Is wifi slecht voor tuinkers?

Tuinkerszaadjes ontkiemen niet in de buurt van wifi-routers Vijf meisjes van groep negen van een basisschool in het Deense Hjallerup (Noord-Jutland) hebben via een simpele proef aannemelijk gemaakt dat elektromagnetische straling van wifi-routers negatief effect heeft op de groei van planten. Eigenlijk wilden ze onderzoeken of het mogelijk is dat de straling van mobiele telefoons effect heeft op hun concentratievermogen. Ook zou die straling verantwoordelijk kunnen zijn voor hun slaapproblemen. De meisjes hadden geen mogelijkheid dat uit te zoeken en verzonnen toen de proef met de routers (twee, omdat ze dachten dat die evenveel straling afleveren als een mobieltje) en tuinkerszaad. Ze maakten 12 schaaltjes met tuinkerszaad en zetten zes daarvan in een ruimte met de wifi-routers en zes in een ruimte zonder. Na twaalf dagen bleken de ‘wifi-loze’ zaadjes zich ontwikkeld te hebben tot mooie groene kiempjes, terwijl de ‘wifi-zaadjes’ nauwelijks tot niet ontkiemd waren. Verschil in warmte zou het verschil in groei niet kunnen verklaren, omdat, volgens biologielerares Kim Horsevad, de schaaltjes in beide kamers even vochtig werden gehouden, terwijl de temperatuur thermostatisch werd geregeld. Het blijkt dat eerder onderzoek aan de Universiteit Wageningen al het vermoeden heeft doen rijzen dat elektromagnetische straling van routers niet goed is voor planten.
Is wifi schadelijk voor plant en mens?
Het onderzoek van de vijf meisjes heeft internationaal de aandacht getrokken. Prof. Olle Johansson van het Zweedse Karolinska-intituut, die zich bezig houdt met hersenonderzoek, heeft volgens de Amerikaanse tv-zender ABC plannen de proef te herhalen.

Bron: ABC News

Obama belooft droongebruik te temperen

Een droon wordt klaargemaakt voor de vlucht in Irak in november 2007In 2001 was het Congreslid Barbara Lee (Democraten, Californië) het enige Amerikaanse parlementslid dat tegen de wet stemde die de Amerikaanse president verregaande bevoegdheden gaf om, wat de Amerikanen beschouwen als, terroristen uit te schakelen (lees: vermoorden). Dat gebeurt zonder enige vorm van proces. Terwijl de in Europa breed verguisde Bush Jr. nog maar mondjesmaat van die bevoegdheid gebruik maakte, gingen de sluizen onder Barack Obama, prematuur winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, wijd open. Wat ooit bedoeld was om de, anders ongrijpbare, leiders van de terroristen uit te schakelen, ontaardde onder zijn bewind in een breed programma van uitschakeling van als terroristen aangemerkte lieden. Sedert het begin van zijn ambtstermijn zijn honderden ’terroristen’ vermoord, vaak door onbemande vliegtuigjes (droons). Zoals gezegd, zonder enige vorm van proces. De Amerikaanse president geeft de CIA toestemming zijn moordende werk te doen. Niemand scheen daar over te vallen. Pas als er onschuldige slachtoffers vallen kwam er enige beroering en in Amerika gingen pas wat alarmbellen rinkelen toen ook Amerikaanse burgers doelwit van de droons werden. Een schande.

Obama heeft nu aangekondigd wat gas terug te nemen. Dat was eigenlijk al de praktijk. In ’topjaar’ 2010 liet hij 117 aanvallen uitvoeren, dit jaar staat de teller op 13 (Bush kwam alles bij elkaar uit op 46 aanvallen). Niet dat Obama nu wel verantwoording gaat afleggen over zijn moordcommando’s of uitlegt hoe zijn beleid te verenigen is met de beginselen van een rechtstaat. Hij wil het instrument ‘verfijnen’ om op een gedisciplineerdere en effectievere manier terrorisme te bestrijden, zo laat het webblad Wired regeringswoordvoerders zeggen. Het is, sorry dat ik wat pamfletistisch klink, toch ronduit schandalig dat een leider van een zich de beste democratie ter wereld noemend land dergelijke volstrekt illegale en moorddadige praktijken gebruikt. Een soortgelijke kwalificatie geldt natuurlijk ook voor “Guantanamo Bay”, maar daar ziet het er tenminste naar uit dat die schandvlek op korte(?) termijn zal worden verwijderd.
Barbara Lee spreekt van een moedige stap van Obama, maar blijft bezorgd over de vele ‘rafelige randjes’ van de strijd tegen terrorisme. Dan gaat het bij haar niet alleen om de inzet van droons, maar ook om afluisterpraktijken, Guantanamo en het inzetten van Amerikaanse troepen in landen het Amerikaanse Congres geen ‘zicht’ op heeft. Het blijft martelen in Amerika.

