
UNEP-rapport (2026): natuur vet in het rood (afb: UNEP)

UNEP-rapport (2026): natuur vet in het rood (afb: UNEP)

De thermo-elektrische zonnegenerator zou vijftien keer efficiënter zijn dan de concurrentie (afb: Chunlei Guo et al./Nature Light)
Onderzoekers van de universiteit van Rochester (VS) zou een nieuw type thermo-elektrische zonnegenerator hebben ontwikkeld die vijftien keer meer energie produceert dan bestaande versies. Door de warmteabsorptie en -afvoer te verbeteren in plaats van halfgeleidermaterialen aan te passen, zouden ze er in geslaagd zijn de efficiëntie aanzienlijk te verbeteren. Nu zouden ze praktisch te gebruiken zijn voor de voeding van leds, bijvoorbeeld, maar waarom zou je daar geen zonnecellen voor gebruiken (vraag ik=as me dan af). Lees verder

De Thunderbirdreactor (afb: Kuo-Yi Chen et al./Nature)

Spinmanipulatie van een kobaltkatalysator voor omzetting van kooldioxide (afb: Liu Lin et al./eScience)
Scheikunde speelt een belangrijke rol in het ‘vergroenen’ van onze samenleving. Daarbij is katalyse een belangrijke factor. De reacties die allerlei systemen, zoals batterijen, aandrijven, kampen vaak met een trage kinetiek en energieverlies, vooral wanneer er meer elektronenover-drachten bij betrokken zijn. Eén kwantumeigen-schap, elektron-spin, is eigenlijk wat verwaarloosd bij het ontwerpen van katalysatoren, ondanks de fundamentele rol die die speelt bij het bepalen hoe atomen zich binden en reageren. Het zou steeds duidelijker zijn geworden dat dat een gemiste kans is. Het manipuleren van spintoestanden op katalysatoroppervlakken zou snellere, selectievere reacties mogelijk kunnen maken. Lees verder

Watervalstroom. Een kind kan de was doen (afb: Siowling Soh et al./ACS Central Science)
Ik(=as) las net dat ITER, de proeffusiereactor, net het krachtigste gepulste magneetsysteem heeft voltooid ter wereld, bedoeld om het miljoenen graden hete plasma op te sluiten. Van dik hout zagen we planken. Neem nou het jongste staaltje energievernuft dat Siowling Soh van de universiteit van Singapore en collega’s onlangs wereldkundig hebben gemaakt: water laten stromen door een kunststof buisje van 2 mm in doorsnee met een lengte van 32 cm. Dat zijn zeer menselijke maten om op een duurzame manierenergie op te wekken (vooropgesteld dat het bovenste vat gevuld blijft door, bijvoorbeeld, regen). Lees verder

Mogelijke waterstofvoorraden VS (afb: USGS)
De Amerikaanse geologische dienst USGS heeft de eerste kaart van de mogelijke locaties van natuurlijk voorkomende geologische waterstofbronnen in de Verenigde Staten gepubliceerd. Al eerder was bekend dat er in rotsformaties waterstofvoorwaarden zijn. Hoe groot die voorraden zijn valt vooralsnog niet te zeggen. Waterstof wordt door, vooral, overheden gezien als (deel)oplossing voor het klimaatprobleem, maar dan gaat het om waterstof die verbonden is met zuurstof (water) of koolstof (methaan). Waterstof daarvan ‘lostrekken’ kost nogal wat energie en die beloofde ‘waterstofeconomie’ verloopt voorlopig niet al te best. Lees verder

George Tynan:..voorzichtig optimistisch… (afb: UCSD)
Al tientallen jaren wordt er gewerkt aan het grote ‘wonder’: de zon op aarde die ons eindeloos energie levert (oftewel kernfusie). De mijn ‘grap’ is dat kernfusie beloftevol is en blijft voor over vijftig jaar. Nu er links en rechts wat kleine succesjes opduiken groeit de hoop bij kernfusiefanatici, maar er zijn grote bergen te overwinnen om kernfusie op grote schaal te gebruiken, zoals waar halen we het tritium vandaan, wat doen we met de radioactiviteit en hoe houden we honderdmiljoen graden binnenboord? Mijn(=as’) voorspelling is dat mijn ‘grap’ recht overeind blijft staan. We, die zogenaamd slimme zoogdieren, zullen het moeten doe met de energie die de zon ons schenkt. Lees verder
Volgens het Wereldnatuurfonds (WNF) zijn de populaties van in het wild levende dieren de laatste vijftig jaar met 73% gekrompen. Of het nu gaat om olifanten of reuzenschildpadden, er leven steeds minder dieren in het wild, stelt het WNF. Volgens Tanya Steele van die organisatie is die achteruitgang een groot gevaar voor vele ecosystemen. “Vele leefgebieden zijn op weg naar gevaarlijke kantelpunten.”
Lees verder

De architectuur van de Chinese tensorprocessor van nanokoolstofbuisjes (afb: Zhiyong Zhang et al/Nature)
Onderzoekers van, onder meer, de Universiteit van Peking hebben onlangs een tensorprocessor (TPU) ontwikkeld op basis van koolstofnanobuisjes die kan worden gebruikt om ki-systemen minder energievretend te maken. Google maakte in 2015 al een tensorprocessor, maar die was nog van silicium (kiezel, dus). De koolstofbuisjesprocessor zou 1700 keer energiezuiniger zijn dan de de tensorprocessor van Google. Lees verder