Klimaatverandering zou riskant zijn voor ozonlaag

ozongat

Gat in de ozonlaag

Trump heeft wat op zijn geweten en hij is nog maar net begonnen. Nu lijkt het er op dat klimaatverandering niet alleen met Trump te maken heeft gekregen maar nog een tot nu toe onbekend gevolg heeft: de ozonlaag kan er last van krijgen. Dat is al eens gebeurd door menselijk toedoen (drijfgassen in spuitbussen), maar een ongekende eendrachtigheid heeft geleid tot een verbod van die gassen en de ozonlaag leek zich langzamerhand te herstellen. Nu dreigt dus de door de mens (mede) veroorzaakte klimaatverandering roet in het eten te gooien. Lees verder

Ozongat lijkt ze te sluiten

Het heeft even geduurd, maar het lijkt er nu op dat de maatregelen  gechloreerde chloorfluorkoolwaterstoffen (cfk’s) van de wereldmarkt te weren succes heeft. Die cfk’s werden verantwoordelijk geacht voor het gat in de ozonlaag, vooral op het zuidelijk halfrond. De ozonlaag filtert om meer dan 15 km hoogte het uv-licht uit het zonnespectrum en behoedt daarmee aardbewoners voor huidkanker. Het lijkt er dus op dat er op wereldschaal wel degelijk milieuafspraken zijn te maken en -doelen te halen.
Lees verder

Onderzoekers waarschuwen voor nieuwe dreiging ozonlaag

'Nieuwe' bedreigers ozonlaag

De ‘nieuwe’ bedreigers van de ozonlaag (afb: univ. van Leeds)

Dat gat in de ozonlaag, dat hebben we nu toch wel gehad, moeten we met zijn allen gedacht hebben. Het duurt even voordat die ozonlaag zich in de stratosfeer heeft hersteld nu we geen nare chloorfluorkoolwaterstoffen (cfk’s) meer gebruiken als koelmiddel in koelinstallaties en koelkasten. Mooi werk, maar een stel onderzoekers van de universiteit van Leeds (GB) gooit roet in het eten. Bepaalde halogeenverbindingen van natuurlijke en industriële oorsprong, blijken ook niet goed voor de ozonlaag. Met name de ‘opmars’ van het antropogene dichloormethaan is zorgelijk, vinden de onderzoekers.
Lees verder

Ozongat mede schuldig aan klimaatverandering (?)

Gat in de ozonlaag

Het gat in de ozonlaag in september 2000. Dat gat zou mede schuldig zijn aan klimaatveranderingen.

Het gat in de ozonlaag boven, vooral, het zuidelijk halfrond, wordt vooral geassocieerd met overmatige uv-straling en risico’s op huidkanker als gevolg van die overmaat. Australisch/Amerikaans onderzoek suggereert dat het ozongat ook gevolgen heeft voor het klimaat op het zuidelijk halfrond. Onderzoekers rond Sharon Robinson van de Australische universiteit van Wollongong stellen zelfs dat dat gat een belangrijke rol speelt in de klimaatontwikkeling van de ‘onderkant’ van de aarde sedert 1980.

Lees verder

Pyrazoolnetwerk absorbeert grote hoeveelheid freonen

Fluorkoolwaterstoffen opruimen met nanostructuur

Drie pyrazoolmoleculen vormen een porie (links) en uiteindelijk een groot nanoporeus netwerk (rechts) (afb: Nature)

Onderzoekers van de universiteit van Houston hebben een molecuul ontdekt – een pyrazoolverbinding – dat zich spontaan met zijn ‘collega’s’ verbindt tot een netwerk met microscopische poriën  die grote hoeveelheden stoffen kan absorberen zoals koolwaterstoffen, cfk’s (freonen) en fluorkoolwaterstoffen. De laatste twee hebben een nefaste uitwerking op de ozonlaag en worden ook verdacht broeikasgassen te zijn. Lees verder

Uitstoot vier ‘nieuwe’ cfk’s in atmosfeer blijkt toegenomen

ozongat

Gat in de ozonlaag (afb: Nature)

Britse en Nederlandse wetenschappers  hebben in de atmosfeer vier nieuwe gassen ontdekt die de ozonlaag aantasten. Dat is opvallend, want de productie van dat soort gassen is al verboden sinds 2010. Toch zijn de gassen – drie zogenoemde gechloreerde fluorkoolwaterstoffen (cfk’s) en een hcfk – sinds die tijd pas in de atmosfeer terechtgekomen.  De concentratie van twee van de vier gassen stijgt bovendien nog steeds. (H)cfk’s zijn verantwoordelijk voor het gat in de ozonlaag. Lees verder

Aardopwarming ietwat vertraagd door ban op drijfgassen

drijfgasDe aarde warmt op, alleen nu even niet. De aarde zou nog iets warmer zijn geworden (0,1°C) als in de jaren ’80 de cfk’s (de drijfgassen chloorfluorkoolwaterstoffen) niet in de ban waren gedaan, is een conclusie van onderzoekers van de nationale universiteit van Mexico-Stad. De onderzoekers rond Fransisco Estrada onderzochten de emissies van alle broeikasgassen (naast kooldioxide ook methaan en cfk’s) in de, ruim genomen, 20ste eeuw (1880 tot 2010). In een eerdere studie werd de temperatuurstijging in de 20ste eeuw op 0,8°C geschat. Lees verder