Vloeibare-kristalelastomeren zijn te sturen

vloeibare-kristalekastomeervoetjes

De ‘gekkovoetjes’ gemaakt met lce’s (afb: Wyssinstituut)

Vloeibare kristallen kennen we van tv-schermen. Elastomeren zijn rubberachtige kunststoffen. Combineer die twee en je krijgt vloeibare-kristalelastomeren (lce’s). Die kun je sturen tijdens de synthese, zodat het resulterende materiaal aparte eigenschappen krijgt. Zo zou je een zonnepaneel kunnen maken dat net als een zonnebloem met de zon meedraait, zonder dat je daarvoor een apart mechaniekje hoeft te maken. Dat is maar een van de vele toepassingseigenschappen zeggen onderzoekers van het Amerikaanse Wyss-instituut, onderdeel van de Harvarduniversiteit. Lees verder

IJzer als vervanger voor zeldzame metalen in zonnecellen

IJzer ipv zeldzame metalen in zonnecellen

De ijzerverbinding waarvan Zweedse onderzoekers veel verwachten (afb: univ. van Lund)

In zonnecellen worden metalen gebruikt die zeldzaam en (dus) duur zijn. Zweedse onderzoekers denken een middel gevonden te hebben die zeldzame grondstoffen te vervangen door molecuulcomplexen op basis van ijzer.
Lees verder

Eindelijk weten we waarom spinnendraden zo sterk zijn

De natuur stelt ons steeds weer voor verrassingen. Het blijft een gemeenplaats, maar daarom niet minder waar. Om daar achter te komen hebben de onderzoekers de zaak nu eens met een atoomkrachtmicroscoop bekeken. Een draad van een spinnenweb is vijf keer zo sterk als staal. Lees verder

Onderzoekers verlengen levensduur perovskietzonnecellen

Levensduur perovskietcellen aangetast door butylpyridine

Butylpyridine blijkt te reageren met het halfgeleidermateriaal met ‘gaten’ (afb: Vitautis Getautis)

Onderzoekers uit Litouwen en Zwitserland denken erachter gekomen te zijn waardoor de levensduur, en daarmee de bruikbaarheid, van perovskiet-zonnecellen nog zo beperkt is. De halfgeleider in het zonnecel-materiaal zou reageren met een veelgebruikt additief (butylpyridine). Dat gaat ten koste van de opbrengst. Ze hebben ook oplossingen in de aanbieding. Lees verder

‘Zonne-inkt’ kan gebouwen omtoveren tot zonnepanelen

De ideale organische zonnecel?

Deyan Baran (afb: KAUST)

Eindelijk dan toch komen we van die lelijke zonnepanelen af, zo lijkt het. Onderzoekers van het KAUST-zonnecentrum (Saoedi-Arbabië) rond Derya Baran hebben een fotovoltaïsch materiaal ontwikkeld waarmee dakpannen en ramen kunnen worden omgetoverd tot zonnepanelen met een redelijk rendement. Lees verder

Perovskietzonnecel rijp voor de markt (?)

Perovskietcellen rijp voor de markt?

Zonghao Liu (l) and Yabing Qi (r) met de perovskietplak van 5×5 cm (afb: OIST)

Al een tijdje wordt de lofzang geheven over de prachtige perovskietzonnecellen, maar tot op heden waren er nog te veel problemen met dit alternatief voor siliciumcellen. Nu denken onderzoekers rond Yabing Qi de ontwikkeling zover gebracht te hebben dat de marktintroductie van de perovskietcellen voor de deur staat. Lees verder

‘Poreuze’ verf houdt gebouwen e.d. koel

Verf koelt gebouwen e.d.

Rechts is te zien wat het verschil in temperatuur is tussen muur en met ‘koele verf’ bestreken plaat (afb: Columbia-universiteit)

Ik dacht dat ik het verhaal eerder gehoord had, maar heb het niet kunnen vinden, vandaar dat ik het toch maar vermeld. Dat verhaal is niet geheel zonder belang in een opwarmende wereld: een koelende, want zonreflecterende (polymeer)verf.  Op een gebouw gesmeerd zou dat aanzienlijk koeler zijn dan zonder verf. Dat bespaart energievretende luchtkoelers (als het verhaal klopt). Lees verder

Wordt grafeen het nieuwe silicium?

In de elektronica wordt alles voortdurend kleiner en sneller, maar aan die ‘rattenren’  zitten grenzen. Het lijkt er op dat silicium qua mogelijkheden om alles nog kleiner en sneller te maken die grenzen nadert. Er dient zich een opvolger aan, die ook op andere terreinen veelbelovend wordt genoemd: grafeen. Die speciale vorm van (tweedimensionaal) koolstof blijkt signalen van een lagere frekwentie te kunnen omzetten in hoger frekwenties: van giga- in teraHertz. Die hogere frekwenties kunnen ook navenant meer informatie verwerken. Lees verder

Chemische bindingen op kwantumcomputer gesimuleerd

Chemische binding LiH gesimuleerd op kwantumcomputer

Een kunstenaarsimpressie van een lithiumhydridemolecuul dat zijn energiegrondtoestand nadert (afb: IQOQI Innsbruck)

Onderzoekers uit, onder meer, Australië en Oostenrijk zouden voor het eerst chemische bindingen hebben gesimuleerd op een kwantumcomputer met vier kwantumbits. Zelfs met de krachtigste superrekentuigen zou dat een heidense klus zijn. Toegegeven, het waren nog maar eenvoudige moleculen, maar met vier kwantumbits kun je ook niet meteen de hele (kwantum)wereld doorrekenen… Lees verder