Bron: Wired (foto Amerikaanse luchtmacht)

Gif detecteren met je slimtel

Toxische stoffen meten met je iPodMet een optisch voorzetstuk van € 150 kun je je slimtel (vulgus smartphone) ombouwen tot een spectrometer van € 40 000, waarmee je een breed scala aan stoffen kunt detecteren en meten in welke hoeveelheid die stoffen aanwezig zijn. Die simpele spectrometer is ontwikkeld door studenten van de universiteit van Illinois, die hun werk verrichtten onder de hoede van prof.Brian Cunningham. Met het voorzetstuk en hun slimtel kunnen onderzoekers nu ter plekke milieutests doen, medische diagnostiek bedrijven, de kwaliteit van het grondwater testen of voedsel controleren op giftige bestanddelen. Van de telefoon wordt de camera gebruikt en zijn rekenvermogen. Bij dat veldwerk is het ook handig dat zo’n mobiele telefoon is uitgerust met GPS. Dan kan meteen gearchiveerd worden waar de metingen hebben plaatsgevonden.
Het ‘hart’ van het sensorsysteem is een fotonisch kristal of eigenlijk een microscoopplaatje met fotonische kristallen. Zo’n plaatje is specifiek voor een bepaalde stof. Fotonische kristallen kaatsen licht van een bepaalde golflengte (=kleur) terug en laten de rest door. De verandering van kleur is een maat voor de concentratie van die stof.
Zo’n test duurt maar een paar minuten en zou net zo nauwkeurig zijn als een test in het lab met een ‘volwassen’ spectrometer van € 40 000. Het is de bedoeling de ‘iPodbiosensors’ begin volgend jaar op de markt te brengen. Voorlopig is het biosensorvoorzetstuk alleen nog geschikt voor de iPhone, maar er wordt aan gewerkt die ook op de Android-telefoons van Google te laten werken. Ook zal het scala aan stoffen worden uitgebreid, dat met de foonspectrometer kan worden gemeten.

Bron: ScienceDaily

Schimmelige voeten

We huisvesten wel 200 verschillende schimmels
Een fluorescentiemicroscoopopname van een haarzakje omringd door schimmels en bacteriën op de rug van een deelnemer aan het onderzoek

Het is een beetje onsmakelijk verhaal (alhoewel): ondanks al onze noeste pogingen tot hygiëne zijn we vergeven van het ongedierte. Er heeft wel eens iemand een schatting gemaakt dat we meer bacteriële cellen in ons lichaam hebben dan eigen lichaamscellen (bacteriecellen zijn meestal veel kleiner dan onze eigen cellen). En nu weer schimmels. Onze huid wemelt er van, zo blijkt uit Amerikaans onderzoek. Schimmels zitten op hoofd en lijf, maar vooral op onze voeten. De voeten huisvesten wel tot 200 verschillende soorten schimmels. Ze hebben vooral een voorkeur voor de hielen, maar zitten ook graag onder de nagels en tussen de tenen. Overigens gaat het om een vrij beperkt onderzoek bij tien, gezonde, volwassenen. De meesten hadden geen last van hun schimmelgasten. Twee wel.

Bronnen: BBC, NIH (foto: Sci Transl Med 5, 172ra21 (2013); DOI: 10.1126/scitranslmed.3004925)

HRW start campagne tegen ‘moordrobots’

Moordrobots De mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch is eind vorig maand (ja, ik ben er snel bij) een campagne gestart tegen zogeheten moordrobots; dat zijn volledig geautomatiseerde militaire systemen die zelfstandig beslissen over doel en actie (schieten of niet). Aanleiding is een recent rapport van de Verenigde Naties, waarin het gevaar van de komst van moordrobots wordt geschetst. Moordrobots bestaan nog niet, maar gegeven de ontwikkelingen met andere moordsystemen, zoals de drooons, zal dat niet lang meer duren. Oorlog is dan definitief gemechaniseerd. Dat zal niet gelden voor de slachtoffers.
Die ontwikkeling is natuurlijk al lang aan de gang met de introductie van de droons om de vijand uit te schakelen zonder risico te lopen zelf te worden geraakt. HRW krijgt wat zijn droonbeleid geen vat droonopperhoofd Obama. Eerder in april heeft de organisatie maar weer eens een brief geschreven naar de winnaar van de Nobelprijs voor de vrede over de wettelijke basis van zijn droonmoorden. HRW wacht nog op antwoord.

