: van Pluto. Een winter van 100 jaar en enige energierijke straling zorgen er dat uit deze bestanddelen van de Pluto-atmosfeer rode organische polymere verbindingen ontstaan: tholines. Lees verder

Methaan in Poolzee zou niet in atmosfeer komen

Methaan ontsnapt aan oceanen

Methaan zou in de zomer onbelemmerd naar de atmosfeer kunnen ontsnappen, maar doet dat nauwelijks (afb: CAGE)

Niet eens zo vreselijk lang geleden, tenminste in mijn geheugen, werd er bekend dat de oceanen gigantische hoeveelheden vaste methaanhydraat bevatten, die veilig diep onder water zijn opgeborgen.  Methaan is een stevig broeikasgas en als dat in de atmosfeer komt dan hebben we een nog groter probleem met de klimaatverandering dan nu al voorzien wordt. Onderzoekers van, onder meer, het Noorse instituut voor luchtonderzoek bekeken in de zomer van 2014 250 methaanuitstootplaatsen op de bodem van de Poolzee. Daarvan kwam maar verrassend weinig terecht in de atmosfeer. Waarom is onduidelijk en ook of dat zo blijft.
Lees verder