De omvang van files in ons land is in 2015 met ongeveer 25% gegroeid ten opzichte van 2014, zo meldt de VerkeersInformatie-Dienst. Dat zou de sterkste stijging zijn, zowel relatief als absoluut, sedert 2000 toen de VID met de metingen is begonnen. De laatste jaren nam de filedruk (lengte maal duur) juist fiks af, mede door veel extra asfalt. Lees verder
De Carbon3D-printer trekt het voorwerp als het ware uit de vloeibare hars (onder) (afb: Carbon3D)
De grote hausse lijkt al weer voorbij. Hij verbaast niet meer, de 3d-printer, maar dit plaatje vond ik mooi. Dit schijnt de Carbon3D-printer te zijn van Joseph DeSimone, een hoogleraar aan de universiteit van Noord-Carolina. Hij gebruikte een techniek die al in de jaren 70 was ontwikkeld, de stereolithografie, om ruimtelijke objecten te maken uit vloeistof, die hardt onder invloed van ultraviolet licht. Normaal gesproken bouwen materiaalprinters de voorwerpen laag voor laag op, maar de Carbon3D trekt het voorwerp als het ware uit de vloeibare hars in een listig spel met uv-licht en zuurstof. Strikt genomen is het ding ook helemaal geen printer. De CLIP-techniek maakt de Carbon3D honderd keer sneller dan de laag-voor-laag-3D-printers. Bovendien zouden de materiaaleigenschappen van de door die ‘printer’ gemaakte voorwerpen minstens zo goed zijn als bij spuitgieten. Ford schijnt enthousiast te zijn…
Bron: Wired
Volgens Richard Tol econometrist en klimaat-onderzoeker aan de universiteit van Sussex (Eng) is het idee dat onze kleinkinderen gevaar lopen door de aardopwarming volkomen absurd. Tol won in 2007 als lid van het internationale klimaatforum (IPCC) de Nobelprijs voor de vrede, maar in 2013 weigerde hij het nieuwe klimaatrapport samen te vatten omdat hij dat te negatief vond. Vuile lucht en armoede zijn in zijn ogen veel grotere bedreigingen voor het welzijn van de mensheid en de onderzoekers van het KNMI moeten zich volgens hem vooral bepalen tot het voorspellen van het weer, omdat ze van het klimaat totaal geen verstand hebben, zegt hij in een vraaggesprek met het Algemeen Dagblad. Lees verder
Het ‘geheugeneiwit’ DNMT3A2 heeft invloed op de activiteit van genen (afb: KrauthammerLab/Yale)
Chaoyang Lu (l) en Jian-Wei Pan in hun lab waar ze hun onderzoek verrichtten (foto: wetenschappelijke en technische universiteit van China)
Het is opmerkelijk dat de natuurkundigen, of althans zes redactieleden van het blad Physics World, een volledig ‘wereldvreemd’ onderwerp tot doorbraak van het jaar bestempelen: teleportatie. Science koos een veel wereldser onderwerp: CRISPR/Cas9. Ook de natuurkundige onderwerpen die het net niet gehaald hebben, staan over het algemeen ver van ons dagelijkse bed. Physics World werkt daarbij met namen, terwijl Science, veel reëler, onderwerpen noemt. Lees verder
De verbeelding van CRISPR/Cas9 in actie
Jaarlijks kiest de redactie van het wetenschappelijke tijdschrift Science de Doorbraak van het Jaar! Of er zoiets bestaat als een doorbraak in de wetenschap is nog maar even de vraag. Wetenschap wordt niet van de een op de andere dag gemaakt, maar is een stapeling van kleinere en grotere ‘steentjes’. De keus voor dit jaar is weinig verrassend en ook zeker niet in dit jaar ‘doorgebroken’: de CRISPR/Cas9-techniek, de van bacteriën geleende techniek om heel precies genen te knippen en dus het genoom te bewerken. Die techniek heeft de dag dichterbij gebracht dat we ook gaan sleutelen aan het menselijk genoom. Er is afgesproken voorlopig een pas op de plaats te maken, maar de/mijn verwachting is dat dat moratorium niet lang stand zal houden.
