Robert Springer
Het is nog steeds vrij duister hoe hersens herinneringen opslaan. Onderzoekers van de Amerikaanse Yeshiva-universiteit in de Bronx (New York) hebben een methode ontwikkeld om dat proces te volgen, zonder de hersens al te veel te storen. Ze gebruikten daarvoor muizen die genetisch zo waren veranderd dat moleculen die te maken hebben met ‘herinneren’ een fluorescente vlag meekregen. Met geavanceerde beeldtechnieken konden ze zo het proces volgen, denken ze. Lees verder
Australische onderzoekers rond Paulo de Souza wilden weten wat bijen zo al doen. Dan kun je ze natuurlijk elk afzonderlijk proberen te volgen, maar je kunt ze ook een zendertjes meegeven dat hun positie verraadt. Zo rustten de onderzoekers vijfduizend bijen met een elektronisch ‘rugzakje’ uit, dat 2,5 bij 2,5 meet; millimeters.
Bron: Futura-Sciences
Tim Vines van de universiteit van Brits Columbia
Gegevens van wetenschappelijk onderzoek, zoals uitkomsten van metingen, blijken in een hoog tempo te verdwijnen. Die gegevens zijn nodig om onderzoek te kunnen verfiëren of op voort te bouwen. Timothy Vines van de Canadese universiteit van Brits Columbia onderzocht of hij de experimentele gegevens van 500 willekeurige gekozen onderzoeken in de biologie nog kon terugvinden. Die bleken, zoals al verklapt, in hoog tempo onvindbaar te raken, zo schrijft hij in het blad Current Biology van 19 december.
Lees verder
Science maakt er werk van om de volgens dit blad belangrijkste wetenschappelijke ontwikkelingen in het zonnetje te zetten met zijn doorbraak van het jaar. Winnaar dit jaar is de ontwikkeling rond het verbeteren van het afweersysteem om dat de strijd te laten aangaan met kanker. Daarbij zijn twee ontwikkelingen belangrijk, vindt Science. De eerste is de methode die ontwikkeld is om de ‘rem’ van T-cellen te halen. De andere is de T-cellen buiten het lichaam aan te passen om ze klaar voor de strijd te maken. Hieronder vind je de nummers 2 t/m 9. Het is allemaal erg biologisch, alsof er daarbuiten niets gebeurt. Geen kwantumcomputer- of klimaatdoorbraak, kennelijk.
Genmicrochirurgie voor velen |
CLARITY maakt het brein doorzichtig
 |
Het klonen van mensencellen |
Organen kweken |
Kosmische deeltjesversnellers |
Veelbelovende zonnecellen |
Het nut van slaap |
Bacterieflora en gezondheid |
Uiterlijk doet er toe bij vaccins |
Het ScienceverhaalLuister naar de verhalen over de uitverkoren ontwikkelingen.
|
Bij het ouder worden wordt het NAD steeds schaarser, waardoor de communicatie tussen de mitochondriën en de celkern verslechtert (afb.: Cell)
Er was eens een Australische hoogleraar die naar Harvard in Amerika ging en daar wat met muizen deed, waardoor ze veranderden van muizen van middelbare leeftijd (twee jaar) naar jonge muizen (half jaar oud). Is de ‘apenklier’ die de eeuwige jeugd belooft dan toch eindelijk gevonden? Misschien. Het zal nog moeten worden bewaarheid bij mensen. David Sinclair (dat is ‘m): “Het verouderingsproces is als een getrouwd stel: als ze jong zijn praten ze met elkaar, maar op den duur wordt dat minder. Net als bij dat stel wordt het probleem opgelost door de communicatie te herstellen.”