Bron: Human Rights Watch

Kunnen we regenereren als salamanders?

Als salamanders of hagedissen onderdelen kwijtraken, waardoor dan ook, dan groeien die weer aan. Dat is een mooie eigenschap en het zou handig zijn als dat bij de mens ook zou gebeuren. Dan zou een mankement aan een wervelkolom, bijvoorbeeld een dwarsleasie, of schade aan de hersens simpelweg weer kunnen worden hersteld. Hoe flikken die beesten dat toch? Uit Australisch onderzoek blijkt dat macrofagen, gespecialiseerde cellen die de ‘rommel’ in het lichaam opruimen, daarin een belangrijke rol spelen. Als deze cellen systematisch werden verwijderd bij salamanders, dan bleken de dieren niet meer in staat tot regeneratie. “Vroeger dachten we dat de macrofagen juist regeneratie tegenhouden, maar dat blijkt dus niet het geval”, zegt onderzoeksleider James Goodwin. “Als de macrofagen niet vroeg in het genezingsproces aanwezig zijn, dan doet regeneratie zich niet voor. Het gaat er nu om uit te vinden hoe macrofagen daar aan bijdragen.” Salamander regenereert littekenloos
Alle dieren, ook mensen (en planten), hebben een zeker ’talent’ voor regeneratie – de huid herstelt zich weer na verwonding, gebroken bot groeit weer aan elkaar – maar dat valt in het niet bij die van salamanders en hagedissen. Het lijkt er op dat een aantal dieren in aanleg die veel rigoureuzere mogelijkheid tot regeneratie nog wel heeft, maar dat die in de meeste gevallen is ‘verschrompeld’ tot wat wond- en botgenezing. “Mogelijk”, zegt Goodwin, “dat we in staat zijn het volume van deze processen weer wat op te schroeven.”

Bron: Eurekalert (foto Monash-universiteit)

Stilzitten dodelijker dan tabak

Inactiviteit is dodelijk Volgens de ICCR, een onderzoekgroep die zich bezig houdt met het onderzoek van cardiometabole risico’s gelieerd aan de Canadese universiteit van Laval, is gebrek aan beweging een per saldo, net iets, grotere doodsoorzaak dan roken. Wereldwijd zouden er volgens de ICCR jaarlijks 5,1 miljoen mensen overlijden aan roken tegen 5,3 miljoen aan fysieke inactiviteit. Roken is op zich een groter gezondheidsrisico dan inactiviteit (zie grafiek), maar er hebben steeds meer mensen een gebrek aan beweging doordat ze steeds vaker een zittend bestaan hebben; zeker in de ontwikkelde landen, maar in toenemende mate ook in de andere landen. Volgens die studie zit 35% van de wereldbevolking (bijna) alleen maar op zijn/haar kont. Het zittende leven in combinatie met calorierijk voedsel leidt tot een hoop narigheid: suikerziekte, vetzucht en allerlei hart- en vaatziektes.
Het verhaal van de ICCR wordt ondersteund door, onder veel meer, een onderzoek van de Chinese onderzoekers Chi Pang Wen en Xifeng Wu dat eind vorig jaar is gepubliceerd in de Lancet. De Australische onderzoekster Alexandra King stelt, op basis van weer ander onderzoek, dat immobiliteit ook de kans op borst- en darmkanker zou vergroten.
De remedie is vrij simpel: beweeg. Ga op de fiets of te voet naar je werk, stap een halte te laat of te vroeg uit, neem de trap en niet de lift, sport regelmatig.

Bron: futura-science

Hawaï vestigt kooldioxiderecord

Het observatiestation Mauna Loa op Hawaï Op 9 mei jongstleden is op het meetstation Mauna Loa in Hawaï een kooldioxideconcentratie gemeten van meer dan 400 delen per miljoen (ppm); een record. Op Hawaii wordt sedert 1958 de concentratie van dit broeikasgas gemeten. Dat is geen wereldrecord. Eerder zijn ook al dergelijke concentraties gemeten, maar het is toch een teken aan de wand. Het zijn de hoogste concentraties in meer dan een miljoen jaar, zo meldt Futura-Sciences op gezag van de NOAA. De laatste 800 000 jaar, tot aan het begin van de industriële revolutie, schommelde het promillionage tussen de 180 en 280. Het kooldioxidegehalte van de atmosfeer stijgt de laatste tijd honderd keer sneller dan tijdens het einde van de laatste ijstijd, zo’n 10 000 jaar geleden.

