Gezichtsanalyse helpt bij diagnosticeren zeldzame ziektes

Peter Krawitz en de gezichtskenmerken van bepaalde zeldzame ziektes ter diagnosticering

Peter Krawitz (afb: univ. van Bonn)

Bij ziektes die weinig voorkomen is de kans groot dat niet de juiste diagnose (en daarmee behandeling) wordt gesteld. Gezichtsanalyse zou een adequate manier zijn om artsen daarbij te helpen. Dat hebben onderzoekers van de universiteit van Bonn en van Charité in Berlijn vastgesteld aan de hand van GPI-ankerverstoringen zoals die in de zeldzame bloedziekte paroxismale nachtelijke hemoglobinurie voorkomen. De onderzoekers gebruikten kunstmatige intelligentie (ki) om uit genoomgegevens, gegevens over de staat van het celmembraan en de typische gezichtskenmerken die ‘horen’ bij bepaalde ziektes modellen te simuleren. De onderzoekers denken dat die methode ook voor andere zeldzame (en dus moeilijk herkenbare) ziektes werkt.  Lees verder

Mri met ‘waterstofmagnetisme’ goedkoper en beter (wellicht)

Mri-apparaat

Mri-apparaten zijn duur en tamelijk ‘primitief’ (afb: WikiMedia Commons)

Kernspinmagnetische resonantie is een fenomeen dat tegenwoordig met groot succes in ziekenhuizen wordt toegepast in mri-apparaten. Je kunt er veel zaken mee ‘zien’ waar röntgenapparatuur niet voor geschikt is, maar kennelijk kunnen artsen niet buiten hun x-stralen. Een van de mindere kanten van mri is het (relatief) gebrekkige oplossende vermogen. Veel bij apparaten hangt van het vermogen: hoe meer vermogen hoe harder je rijdt, hoe scherpere plaatjes je krijgt, hoe hoger je springt en zo voort. Het maximum wordt bepaald door de techniek (of eigenlijk de natuurwetten). Het lijkt er op dat onderzoekers in Engeland de basis hebben gelegd voor een groter ‘vermogen’ van mri. Daarbij maken ze gebruik van het magnetisme van parawaterstof. Mri zou met parawaterstofmagnetisme veel beter en goedkoper kunnen worden. Lees verder

Sidderaal staat model voor biocompatibele ‘lichaamsbatterij’

Miurapatroon

Het Miurapatroon dat ontwikkeld is door de Japanse astrofysicus Korio Miura en vaak gebruikt wordt voor het opvouwen van zonnepanelen van satellieten

Onderzoekers van, onder meer, de universiteit van Freiburg (Zwi) hebben een biocompatibele energiebron ontworpen die geïnspireerd is op die van de sidderaal. Die ‘lichaamsbatterij’ zou als stroomvoorziening kunnen dienen voor allerlei medische hulpmiddelen, zoals pompjes hartgangmakers enz. Lees verder

Koppensnellende Italiaanse arts maakt zich belachelijk

Sergio Canavero, hoofd- of lichaamstranplantatie

Praatjesmaker Canavero

De Italiaanse hersenchirurg en praatjesmaker Sergio Canavero zou woord gehouden hebben en een hoofd-/lichaamstransplantatie hebben uitgevoerd, zo bericht de Britse krant the Telegraph. Volgens een medewerker van een andere dagblad uit dat land, the Guardian, kan dat niet waar zijn. Neurowetenschapper Dean Burnett denkt zelfs dat zo’n transplantatie waarschijnlijk ook nooit zal gebeuren. Lees verder

De nieuwe ring voor hartklep groeit mee met het kind

meegroeiende klepring voor lekkende hartkleppen bij kinderenImplantaten kunnen mankementen aan organen e.d. verhelpen, maar wat dat betreft hebben kinderen een probleem. Die groeien en dat doen implantaten normaal gesproken niet. Amerikaanse onderzoekers hebben nu een implantaat voor een hartklep ontwikkeld dat wel meegroeit (meerrekt, eigenlijk), zonder zijn functionaliteit te verliezen. Dan hoeft het implantaat niet tussentijds enkele keren te worden vervangen. Lees verder

“Twijfel aan waarde fMRI-studies onterecht”