Ik weet niet of je ooit een aapje hebt gezien met elektroden in zijn hersenpan die vastgekluisterd is aan een soort ijzeren stoel. Het vreet je hart op en je maakt de bijbehorende onderzoeker uit voor dierenbeul (bij ratten is dat al weer een stuk minder). Nu hebben dierenbeulen van de Amerikaanse Wake Forrest-universiteit onder aanvoering van Sam Deadwyler met elektrodes in de hersenen (de hippocampus om wat nauwkeuriger te zijn) van resusaapjes het leervermogen van de beestjes gestimuleerd. Daar zullen die aapjes natuurlijk heel blij mee zijn. Het onderzoek is betaald daar de Amerikaanse legerorganisatie DARPA. Lees verder
Zeg nou eens eerlijk: Lig jij er wakker van als een soort uitsterft? Ongetwijfeld hangt je antwoord af over welk dier het gaat. Een spinnetje? Nee. Een bacterie? Zeker niet, maar hoe zit het met de bij? Als het over biodiversiteit gaat, en het verlies daarvan, dan hoor je eigenlijk alleen de natuurliefhebbers en de biologen wel eens jammeren. De meeste mensen halen er hun schouder voor op, tenzij het om een knuffelbeest gaat (och gut, die arme ijsbeer).
Voor de meesten van onze soort (de mens) telt slechts het eigenbelang: doet dat beest iets nuttigs voor ons mensen? De bij doet dat. We willen dus niet van de bij af. Die levert geld op door hun letterlijk vruchtbare arbeid. In het blad Proceedings of the Royal Society B staat een artikel over de voor de mens nuttige arbeid van de, bedreigde, bij. Planten worden ook wel bestoven zonder bijen, maar volgens die studie is de opbrengst (steeds weer dat nutsmotief) hoger, bij aardbeien ruim de helft meer dan bij zelfbevruchting. Ook de kwaliteit van de bijbevruchte aardbeien is beter en zijn ze langer te bewaren. De bijdrage van bijen aan de aardbeiopbrengst in de EU zou zo jaarlijks goed zijn voor € 1 miljard, schat onderzoeker Björn Klatt van de universiteit van Göttingen. Lees verder
Rechts opnamen van hersencellen met behulp van een tweefotonmicroscoop. Links een beelduitleg van de werking (foto: Wikicommons)
Het is een groot wonder en ook nog steeds een levensgrote vraag hoe het geheugen werkt. Hoe worden herinneringen opgeslagen en hoe komt het dat de oudste herinneringen vaak het best blijven hangen, terwijl er gedurende het leven van de mens heel wat hersencellen het loodje leggen? Onderzoekers van het centrum voor moleculaire neurobiologie in Hamburg (ZMNH) hebben onlangs een tipje van de sluier kunnen oplichten. Ze hebben met een tussenpoos van zeven dagen de functie van afzonderlijke hersencellen in de hippocampus bekeken en zijn op basis daarvan tot de conclusie gekomen dat het huidige verklaringsmodel niet klopt. Lees verder
Schematische voorstelling van de eiwitproductie in een (klei)hydrogel (afb.: Nature-artikel)
Hebben we net een paleontoloog (fossieldeskundige) gehad die zeker weet hoe het leven op aarde een aanvang nam, nu moeten we die mededeling weer met een korrel zout nemen, (b)lijkt. Onderzoekers van de Amerikaanse Cornell-universiteit beweren dat het leven begonnen is in klei. Ze hebben hun stelling proberen te onderbouwen door in klei met behulp van DNA en aminozuren eiwitten te produceren. Hypothese nummer zoveel (met wat onderbouwing, dat wel). Lees verder
Verouderen ruimtevaarders sneller dan aardbewoners? (foto: NASA)
Menselijke cellen die blootgesteld worden aan gewichtsloosheid (mikro-zwaartekracht) verouderen sneller dan op aarde. Dat blijkt uit onderzoek aan endotheelcellen in het internationale ruimtestation ISS die en op aarde. Het, nagenoeg, ontbreken van zwaartekracht lijkt de biologische klok van cellen te ontregelen.