Ruimer gezien zou je kunnen zeggen dat de keus voor de CRISPR/Cas9-techniek de doorbraak is voor de synthetische biologie, de tak van wetenschap die zich bezig houdt met, grof gezegd, het maken van nieuw leven. Daar breken we ons tegenwoordig het hoofd echter niet over. Het gaat over klimaatverandering, vluchtelingen, financiële crises, maar niet over de maakbaarheid van het leven. Te saai? Te moeilijk? Zeg het maar, ik vind het vreemd en heb daar ook geen goede verklaring voor.
Bij het publiek, althans de bezoekers van de webstek van Science, stond Pluto op 1 (35% van de stemmen) en CRISPR op 2 (20%).
Naast de doorbraak van het jaar koos de Science-redactie ook nog 10 opvallende onderzoeken, waaronder die over het waardoor van lange Nederlanders. Iets te veel flauwekulverhalen, naar mijn idee, met een verhaal over hoe lang het duurt om door de aarde te vallen op nummer 1. Wordt nog heen lastige klus door die vloeibare kern te komen, lijkt me zo. Afijn, gein in de wetenschap moet kunnen…
Bron: Science
Het ijs op Noordoost-Groenland
Het is tot nu toe erg lastig geweest om de hoeveelheid ijs te schatten die op Groenland jaarlijks smelt. De schattingen zijn gebaseerd op computermodellen. Nu hebben, onder meer, Deense klimaatonderzoekers schattingen gemaakt op basis van waarnemingen van de ijssmelt op Groenland. De resultaten moeten een duidelijker beeld scheppen van de bijdrage van de ijssmelt op Groenland aan de zeespiegelstijging. “Als we niet weten welke bronnen bijdragen aan de zeespiegelstijging, dan is het ook moeilijk die te voorspellen”, zegt onderzoeker Kristian Kjeldsen van de universiteit van Kopenhagen. Tussen 1900 en 2010 zou Groenland 9 miljard ton ijs hebben verloren (± 3,4 mrd ton).
Lees verder
Spieren verouderen gaandeweg. Die spierveroudering zou volgens Franse onderzoekers komen doordat een gen, Sprouty1, bij het vorderen der jaren steeds vaker afgeremd wordt. Daardoor zou de vernieuwingskracht van spierstamcellen verminderen.
Lees verder
Een fraai maar voor mij mysterieuze verbeelding (?) van kernspinmagnetische resonantie van het Pines-lab (afb: Pines-lab)
De NMR-techniek (in medische toepassing MRI genoemd) zou wel eens een grote stap vooruit kunnen maken door toepassing van diamanten. Het signaal en, neem ik het, het oplossend vermogen, van kernspinmagnetische resonantie bleek aanzienlijk vergroot te worden door de hyperpolarisering van 13C-kernen (een koolstofisotoop) in diamant bij het gebruik van microgolven, zo vonden onderzoekers van, onder meer, het Pines-lab in Berkeley (Cal). Die vondst zou toekomstige NMR- en MRI-machines wel eens een stuk nauwkeuriger kunnen maken, denken ze. Lees verder
De nanostructuur van het ‘listige’ zonnecelglas (afb: ACS/Nano)
Zonnecellen zijn technisch elegante vindingen, maar ze hebben wat minpuntjes. Zo zijn ze afhankelijk van de zon(nerichting) en raken ze gaandeweg vuil. Een optimale zonnecel beweegt met de zon mee en houdt zichzelf schoon. Onderzoekers van de Koning Abdoela-universiteit in Saoedi-Arabië en van de Nationale Universiteit van Taiwan schijnen nu een nanoglas ontwikkeld te hebben dat zichzelf schoonhoudt en zonlicht uit iedere hoek op de onderliggende zonnecellen ‘kaatst’, waarmee het rendement daarvan met 5 tot 28% zou toenemen; bij langdurig gebruik zou dat zelfs 46% kunnen zijn. Lees verder