Brain connectivityHet hoge aantal vals-positieven in de analyse van functionele-MRI(fMRI)-opnames van de hersens zou wel eens kunnen betekenen dat de uitkomst van veel hersenonderzoek op losse schroeven staat, zo concludeerden vorig jaar Anders Eklund en medeonderzoekers. Recent onderzoek naar de gebruikte analysemethodes zou hebben aangetoond dat Eklund en de zijnen de zaken ernstig overdreven hebben. Paniek zou dus overbodig zijn. Lees verder

Papieren bloedcentrifuge van 20 ct

Een bloedcentrifuge voor 20 cent

Manu Prakash met zijn bloedcentrifuge (afb: Stanforduniversiteit)

Waarschijnlijk gebruiken ze die dingen tegenwoordig niet meer in de ruimte, maar ooit hebben Amerikaanse astronauten pennen gebruikt. Dat waren heel geavanceerde dingen, want anders zou je in het ruimtevaarttuig een inktkliederboel krijgen. Toen de Amerikanen de Russen vroegen hoe ze dat probleem hadden opgelost, zouden die hebben gezegd: met een potlood. Oplossingen van problemen hoeven helemaal niet ingewikkeld te zijn. Manu Prakash van de Californische Stanforduniversiteit bedacht een bloedcentrifuge voor gebruik in het veld van nog geen 20 cent die beter werkt dan een bloedcentrifuge van € 700: twee stevig ronde papiertjes met twee gaatjes, waardoor een draadje gaat dat ritmisch aantrekt en loslaat met daartussen twee rietjes met bloed, een kinderspeeltje. Dat heeft nog een heus artikel in Nature opgeleverd. Lees verder

Lichttherapie zou plaques bij Alzheimer afbreken

Hersengolven

Hersengolven (alfa, beta, teta, delta en gamma) geven de elektrische activiteit van de hersens weer

Het is dat het verhaal staat in het serieuze blad New Scientist, anders zou je het terzijde leggen. De beruchte en de soms (?) verwoestende beta-amyloïdeplaques die bij de ziekte van Alzheimer optreden/ontstaan (?), zouden met behulp van flikkerlicht kunnen worden afgebroken. Tenminste, bij muizen werkte het, zo ontdekten Ed Boyden van het MIT in Cambridge (VS) en zijn medeonderzoekers. Dat flikkerende licht (40 Hz) zou in de hersens gammagolven teweeg brengen, een type hersenactiviteit dat zwakker is bij Alzheimerpatiënten dan bij mensen met gezonde hersens. Lees verder

Aap met dwarslaesie loopt weer met hersenimplantaat+

Met hersenimplantaat en ruggenmergimplantaat kan aap met dwarslaesie weer lopen

Het hersenimplantaat op een siliconenmodel van de apenhersens (afb: EPFL)

Sommige dieren krijgen ‘loopopdrachten’ van hun ruggenmerg. Daarom lopen kippen nog als ze hun kop dus ook hun hersens kwijt zijn. Dit mechanisme zou er bij apen met een laesie in de ruggenmerg voor gezorgd hebben dat ze met een hersenimplantaat en een ruggenmergimplantaat na enige oefening weer konden lopen. Dat duurde twee weken. Eerder was dat ook wel gelukt bij proefdieren, maar dan duurde dat maanden. Lees verder

Nobelprijs scheikunde voor molmachines

De nanoauto van Nobelprijswinnaar Ben Feringa

De nanoauto van Feringa. Leuk zo’n ding, maar wat moet je er mee?

Een hoera, er is weer eens een Nederlander die de Nobelprijs krijgt: Ben Feringa van de universiteit van Groningen. Hij moet die prijs wel delen met de Brit Fraser Stoddard en de Fransman Jean-Pierre Chauvage. Hun gemeenschappe-lijke thema is de ontwikkeling van moleculaire machines, molmachines. Daar wordt al jaren aan gewerkt en sommigen, inclusief de drie prijswinnaars, zien een grote toekomst voor molmachines weggelegd in, onder meer, gerichte medicijnafgifte maar ook in de elektronica en op energiegebied. Er zijn nog steeds sceptici die molmachines wel leuke dingetjes vinden, maar waar niet zo veel mee te doen valt. Lees verder