De nieuwe ring voor hartklep groeit mee met het kind

meegroeiende klepring voor lekkende hartkleppen bij kinderenImplantaten kunnen mankementen aan organen e.d. verhelpen, maar wat dat betreft hebben kinderen een probleem. Die groeien en dat doen implantaten normaal gesproken niet. Amerikaanse onderzoekers hebben nu een implantaat voor een hartklep ontwikkeld dat wel meegroeit (meerrekt, eigenlijk), zonder zijn functionaliteit te verliezen. Dan hoeft het implantaat niet tussentijds enkele keren te worden vervangen. Lees verder

“Twijfel aan waarde fMRI-studies onterecht”

Brain connectivityHet hoge aantal vals-positieven in de analyse van functionele-MRI(fMRI)-opnames van de hersens zou wel eens kunnen betekenen dat de uitkomst van veel hersenonderzoek op losse schroeven staat, zo concludeerden vorig jaar Anders Eklund en medeonderzoekers. Recent onderzoek naar de gebruikte analysemethodes zou hebben aangetoond dat Eklund en de zijnen de zaken ernstig overdreven hebben. Paniek zou dus overbodig zijn. Lees verder

Papieren bloedcentrifuge van 20 ct

Een bloedcentrifuge voor 20 cent

Manu Prakash met zijn bloedcentrifuge (afb: Stanforduniversiteit)

Waarschijnlijk gebruiken ze die dingen tegenwoordig niet meer in de ruimte, maar ooit hebben Amerikaanse astronauten pennen gebruikt. Dat waren heel geavanceerde dingen, want anders zou je in het ruimtevaarttuig een inktkliederboel krijgen. Toen de Amerikanen de Russen vroegen hoe ze dat probleem hadden opgelost, zouden die hebben gezegd: met een potlood. Oplossingen van problemen hoeven helemaal niet ingewikkeld te zijn. Manu Prakash van de Californische Stanforduniversiteit bedacht een bloedcentrifuge voor gebruik in het veld van nog geen 20 cent die beter werkt dan een bloedcentrifuge van € 700: twee stevig ronde papiertjes met twee gaatjes, waardoor een draadje gaat dat ritmisch aantrekt en loslaat met daartussen twee rietjes met bloed, een kinderspeeltje. Dat heeft nog een heus artikel in Nature opgeleverd. Lees verder

Lichttherapie zou plaques bij Alzheimer afbreken

Hersengolven

Hersengolven (alfa, beta, teta, delta en gamma) geven de elektrische activiteit van de hersens weer

Het is dat het verhaal staat in het serieuze blad New Scientist, anders zou je het terzijde leggen. De beruchte en de soms (?) verwoestende beta-amyloïdeplaques die bij de ziekte van Alzheimer optreden/ontstaan (?), zouden met behulp van flikkerlicht kunnen worden afgebroken. Tenminste, bij muizen werkte het, zo ontdekten Ed Boyden van het MIT in Cambridge (VS) en zijn medeonderzoekers. Dat flikkerende licht (40 Hz) zou in de hersens gammagolven teweeg brengen, een type hersenactiviteit dat zwakker is bij Alzheimerpatiënten dan bij mensen met gezonde hersens. Lees verder

Aap met dwarslaesie loopt weer met hersenimplantaat+

Met hersenimplantaat en ruggenmergimplantaat kan aap met dwarslaesie weer lopen

Het hersenimplantaat op een siliconenmodel van de apenhersens (afb: EPFL)

Sommige dieren krijgen ‘loopopdrachten’ van hun ruggenmerg. Daarom lopen kippen nog als ze hun kop dus ook hun hersens kwijt zijn. Dit mechanisme zou er bij apen met een laesie in de ruggenmerg voor gezorgd hebben dat ze met een hersenimplantaat en een ruggenmergimplantaat na enige oefening weer konden lopen. Dat duurde twee weken. Eerder was dat ook wel gelukt bij proefdieren, maar dan duurde dat maanden. Lees verder

Nobelprijs scheikunde voor molmachines

De nanoauto van Nobelprijswinnaar Ben Feringa

De nanoauto van Feringa. Leuk zo’n ding, maar wat moet je er mee?