Bron: Futura-Sciences

Google koopt met NASA kwantum(?)computer

De kwantum(?)computer van D-Wave Google gaat samen met de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een computer kopen van D-Wave Systems. Het bedrijf, gevestigd in het Canadese Burnaby, zegt de eerste te zijn die een functionele kwantumcomputer heeft gebouwd, maar er zijn nog steeds grote twijfels over of dat werkelijk zo is. De computer, die $ 10 miljoen (€ 8 miljoen; volgens de BBC $ 15 miljoen) zou kosten, zou geen kwantumcomputer zijn, maar bepaalde aspecten uit de kwantummechanica gebruiken. Recent onderzoek zou hebben aangetoond dat het apparaat van D-Wave wel degelijk een kwantumcomputer is.
Google wil de computer (de D-WaveTwo; Lockeed Martin kocht eerder de One), die bij de NASA komt te staan, voor met name machineleren gebruiken. Dat komt te pas bij patroonherkenning, maar ook bij kunstmatige intelligentie. Voor dat soort klusjes zijn kwantumcomputers bij uitstek geschikt. De NASA zal de computer gebruiken voor het oplossen van plannings- en roosterproblemen. Onlangs toonde vergelijkend onderzoek aan dat de D-Wave bij bepaalde problemen de oplossing 3600 maal sneller vindt dat ‘gewone’ computers. Bij andere rekenklussen was er nauwelijks verschil.

Bronnen: BBC, New Scientist (foto BBC)

‘Kunstboom’ produceert een beetje waterstof

De 'kunstboom' bootst de natuurlijke fotosynthese in planten na (foro ScienceDaily)
Of het nou de doorbraak is die al zo vaak is beloofd op het gebied van de omzetting van zonne-energie in voor ons arme mensen bruikbare vorm is nog maar de vraag, maar het lijkt de goede kant op te gaan. In de VS heeft Peidong Yang van het onderzoeksinstituut Lawrence Berkeley National Lab samen met enkele andere onderzoekers een kunstmatige boom ontwikkeld die zonne-energie, direct omzet in waterstof. Daarbij is de natuurlijke fotosynthese in chloroplasten in plantencellen min of meer nagebootst. Het kunstmatige fotosynthesesysteem bestaat uit twee lagen halfgeleiders (titaanoxide en silicium) die licht absorberen, een tussenlaag voor het ladingtransport en ruimtelijk gescheiden katalysatoren. “Om de splitsing van water in waterstof en zuurstof te vergemakkelijken hebben we structuren gemaakt van nanodraden met stammen van silicium en takken van titaanoxide. Dat ziet er heel erg uit als een kunstmatig bos”, zegt Yang in ScienceDaily. “In de natuurlijke fotosynthese wordt de energie uit het zonlicht gebruikt om allerlei reacties in het chloroplast te doen plaatsvinden. Wij hebben de nanoheterostructuur geïntegreerd op een manier die daarop lijkt, waarmee we een hoger rendement in de omzetting van zonne-energie naar brandstof kunnen verwezenlijken in de toekomst.” In een plant wordt met behulp van licht (=energie) kooldioxide omgezet in koolwaterstoffen zoals suikers. Dat gaat via wat genoemd wordt een Z-schema: de elektronen die bij de reacties betrokken zijn maken een beweging als een Z op zijn kant. Yang en zijn collega’s imiteerden in hun ‘kunstboom’ dat patroon. Het silicium is er voor de waterstofproductie (fotokatode). Bij titaanoxide ontstaat zuurstof (anode).
De structuur moet de opbrengst van de ‘kunstboom’ maximaliseren. Door de fijne nanodraden (nano staat voor 1 miljoenste millimeter) is het effectieve oppervlak groot, waardoor de ‘boom’ een relatief hoog rendement heeft, al zal niemand met zijn ogen knipperen als ie hoort dat dat maar een heel bescheiden 0,12% is. Dat is vergelijkbaar met wat planten presteren, maar dat moet voor menselijk gebruik toch drastisch omhoog. Yang is optimistisch: “We hebben goede ideeën om stabiele fotoanodes te ontwikkelen die beter presteren dan titaanoxide. Ik ben er van overtuigd dat we het rendement kunnen opschroeven tot in de hele procenten.”

Bron: ScienceDaily