Verandert het DNA tijdens een ruimtereis?

Gebroeders Kelly proefpersonen in DNA-ruimte-experiment

De gebroeders Kelly: links ‘aardbewoner’ Mark, rechts ‘ruimtebewoner’ Scott (afb: NASA)

Mars moet veroverd worden en overal zijn  organisaties en mensen druk in de weer om die eerste echte sprong in de ruimte te maken (de maan tel ik niet mee, die ligt vlakbij). Er is al gespeculeerd over allerlei ongemakken die de Marsreizigers zullen ervaren, waaronder veranderingen van het genoom door ruimtestraling. Er is nu een eerste bescheiden resultaat van beschikbaar dat er op wijst dat het DNA in de ruimte verandert. Proefpersonen waren de tweelingbroertjes Scott. Ruimtevaarder Scott Kelly heeft 540 dagen in het internationale ruimtestation gezeten, zijn broer Mark slechts 54 dagen verdeeld over verschillende vluchten. Het lijkt er vooralsnog op dat de veranderingen niet blijvend zijn, maar de onderzochte groep is wel piepklein. Lees verder

landbouw op Mars geen probleem (?)

Marslandbouw

Mars’landbouw’ (foto: NASA)

Onderzoekers rond Wieger Wamelink van de universiteit van Wageningen denken dat het mogelijk is landbouw op Mars of de maan te plegen. Ze baseren die gedachte op hun teeltproeven op maan- en Marsachtige grond. Ze zouden daarop al tien groentesoorten hebben gekweekt. Kleine probleem: de maan- en Marsgrond bevatten te veel zware metalen. Daar komen nog andere ‘probleempjes’ bij zoals de water- en kooldioxidevoorziening. Lees verder

Musk: zo bestook je Mars met bommen

Elon Musk wil kernbommen op Mars

Elon Musk en gastheer Colbert tijdens het ontvouwen van zijn kernplannen met Mars

Elon Musk, de ‘vader’ van, onder meer, de Tesla, is niet alleen een bevlogen ondernemer, maar er lijkt ook een steekje aan hem los. Eerder beweerde hij langs zijn neus weg, dat je Mars leefbaar(der) zou kunnen maken door de rode planeet te bestoken met atoombommen. Nu legt hij uit hoe hij dat bedoelde. Hij wil een serie kernexplosies er voor laten zorgen, bij wijze van zonnen, dat Mars opwarmt. Lees verder

Er schijnt zout water op Mars te zijn (ontdekt)

Water op Mars

De donkere strepen zouden, vloeibaar, zout water kunnen zijn (afb: NASA)

Ja dat rare planeetje blijft fascineren. We plannen er al reisjes naar toe, maar het is een vrij bar oord. Leven schijnt er niet te zijn, maar water dan toch wel? Mis-schien. Misschien zout water, zo zou uit foto’s van de satelliet Mars Reconnaissance Orbiter zijn gebleken. Vloeibaar, dat ook nog, tenminste in het zomerseizoen op Mars, als het daar maar liefst 20°C wordt. Lees verder

Musk: “Kernbommen kunnen Mars leefbaar maken”

Elon Musk wil kernbommen op Mars

Elon Musk (l) en gastheer Stephen Colbert

Het lijkt er op dat Elon Musk, de man van Tesla en SpaceX, gek is geworden. Tegen Stephen Colbert van tv-stations CBS zei hij dat een kernbom op Mars de snelste manier is om de rode planeet leefbaar te maken. Ook beweerde hij dat met een jaar of twee, drie mensen met zijn eigen SpaceX-raketten naar Mars kunnen. Of dat is om daar dan een kernbom te laten ontploffen is (mij) niet duidelijk, maar het lijkt me onwaarschijnlijk want een Marsreis is een enkele reis. Lees verder

Maankern zelfde samenstelling als aardkern

Maankern

Een doorsnee van de maankern. Vermeld zijn de dichtheden en snelheden.

Zonder op de maan te zijn geweest, laat staan daar een boring te hebben verricht, hebben onderzoekers vanaf de aarde bepaald dat de vaste kern van de maan zo’n 250 km in doorsnede meet, met een samenstelling die lijkt op die van de aardkern. Daartoe maten ze bij de Europese synchrotron in Grenoble de snelheid waarmee geluid zich voortplant in ijzer onder hoge druk en temperatuur. Vervolgens vergeleken ze die uitkomsten met de seismische metingen van de Amerikaanse Apollo-missies. Dat zou de theorie versterken dat de aarde en maan oorspronkelijk een planeet zou zijn geweest.
Lees verder

Indiase Mangalyaan rond met Mars

Marssatelliet van India

De Indiase Marssatelliet Mangalyaan in aanbouw

Alle ruimtevaartnaties deden er verschillende keren over en nog steeds mislukken Mars-missies, maar India schoot zijn goedkope Mangalyaan in een keer in de goede baan rond de rode planeet voor een, naar ruimtemaatstaven, habbekrats: iets meer dan € 50 miljoen. De Amerikaanse satelliet Maven, ook net aangekomen bij Mars, kostte tenminste het tienvoudige. Lees verder

Fatwa over Marsreis

Had je je er net zo op verheugd, op die mooie enkele reis Mars, en nou gooien de mollahs en andere geestelijken in de Verenigde Arabische emiraten (VAE) roet in het eten: het mag niet. Volgens het blad  Khaleej Times is de reden van het verbod dat die reis gelijk staat met zelfmoord en volgens de koran zou je je leven niet mogen riskeren om ondeugdzame redenen.Enkele reis Mars is ondeugdzaam. Ik ben het niet vaak met de mollahs eens….

Bron: Le Monde

Ruimtereis komt met fysieke sores

Een mens is niet geschikt om langdurig in te ruimte te vertoeven. Hij/zij bestaat voor een groot deel uit water en als de zwaartekracht wegvalt, dan stijgt het naar zijn/haar hoofd. Je kop zwelt op, de druk op je borst neemt toe en weefsel in je benen sterft af. Ook je bot houdt het voor gezien, want niet langer nodig: zo’n 1 tot 2% per maand. Daar is met oefeningen wel wat aan te doen. Ook zou je door het ruimteschip te laten draaien een kunstmatige zwaartekracht kunnen creëren, maar dat geeft weer andere problemen. In 2009 ontdekte ruimtevaarder Michael Barratt, arts van opleiding, dat hij in de ruimte verziend werd. Een verblijf in de ruimte had, zo bleek, ook effect op de vorm van de oogbol. Dan hebben we het nog niet eens over de straling gehad, waaraan ruimtevaarders bloot staan tijdens hun reis of over de psychische problemen die een maandenlange of zelfs jarenlange reis met zich mee zouden brengen. Vier van de zes kosmonauten die, bij wijze van oefening, 17 maanden in een nepruimtevaartuig werden opgesloten ontwikkelden stoornissen. In het algemeen werden de zes gaandeweg de ‘reis’ steeds luier en zonder twijfel zal ook de onderlinge wrijving gegroeid zijn, met alles wat daarbij komt kijken.
Toch heeft dat vooruitzicht als ook het feit dat geen terugkeer meer mogelijk is, duizenden mensen er niet van weerhouden zich voor de eerste Marsreis met Mars One op te geven. Is de mens een groter soort lemming of is door die ondernemingszin de mensheid gekomen waar die nu is (wat overiegsn ook niet onverdeeld positief is)?

Bron: New York Times