Een hoera, er is weer eens een Nederlander die de Nobelprijs krijgt: Ben Feringa van de universiteit van Groningen. Hij moet die prijs wel delen met de Brit Fraser Stoddard en de Fransman Jean-Pierre Chauvage. Hun gemeenschappe-lijke thema is de ontwikkeling van moleculaire machines, molmachines. Daar wordt al jaren aan gewerkt en sommigen, inclusief de drie prijswinnaars, zien een grote toekomst voor molmachines weggelegd in, onder meer, gerichte medicijnafgifte maar ook in de elektronica en op energiegebied. Er zijn nog steeds sceptici die molmachines wel leuke dingetjes vinden, maar waar niet zo veel mee te doen valt. Lees verder

Programmeerbare polymeren veranderen van vorm


Als je naar het filmpje kijkt dan lijkt het net alsof een bloemknop zich opent, maar het materiaal waar die bloem uit bestaat is kunststof. Een kunststof die te ‘programmeren’ is om van vorm te veranderen. Die bloem is natuurlijk maar een geintje. De onderzoekers denken dat de programmeerbare polymeren gebruikt kunnen worden als implantaten. Lees verder

Mri-scanner ontwikkeld waarmee je kunt rekenen

Martijn Cloos van de universiteit van New York over de pnp-mrf-scanner

Martijn Cloos van de universiteit van New York over de pnp-mrf-scanner

Magnetische resonantie is in de gezondheidszorg een veel gebruikte fenomeen om een beeld te krijgen van ons binnenste. Anders dan röntgentechnieken kun je op een mr-afbeelding ook zachte weefsels waarnemen, maar het vervelende is dat je met de magnetische resonantietechniek ook ‘onderbelichte’ stukken krijgt. Dat heeft te maken met de techniek. Onderzoekers van de universiteit van New York zouden dat probleem nu hebben opgelost, waardoor je nu ook op/met mri (want daar hebben we het over) kunt rekenen. Het ‘ideale’ mri-apparaat moet overigens nog wel gebouwd worden. Lees verder

Programmatuur fMRI deugt niet

fMRI-opname

Een fMRI-opname (afb: Wiki Commons)

Gewone statistische methoden om de hersenactiviteit te analyseren door beelden te gebruiken van een fMRI-apparaat zijn onbetrouwbaar, vonden  Anders Eklund en Hans Knutsson van de universiteit van Linköping (Zwe) en Thomas Nichols van de universiteit van Warwick. De onderzoekers beoordeelden de analysemethoden door te werken met bekende betrouwbare gegevens. Die methoden voorzagen in tot zelfs 60% van de gevallen hersenactiviteit die er in werkelijkheid niet is. 5% zou redelijk zijn. Lees verder

Actieve multiple sclerose (b)lijkt behandelbaar

Multiple scleroseHet is een vreselijk gewaagd experiment om iemands afweersysteem ‘af te breken’ en er uitgaande van bloedstamcellen en geheel vernieuwd systeem voor in de plaats te stellen, maar het oogmerk, een geneeswijze voor multiple sclerose te vinden, was het de 24 proefpersonen wel waard. Volgens Harold Atkins van het universiteitsziekenhuis in Ottawa (Can) zou deze behandeling een eind hebben gemaakt aan de ontstekingen die kenmerkend zijn voor deze autoimmuunziekte en die uiteindelijk het hele zenuwstelsel lamleggen. Tot nu toe is er nog geen geneeswijze voor MS. De onderzoekers wijzen er wel op dat de behandelwijze ernstige bijwerkingen en risico’s met zich mee kunnen brengen en alleen geschikt is voor patiënten met actieve MS in een vroeg stadium. Mensen die al aanzienlijk zijn gehandicapt door de ziekte, zullen bij deze geneeswijze hoogstwaarschijnlijk geen baat hebben, verwachten ze. Lees verder