De algenboom in Puebla
De klimaatverandering raast voort, maar erg druk lijken we ons er niet om te maken. Tikkie van dit en dat toch maar niet, is zo’n beetje de houding van zowel de burgers als politici (het zijn net mensen). Bomen helpen ons onze kooldioxide- en milieuzonden te verlichten (alhoewel), maar we blijven zulke grote hoeveelheden CO2 en smeerboel de lucht in slingeren dat de milieuhulp van natuurlijke bomen maar een druppel op een gloeiende plaat is. In Mexico, een land berucht om zijn extreme luchtvervuiling, proberen ze algenbomen uit. Die zuiveren de lucht van ongure stofjes en fijnstof en nemen grote hoeveelheden kooldioxide op. Een algenboom zou goed zijn voor 368 echte bomen. Lees verder
Die kop klopt van geen kant. Een: het is nog niet zo ver, Twee: het verhaal gaat over Duitsland. Al jaren propageer ik (op mijn bescheiden wijze) fabrikanten die afval meeleveren met hun producten daarvoor aan te slaan. Sterker nog: ik zou willen dat Coca-Cola moet dokken voor elk blikje cola dat op straat of (erger nog) in de natuur wordt gevonden. Dat wordt de nekslag voor eenmalige verpakking (dunkt me). Zo ver gaat het voorstel van de Duitse milieuminister 
Politici en maatschapelijke organisaties steggelen nog steeds over maatregelen om een klimaatramp te voorkomen, maar sedert de ondertekening van het klimaatakkoord in Parijs eind 2015 is er weinig gebeurd. Of weinig gebeurd, de broeikasgasuitstoot stijgt onverminderd en keer op keer waarschuwen klimaatwetenschappers dat we nu eindelijk eens actie moeten ondernemen. Dat was voor 
